Jan en Wieke in Spanje

Januari - ziekenhuizen en dokters

2012-02-02T22:05:00.000+01:00

We beginnen het nieuwe jaar met stralend zonnig weer en de gasten lekker bij het zwembad.
Harry neemt zelfs een nieuwjaars duik (het zwembad is 9 graden)

Die nacht gaat het helemaal mis met mijn maag en die is niet tot kalmeren te brengen. Uiteindelijk rijdt Jan me maar naar het Levante Ziekenhuis. Daar nemen ze me op en de volgende ochtend, bij de echografie, blijk ik een galblaasontsteking te hebben met galstenen. Ik moet nog tot donderdagochtend wachten tot de dokter me kan opereren. Ze houden me wel in het ziekenhuis aan de antibiotica.
Als ik donderdag na de operatie wakker wordt, staan er 6 grote galstenen in een potje naast mijn bed.
Twee dagen later mag ik verder thuis weer beter worden. Net op tijd om Harry en Fryda gedag te zeggen die weer met de bus naar Nederland af gaan reizen.

In de volgende week moet alles in orde worden gemaakt voor de volgende gasten
- we beginnen met het middenappartement, deze is door Harry schoongemaakt, maar Jan moet nog even de bedden opmaken. En de laatste puntjes op de i zetten. Half januari komen Astrid en Henny hierin.
- we gaan door met de caravan; deze is ook niet echt vuil, want de mensen die 1 januari arriveerden moesten plotseling 2 januari huiswaarts keren. Maar ook hier moest Jan het bed opmaken en ook nog even de badkamer schoonmaken. Hier komen half januari Jos en Marian die we kennen van het bridgen. Leuke mensen en ze blijven tot eind maart.
- boven moeten 4 bedden worden opgemaakt voor de Belgische wielrenners die half januari komen.
Eerst 2 en een week later nog 2 erbij. En ze moeten allemaal mee eten.

Met Speedy gaat het onderhand weer veel beter. Na een nieuwe bloedtest noemt de dokter hem een "wonderdog". Alle waardes zijn weer normaal. Nog wel aan de hoge kant van normaal, dus de prikkuur gaat nog even door en we krijgen 10 capsules mee, om hem om de dag nog een injectie te geven.

Alles lijkt weer onder controle en dan gaat Jan's hart weer opspelen. Dus weer naar het ziekenhuis (zaterdagnacht de 21e). Drie dagen later mag hij weer naar huis. Er is net in Levante een Nederlandse cardioloog begonnen en die heeft Jan als patient erbij genomen. Dit praat toch wat makkelijker, dan een Spaanse dokter die Engels spreekt.
Het probleem was een beetje om het huishouden rollende te houden die dagen, terwijl ik nog niet veel kan tillen. Dus Roy ingezet om 10 kannen water te halen voor de wielrenners. En de jongens zelf ook nog boodschappen naar boven te laten slepen.

Eind januari, de dag voordat de Belgen weer naar huis gingen, hebben we een BBQ gehouden. We deden het 'smiddags omdat het dan nog niet zo koud is. En de jongens konden meteen het wereldkampioenschap veldrijden volgen op de TV daar. 'sAvonds ben ik met een aantal vrienden naar de Sound of Music geweest. Een kennis van ons deed er aan mee en was een non. Het was een leuke relaxte avond - even weg van al die mannen.
De Belgen heb ik verder ook niet meer gezien, want ze sliepen al toen ik thuis kwam en waren de volgende ochtend al om 5 uur op weg naar het vliegveld met Jan.

Jan heeft nog een aantal uur in de auto geslapen, want de volgende twee wielrenners arriveren om 10 uur op het vliegveld. Twee Nederlanders deze keer.

Jan gaat eind januari nog een keer bij een dokter op bezoek en deze keer de anastetist. Hij vindt alles er nu goed uitzien en geeft akkoord voor de vaatoperatie. Dus nu maar weer afwachten wanneer we gebeld worden. Ik hoop pas eind februari, want dan zijn alle wielrenners weer naar huis.
Begin februari krijgen we er namelijk nog vier bij en dan zijn er zes in totaal.

Hoe dat allemaal gaat aflopen .....
En .... komt er nu een Elfstedentocht of niet .....
We zullen het volgende maand allemaal wel weten.

December - eindeloos mooi weer

2012-01-12T14:17:00.001+01:00

Begin december verwelkomt ons met stralend blauwe lucht en dat blijft de hele maand zo. Wat een genot.

Roy en Karel komen net op tijd aan voor het Sinterklaasfeestje. Ze zijn een weekje later gekomen ivm familieomstandigheden. Jeanet zit in de caravan, maar daar bevalt het niet zo goed. In ipv een week te blijven, gaat ze donderdagochtend al weer weg. Jammer, we hadden haar graag een leuke fietsvakantie gegund.

Sinterklaasavond verloopt in goede sferen, met heeeeel veeeeel gedichtjes, want Sint Frans is aardig in de pen geklommen. Ook de hondjes krijgen kadootjes, wat vooral Pili heel leuk vindt.

Iedere week krijg ik nieuwe kerstspullen in Leo's kroeg en na 3 weken hangt het kroegie helemaal bomvol. Gezellig. Ook gaan Leo en Bart oliebollen en appelflappen bakken en verkopen.

Bijna hadden we - na mama's vertrek - verhuist naar het middenappartement, omdat het vrij zou zijn tot half januari. Het leek ons wel gezellig om met de vast ploeg beneden te zitten en het is daar ook sneller warm te stoken. Dit ging op het laatst toch niet door omdat Harry en Fryda voor de feestdagen 2 weken langskomen. Ook weer gezellig. Harry is druk aan het trainen voor zijn Zuid-Amerika fietstrip in aug t/m dec 2012. Hij heeft een site waarop iedereen zijn avonturen kan volgen. Klik op de link.

Harry's Zuid Amerika avontuur

23 december wordt Speedy opeens ziek. Wil niet meer lopen, ligt als een dood vogeltje in zijn mandje. Hup, naar de dokter en eigenlijk zijn de berichten niet goed. De bloedtest geeft hele slechte waarden voor nieren, pancreas en lever te zien. Eigenlijk is er niets goed meer. De dokter wil hem wel een injectie geven, maar waarschuwt dat de lever dat misschien niet aankan. Toch maar proberen, want morgen is hij jarig en wordt dan 11 jaar en je gaat je liefste hondje toch niet laten inslapen zo vlak voor kerst. 2 uur na de injectie, gaat Speedy weer wat drinken en eet zijn bakje leeg. De volgende dag rent hij alweer naar beneden om het hek te bewaken. Maandags gaan we weer naar de dokter en die vraagt zich af of we wel dezelfde hond bij ons hebben. Nu moest hij om de dag een injectie hebben en de dokter geeft Jan medicijn en spuitjes mee. Bij de dokter zit Speedy altijd te stressen en te janken als hij hem een spuitje geeft. Als Jan het doet hoor je Speedy niet. Zit rustig op tafel - niets aan de hand.
Begin januari is er weer een bloedtest gedaan en nu noemt de dokter Speedy een wonderhond. De waarden zitten allemaal weer goed, nog wel aan de hoge kant, dus moet hij nog een serie van 10 prikken krijgen. Maar het gaat weer helemaal top met ons hondje.
De dokter legde uit dat Speedy waarschijnlijk weer door een mug geprikt is, die geïnfecteerd was met Leismania en dat hij daarom weer ziek is geworden (dit had Speedy 6 jaar geleden ook). Leismania verdwijnt nooit helemaal uit hun lichaam, maar kan gecontroleerd worden met pilletjes - die Speedy ook elke dag krijgt. Maar een "gezonde" Leismanie virus trekt zich van die pilletjes niet veel aan.

2e Kerstdag hadden we ons traditionele kerstdiner op de villa. In totaal 10 personen, die allemaal een handje mee hielpen.
Frans: klein hapje vooraf bij de kir-royal en stoofpeertjes voor bij het hoofdgerecht
Roy is onze drankmeester, dus wie droog staat moet bij hem zijn
Karel: voorgerecht: avokado met hollandse garnaaltjes
Annita en Kees: heldere ossenstaartsoep en komkommersalade
Wieke: konijn, rode kool, aardappelpuree, kastanjepuree
Harry en Fryda: witlof voor bij het hoofdgerecht en een kaasplankje met port
Henny: warme apfelstudel met vanillesaus (van Fryda) en een beetje ijs
Jan: koffie met wat lekkers en een koffielikeurtje
Het werd een heerlijk diner, alleen kostte het 5 Flappies om alle hongerige monden te voeren.

Oud en Nieuw volgt daar natuurlijk kort op en Annita en Kees hebben iedereen uitgenodigd om dit bij hun te vieren. Ook daar werd het zeer gezellig en laat.
Nu wensen wij iedereen de beste wensen voor 2012 in gezondheid, sportiviteit en geluk.

De beste wensen vanuit Villa Paloma Blanca

November - nog heerlijk zonnig weer

2011-12-13T20:50:00.001+01:00

Zoals we vorige maand meldde, kwamen we thuis in een vol huis. Alle appartementen en de caravan zaten vol. Frans en Nel in het middenappartement verlieten ons helaas alweer na een week. De drie personen in het hoekappartement beviel het hier zo goed (mede door het lekker weer), dat ze twee keer zolang zijn gebleven en Ed is ook een paar keer meegegaan naar het tennissen. Heel leuk.

Op 7 november ontvangen we Agaath, mijn moeder, weer eens. Ze kan meteen door naar Annie's verjaardag die bij Brasserie Leo de Kaasboer gevierd wordt. Annie is 65 geworden.

Wij hadden voor haar een mooie boeda meegenomen uit Nederland.

Jan wordt op 9 november onderzocht door de cardioloog van de Seguridad Social (spaans ziekenfonds). Deze afspraak heeft 6 maanden geduurd. Hij is van mening dat onze huisarts zelf de medicijnen (tegen cholesterol) wel had over kunnen nemen en hij ziet geen reden om Jan terug te zien. Met een brief van de cardioloog tuigen we weer naar de huisarts en nu wordt Jan aangemerkt als chronisch patient en krijgt vanaf nu de medicijnen gratis.

Hè, hè. Je moet er soms wel even geduld voor hebben, maar het komt allemaal goed.

Terwijl Agaath er is, wordt er druk getennist (Agaath kan nog een aantal keer invallen ook) en gefietst (tenminste door Jan en Agaath een tocht langs de rivier de Algar) en we gaan ook een paar keer bridgen.

Op 18 november is Agaath jarig en gaan we met z'n vieren (Henny ook lekker mee) uit eten in Verd i Vent een restaurant in de bergen bij de Jalon valley. Het is een verbouwde boerderij en je kan kiezen uit lamsbout, entrecote of eend. Henny nam de eend en wij de lamsbout. Maar daar hadden we bijna geen plek meer voor, want je krijgt eerst brood en een lekkere aardappelsalade, dan een grote terriene vol soep, dan nog een groene salade en dan pas het hoofdgerecht. Waar we het toetje en de koffie hebben gelaten weet ik niet. Het was allemaal even lekker en smakelijk.

Omdat het weer helder weer was geworden, hebben we nog een mooie rit door de bergen gemaakt voordat we weer naar Villa Paloma Blanca gingen.

Jan heeft in de zomer tomatenplantjes laten groeien. Deze meeste gingen plantjes hebben de hitte niet overleefd. Maar één plantje wel, die stond op ons balkon en had alleen de ochtendzon. En nu heeft deze plant meer dan 10 tomaten en wat voor tomaten ... lekker.

Eind november heeft iedereen ons weer verlaten. Agaath ging weer naar huis. Eddy, Antje en Alies uit het hoekappartement vertrokken weer richting Friesland. Ook Loek en Ina vertrokken. Het wachten op de volgende gasten begint.
Roy en Karel zouden eind van deze maand komen, maar hebben hun aankomst een week uitgesteld wegens familie omstandigheden.

Ook wachten de feestdagen weer op ons. Sinterklaasavond, Kerst, Oud en Nieuw .....
maar dat hoort allemaal bij december. Tot dan.

Oktober - op reis of toch niet?

2011-11-17T11:57:00.000+01:00

Heel oktober weer een aardig volle bezetting - alleen de studio blijft vrij totdat Frans komt aan het eind van de maand. Ik heb een ander bed in de studio gezet, zodat er wat meer leefruimte ontstaat. Frans vond het prima, omdat ik hetzelfde matras (wat ie zo lekker vindt) erop had gelegd.

Onze trip naar het zuiden van Spanje om een paar dagen met Jan's zoon Paul en zijn gezin door te brengen, vindt op het allerlaatste moment geen doorgang, omdat Jan klaagt over hartkloppingen. Dus heb ik hem vrijdagavond naar het ziekenhuis gebracht en daar houden ze hem meteen het hele weekend. Maar zoals ook in maart bleek: er is niets mis met zijn hart. Dus mag hij dinsdagmiddag weer naar huis.

En dan beginnen bij mij de zenuwen toe te slaan, want een week later zouden we naar Nederland afreizen, maar wat nou als Jan weer problemen voelt. Ik spreek geen frans en de Fransen spreken meestal alleen maar frans.

Plus, toen we onze trip naar NL planden, hadden we totaal geen boekingen voor november. Alleen Frans zou er zijn en Henny om op de hondjes te passen. Onderhand komen er mensen voor een maand in de caravan (waar Jan ook nog aan het vechten is met een mierennest - in de caravan), 4 meiden een langweekend in het hoekappartement en op 5 november komen er mensen voor zowel het hoekappartement als het middenappartement. De lijst voor Henny wordt steeds langer.

Frans arriveert maandag de 24ste en wij besluiten toch te vertrekken op dinsdagochtend. We zouden om 8 uur vertrekken, maar het wordt wat later omdat we pas om 8 uur wakker worden. Ook geen probleem. Het is mooi weer om te rijden en we bereiken 'savonds om 10 uur Valence (onder Lyon). Het stroomt ondertussen van de regen.

Onze combinatie

De volgende ochtend zijn we al om 6 uur wakker en na een lekker ontbijtje rijden we om 7 uur. Het is erg mistig langs de Rhone, maar zodra we de vallei verlaten schijnt de zon weer.

Tegen zessen bereiken we Vaassen (boven Apeldoorn), waar we een brommer moeten afleveren. 'sAvonds slapen we in Edam.

Donderdags ome Jaap (oom van Jan) opgezocht in Zandvoort en de eerste Spartamet in Vijfhuizen opgehaald. Daarna nog even een bezoekje in Amsterdam bij Roy en Karel, waar het altijd gezellig is. 'sAvonds naar Harry in Grootebroek gereden. Deze kwam ook net thuis, maar moest meteen weer weg voor een raadsvergadering. Dus zijn wij even bij Ralf en Wilma aangegaan en meteen 4 dozen afgeleverd bij ze. Wilma is lekker chinees eten gaan halen (genoeg voor een weeshuis), waar we uiteindelijk 2 dagen van hebben gegeten met in totaal 10 personen (1e dag 4, 2e dag 6).

Vrijdag heeft Jan 10 Spartamets in de kar geladen. 7 erin, 2 op de dissel en 1 op het dak.

'sZaterdags een rustig dagje en tegen het eind van de middag arriveerde Paul, om ook een nachtje bij oom Harry door te brengen. Terwijl de meiden lekker op de bank TV lagen te kijken, zaten de mannen grote plannen aan de tafel te maken. Het was heel gezellig.

Zondag was de dag van de familiereünie. De 9 kinderen van Piet en Klazien, met aanhang en kinderen en kleinkinderen. In totaal 69, die er bijna allemaal waren. Het werd een hele leuke middag met een diashow op de muur van de hele familie en een quiz, die soms best lastig was. Aan het eind van de dag reden wij door naar Kaatsheuvel, om nog een paar dagen in het huisje van Frans door te brengen.

Maandags moesten er nog een aantal Spartamets opgehaald worden in Gouderak en Capelle aan de IJssel. Nog lekker gegeten bij Elly en Jos. De volgende dag heeft Jan 7 Spartamets in de auto gezet en toch nog ruimte overgehouden voor een flatscreen-TV en onze bagage.

dinsdag was het heerlijk zonnig in NL

Woensdag nog een leuke dag bij Monique en familie doorgebracht. We zijn gaan winkelen en Monique heeft een mooi tas voor haar verjaardag (de volgende dag) uitgezocht. Ook bij de Hema maar meteen wat Sinterklaas zooi ingeslagen.

Donderdag vertrokken - via Jos en Gertie in Stein in Limburg - waar de laatste Spartamet op de dissel van het karretje werd geplaatst. Na de lunch richting het zuiden vertrokken. In België begon het te regenen en dat hield de volgende dag pas op toen we in Spanje reden. In Zuid-Frankrijk was het echt zo erg, dat we er aan dachten om op een aire te stoppen, maar de aire was gesloten dus moesten we verder.

Na 2 overnachting kwamen we zaterdag 5 november om 14:15 weer bij de villa aan.

Eerst maar eens kennis maken met alle nieuwe gasten: Loek en Ina in de caravan, Eddy Antje en Alies in het hoekappartement en Frans en Nel in het middenappartement. Voor 'savonds hadden Frans en Henny een barbecue georganiseerd. Leuk om eens een barbecue mee te maken terwijl ik gewoon aan tafel kon blijven zitten.

Het is heerlijk om weer thuis te zijn (terwijl we toch maar 12 dagen weg zijn geweest).

Speedy is de eerste paar dagen boos op de baas, omdat hij hem zomaar achtergelaten had. Speedy wil niet bij de baas komen en ook geen lekker hondekoekjes van hem aannemen. Heerlijk beestje is het toch.

September 2011 - de zomer houdt aan

2011-10-13T17:24:00.001+02:00

Eindelijk is de zomervakantie voorbij, alle kinderen zijn weer vertrokken. Langzaam maar zeker wordt de villa nu gevuld met langblijvers.
Jos en Gertie 4,5 week. Wout en Dea 5 weken. Teun en Alida 4 weken. Heerlijk.

Ook mogen we terugkomers begroeten zoals Ben en Wilma. Zelfs de caravan blijft aardig vol zitten deze maanden. We zitten zo vol, dat we 2 dames die lekker willen wandelen, alleen de studio kunnen aanbieden. Het blijft een klein hokje, maar zolang het alleen als slaapkamer in gebruik is, gaat het nog net.

Het weer blijft de hele maand september wonderschoon. Zelfs tot de laatste week met temperaturen ver boven de 30 graden.

Leo heeft het zo druk met zijn kroegje en de markten, dat hij overwerkt raakt. Na wat overleg is hij 3 dagen met vakantie gestuurd, wat voor Leo betekend: boven op z'n berg zitten en de kippetjes kroelen. Het heeft hem goed gedaan, hoewel de vakantie natuurlijk veel te kort was.

Jan is 13 september ter controle naar de chirurg geweest (liesbreuk) en hij hoeft niet meer terug te komen, alles piekobello in orde. Diezelfde dag ook naar de vaatchirurg geweest om de spataderen operatie op de rit te krijgen. Twee weken later kon hij bij de anasthetist terecht - ook alles goed. En nu maar weer wachten op de operatie oproep.

Met mijn gezondheidzorg gaat het ook allemaal goed - ik heb nu eindelijk ook een SIP-kaart te pakken en kan nu ook gebruik maken van het Spaanse ziekenfonds.

Jan gaat langzamerhand weer wat meer fietsen. Soms met kennissen, waar leuke MTB tochten mee gemaakt worden (en banden geplakt)

band 1

band 2

band 3

Terwijl ik dit schrijf is oktober alweer een eindje op rit. En zijn we druk met het plannen van een lang-weekend naar Gualchos (aan de kust ten zuiden van Granada) waar Paul (zoon van Jan) een weekje een huisje heeft gehuurd. En een week later zitten we weer in de auto, maar nu naar het noorden voor een twee-weeks verblijf in Nederland.

Maar daar vertellen we volgende keer wel meer over...

juli/aug 2011 - zomertijd

2011-09-06T21:20:00.054+02:00

In juli begint mijn zaterdag baantje. Leo de Kaasboer heeft nu ook een kroegje in Albir, maar aangezien hij nu ook nog in het weekend op twee markten staat, zou de kroeg dicht moeten. Jan en ik openen nu iedere zaterdag om 12:00 uur de kroeg. Het is leuk werk, vooral als er genoeg klanten komen, maar soms is het een beetje stil. De kroeg zit een in een verkeerde straat, er komen niet veel mensen langs lopen, laat staan op ons terras zitten.

In juli en augustus vult de villa zich met zomergasten.

De eerste twee weken van juli hebben we één familie in het hoekappartement. Een familie die we een aantal jaren geleden ook eens op bezoek hadden gehad.

Vanaf half juli loopt het storm in de villa. Eén familie met één kind in het middenappartement, de eerste familie nog in het hoekappartement en dan nog een moeder met zoon in de caravan. Dat zijn al 9 gasten.

Als de vakantie van familie één om is, vult het hoekappartement zich meteen weer met de volgende familie van vier.

De ene familie van Jan vertrekt (zijn oom-zegger) en de volgende arriveert (zijn dochter). Monique en Allan en de kinderen komen gezellig vakantie vieren. De kinderen slapen in de studio (hebben dus hun eigen huisje - helemaal tof) Tijdens hun verblijf zijn we naar het themapark Terra Mitica (Mitische Aarde) geweest. Het was de eerste keer dat ik daar kwam. Leuk park met veel attracties en mooi gebouwd met thema's Egypte, Griekenland, Rome.

De familie in het hoekappartement vertrekt begin augustus en nu vullen Sander, Eva en Bert het appartement. Sander en Eva waren vorig jaar twee weken geweest, maar dat vonden ze te kort, dus komen ze nu drie weken. Het werd weer een groot feest.

Eén nacht herbergt de villa 15 personen. Dat is ook zo'n beetje het maximum. Er arriveren midden in de nacht zes Limburgers, maar vier daarvan moeten één nacht bij ons boven slapen omdat Monique en Allan pas de volgende vroeg vertrekken. Terwijl Jan zijn dochter naar het vliegveld rijdt, zijn Henny (daar is ze weer) en ik snel de studio en appartement aan het schoonmaken. Voordat die vier boven wakker waren, was alles beneden gereed en konden ze verhuizen.

Half augustus verwelkomden we nog drie gasten die ook vorig jaar hier hun vakantie vierden.

De caravan was hun goed bevallen en die betrokken ze nu ook. Hun vakantie werd twee weken later afgesloten met het huwelijk van een zusje, die hier in de buurt woont. Ze hadden het er maar druk mee.

Ook nog een moeder en dochter die nog even van de zon van Spanje willen genieten. Tja, ze moesten met z'n tweeën in de studio verblijven - het enige dat nog beschikbaar was. Gelukkig was het heerlijk weer en hoefden ze niet binnen te zitten.

Na een weekje rust krijgt het middenappartement weer voor vier weken inwoners.

Ja, dat weer hè. Vanaf eind juni, dat we weer terug waren uit Nederland, is de temperatuur alleen maar opgelopen. Eind juli was het zwembad 32/33 graden. Na twee en een halve maand zon en hitte, zitten wij en de tuin (en ook die van vele anderen) te smachten naar regen. Maar die valt in juli en augustus alleen maar in het noorden van Europa.

Jan brengt zo nu en dan wat tijd door in het ziekenhuis. Half juli een paar uurtjes voor een gastroscopie. Daarna nog een paar dokter bezoeken - chirurg, anastetist. Ja, Jan heeft een liesbreuk en is hier begin augustus aan geholpen. Hij moest één nachtje in het ziekenhuis overnachten en mocht daarna naar huis om daar verder te herstellen.

Dan nog nieuws over de spataderen:

In juli ontvingen we een brief uit Valencia van het Spaanse ziekenfonds, dat ze proberen de wachtlijsten van chirurgie in te korten en of Jan bezwaar zou hebben om in een privé ziekenhuis geholpen te worden. Er zat een formulier bij dat bij het ziekenhuis ingeleverd moest worden. Hierop kon aangegeven worden of een operatie in een privé ziekenhuis gewild was of niet. We hebben enige moeite gehad om dit formulier in te leveren, want Jan's ziekenhuis is Levante, maar die wilde het niet. De dokterspost in Alfaz de Pi ook niet. Het specialistenpost (waar de chirurg spreekuur houdt) wilde het ook al niet. Nee, we moesten het helemaal naar Villajoyosa brengen, waar het ziekenfondsziekenhuis staat. Bij de receptie konden we eindelijk ons formulier kwijt. Dit ziekenhuis is veel te klein voor deze regio en zou qua uitbreiding moeten verdubbelen, maar in deze tijd van crisis is daar geen geld voor. Dus proberen ze op deze manier wachtlijsten te verkleinen - misschien ook een idee voor Nederland.

Binnen een week belde Levante op om een afspraak te maken voor een bezoek aan de chirurg - ze hadden de authorisatie al binnen. Maar dat gaat pas in september gebeuren. In de zomer opereren ze geen spataderen, omdat door de warmte je bloed te dun is.

Wat nog wel in augustus gebeurde was de Vuelta - de ronde van Spanje - ging van start met een ploegentijdrit in Benidorm. Volgens het NL krantje zou dat om 19:00 uur aanvangen. Jan en ik gingen er vroeg heen om alles goed te kunnen bekijken. Blijkt het evenement al om 17:00 te zijn begonnen.

Per Spartamet hebben we toch de startplaats aan het Poniente strand bereikt. We hebben ongeveer de helft van de ploegen zien vertrekken. Ze finishden op de Avenue Mediterrané. Dus de ploegen reden echt heel Benidorm door.

Goed, dat was het weer voor deze keer. Tot volgende maand.

Juni - trip naar NL

2011-07-04T12:11:00.003+02:00

Begin juni afscheid genomen van de Sevillanas groep met een leuke barbecue. Voor de aanwezige gasten hebben we nog opgetreden. We konden het nog.
De barbecue werd door Henny en mij afgerond met een trip naar het vliegveld om zes Belgen naar Calpe te brengen. Dat werd nachtwerk.

De voorbereiding voor onze trip naar Nederland gaan beginnen. Lijstjes maken met wat er allemaal mee moet. Jan maakt een prachtbed in de Ford van pallets en sinaasappelkistjes. Onder het bed meer dan genoeg ruimte voor alle bagage en Pili heeft zelfs een hondenhok :-). De hondjes vonden het prachtig op het bed, want ze konden liggend naar buiten kijken.

De dag voor vertrek.
Jan is aan het proberen om het fietsenrek op de Ford te zetten, maar dan willen de richtingaanwijzers niet goed werken. Nou, maar even naar de garage. Kan niet gemaakt worden: er moet een nieuwe relais in en die is er pas maandag.
De 4 gasten uit het hoekappartement vertrekken om 17:30 en worden door Jan naar het vliegveld gebracht. Henny en ik maken het hoekappartement schoon, want als wij uit NL terug komen, arriveren er meteen weer nieuwe gasten.
Weer thuis probeert Jan de richtingaanwijzers van het fietsenrek uit te schakelen, met als uiteindelijk gevolg dat de richtingaanwijzers van de Ford het helemaal niet meer doen. En nu is de garage al dicht. En die is morgen ook niet open.
Nou ... eerst maar eens lekker macaroni eten met z'n allen. We kunnen er nu toch niets meer aan doen.

Dag van vertrek:
Jan verdwijnt op een Spartamet en struint de omgeving af naar een open garage. Uit eindelijk kunnen we terecht bij de Citroën. Alles in geladen en naar de garage. Deze meet alles door, maar kan het niet vinden en heeft ook geen electrisch schema van een Ford.
Naar de Ford dealer gereden, maar die wil ons niet verder helpen.
Daar staan we dan. We hebben 2 opties:
- of terug rijden, uitpakken en wachten tot maandag de garage weer opengaat
- of rechtdoor rijden, afslaan naar de snelweg en bijna 2000 km zonder richtingaanwijzers naar het noorden rijden.
We kiezen voor optie 2 en dus vertrekken we uiteindelijk om 10 uur richting NL.

De tocht verloopt wonderwel. We rijden via Barcelona, brug van Millau, Parijs, Maastricht, Oss. We hebben mooi en rustig weer en ook op de weg is het rustig - het is Pinkster weekend. Geen storm of regen deze keer. Vlak voor de brug van Millau overnachten we in een klein dorpje. Gewoon de auto aan de kant van een weggetje en slapen. Het bed slaapt heerlijk. De volgende morgen even doorgereden en bij de brug van Millau ontbeten. Onze tweede overnachting is op een camping in Mons (Bergen) net over de grens in België. Mijn verjaardag gevierd in het centrum van Mons. De volgende dag waren we om een uur of één in Berghem (bij Oss).

Dinsdagochtend met de Ford naar de Forddealer in Oss gereden. Deze komt tot de conclusie dat er een nieuwe module in moet, maar die is niet voorhanden. We spreken af om volgende maandag weer naar Oss te komen en om 8 uur 'smorgens de auto te zullen brengen. We blijven dus nog even zonder knipperende lichten rond rijden. In NL is dit wat lastiger dan op de snelweg. Het achteropkomend verkeer vindt het normaliter toch wel fijn om te weten of je naar rechts of naar links gaat.

We rijden naar broer Harry in Grootebroeck en verblijven daar 2 nachten. De 1e nacht houdt Pili de hele buurt wakker met haar geblaf, totdat we haar uiteindelijk maar naar boven halen. De volgende dag Pili wakker gehouden, zodat ze 'snachts lekker gaat slapen. Is ook gelukt.
Jan is lekker bezig geweest bij Harry: ze hebben de garage opgeruimd en in de tuin een hardhouten terras aangelegd.

Donderdags begint de ellende. Het stroomt van de regen en als we de weersverwachting mogen geloven blijft dat het hele weekend zo. We vertrekken richting Edam, naar een boerencamping langs de IJsselmeerdijk. We krijgen een nogal winderig plekje. We besluiten de buitentent op te zetten, zodat we droog aan het tafeltje kunnen zitten. Slapen doen we in de auto (is ook warmer dan in een tent). We zien Agaath een paar keer en blijven er ook eten.
Vrijdag eerst even langs bij de tennis. De groep zat lekker aan de koffie, maar tennissen ho maar. 'sMiddags naar mijn "oude" nagelmeisje geweest. Het was weer ouderwets gezellig bij haar. Ze heeft nu een eigen salon "Nails by Joyce" in Volendam. Er werken zo'n 4 meiden voor haar.

Zaterdagochtend stormde het zo dat we besloten de tent maar af te breken. Net toen we daarmee bezig waren kwam er een lekkere stortbui. Dus tegen de tijd dat we in het fort aankwamen voor de familiedag waren we drijfnat. Het was heel leuk en gezellig om alle broers en zussen van Jan met aanhang weer te zien en te spreken. Ze waren zeer onder de indruk van het oude fort.
Alles verliep aardig, totdat broer Sjaak niet goed werd. Er werd zelfs een ambulance gebeld, omdat men een tia vreesde. Maar het ambulancepersoneel heeft hem na onderzoek niet meegenomen naar het ziekenhuis. Jos heeft Sjaak en Nel toen naar huis gebracht.
De rest van de familie genoot van een lekkere lunch in het Strandbad Paviljoen aan het IJsselmeer. De kapitein van ons bootje bleef maar bellen of het - met dit weer - nou wel of niet doorging. In principe wel. En je zal het niet geloven: toen we om kwart of twee in het koebootje stapte ging de zon schijnen en die bleef de rest van de middag ook bij ons. Hoeveel mazzel kan je soms hebben.
Toen we langs mijn huis in Edam voeren, hebben we Agaath nog opgepikt en deze is gezellig mee of rondvaart geweest. Toen we werden afgezet bij het kaaspakhuis is ze weer terug naar huis gegaan. Ik ben even naar de VVV gelopen om Particia voor haar hulp voor het organiseren van deze dag te bedanken. Wij zijn lekker kaas gaan proeven en daarna op een terrasje gaan zitten om nog even van de zon te genieten. Toen de auto's weer opgehaald bij de haven en allemaal naar Monnickendam gereden om daar bij Joke Chinees te gaan eten. Bij Joke in de tuin onze drijfnatte tent uitgehangen, die konden we later weer droog in de auto stoppen.

Zondags via koffie bij Agaath en lunch in Blijswijk (Sjaak zijn auto terug brengen) weer naar Oss gereden. En nu hebben we helemaal een prachtige overnachtingsplek. De Ford staat in de garage bij Monique en Allan. Dus kunnen we een heleboel spullen er even uithalen om opnieuw in te pakken en we kunnen droog in en uit ons bed stappen. Helemaal super.

Maandagochtend heeft Jan de Ford naar de dealer gebracht. Daarna heeft hij de werkhoek van Allan in de garage helemaal opgeruimd en opnieuw ingedeeld. Samen met Monique heb ik de lege flessen ingeladen en weggebracht en nog een paar boodschapjes gedaan voor de terugtocht.
Ook de Ford dealer in Oss vertelde dat er een andere relais nodig is, voordat we iets aan de Ford kunnen hangen. Maar dat is deze reis nog niet nodig. De richtingaanwijzers doen het weer.

Dinsdagochtend rustig aan gedaan (we versliepen ons een beetje) en tegen half 10 vertrokken richting het zuiden. We gaan deze keer weer eens over Lyon. Het regent tot ver in Frankrijk aan toe. Met zelfs een flinke onweersbui in Lyon. We overnachten op de camping in Crest, waar we elkaar 10 jaar geleden voor het eerst gezien hebben. Het vinden van een restaurantje is wat moeilijk want het is feest in het stadje. Over is muziek te horen. Wel gezellig.
Woensdagavond om even na negenen 'savonds arriveren we weer thuis. Jan loopt een rondje om het huis en meldt dat het zwembad 30 graden is. Even handdoeken pakken, ik kom eraan...

De laatste week van juni verblijven er twee dames in de villa, waarvan er één drie jaar geleden ook hier geweest is, maar toen met haar dochter en kleindochter. Nu met een vriendin. Het wordt een gezellige week met leuke etentjes en bbq's. Het is ook de laatste week van Dayenne. Die drie maanden van haar zijn ook omgevlogen. Op de valreep heeft ze toch nog een nieuwe tattoe gekregen met een afbeelding van de pootjes van haar honden.
Al deze dames gaan 1 juli vertrekken, maar dat hoort weer bij de volgende maand. Tot dan.

Mei - Leuk en gezellig

2011-06-07T15:30:00.017+02:00

De mei-vakantie vierde Jan's dochter met haar gezin hier. Dit keer nam ze ook haar man mee. Ze verbleven in het hoekappartement en hadden het zo naar hun zin, dat ze van de zomer nog maar eens komen. Leuk en gezellig.
In het middenappartement kwam Nicole met haar 2-jarig dochtertje. We hebben een kinderstoeltje voor op de fiets aangeschaft en nu kunnen ze uit rijden met z'n tweetjes.

Aangezien Jan's prive zorgverzekering niet wil betalen voor een spataderoperatie, hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zijn naar de Seguridad Social - het Spaanse ziekenfonds - gegaan. Via onze Spaanse huisarts werden we doorverwezen naar een chirurg in La Nucia - nog diezelfde dag! Omdat we het gebouw niet konden vinden, waren we even te laat, maar 10 minuten later stonden we weer buiten. De chirurg sprak een beetje Engels en wist te vertellen dat we nu moesten wachten op een oproep voor het ziekenhuis in La Vilajoyosa of misschien toch het Levante in Benidorm. Dus we wachten maar weer af ...

Voordat de kleinkinderen weer vertrekken, vertrek ik met Henny voor een weekend richting Valencia. We zijn met de snelbus gegaan vanaf Benidorm. Eén uur en drie kwartier later staan we aan de rand van het centrum van Valencia.

Foto's: Toren in de stad, Patrona, Gerestaureerde stadspoort, Stad van Kunsten en Wetenschap

Ons hotel ligt tussen het plein met het gemeentehuis en het plein met de kathedraal - echt midden in het centrum. Leuk en gezellig (alweer?)
Het werd een zeer afwisselend weekend, met tochtjes in de toeristenbus, lopen, lopen, lopen. Terrasjes en tapasbars. Oude gebouwen, supermoderne gebouwen (Stad van Kunst en Wetenschap, waar ook het Aquarium is) En we kwamen per ongeluk midden in een Patrona feest terecht. Vanaf een terrasje zagen we iemand in een mooie jurk lopen en zijn die persoon gevolg naar een plein achter de Kathedraal. Daar kwamen honderden mensen in mooie jurken en kostuums en die begonnen op het plein - midden in de nacht - een Valenciaanse dans te dansen. De volgende dag kwamen we, op hetzelfde plein, weer in het feestgedruis terecht. Nu werd de Patrona van de stad van de Basiliek naar de Kathedraal gebracht. Op zich maar een klein stukje, maar daar gingen ze een paar uur over doen, met al die mensen op straat. Ja alweer: leuk en gezellig.

Halverwege de maand hebben Jan en ik het gaas weer over de caravan heen getrokken, voor wat schaduw. We hadden gedacht dat Dayenne wel even mee zou helpen - die is nogal van "Projecten", maar nee hoor. Hebben we ons toch weer mooi in vergist.

Een dag later arriveren weer nieuwe gasten voor het middenappartement. Leuk en gezellig, deze mensen uit Delft. Jan heeft ze nog op een paar fietstochtjes meegekregen. Ze hebben het prima naar hun zin gehad hier.

En Leen heeft nog lekker meegeholpen om de palmboom bij de poort weer eens lekker te snoeien en schoon te maken. Hij staat er weer keurig bij.

De Toyota is naar de keuring (ITV) geweest en mag weer 2 jaar doorrijden. Toch wel handig om eerst een afspraak via het internet te maken, anders zit je daar uren voor Jan Joker. Nu waren we zo aan de beurt - even de papierwinkel afhandelen - auto door de keurstraat en klaar is kees.

Ben nog even langs de brommerwinkel gegaan, want ik had de papieren nog niet. Hij zeer verbaasd en even zoeken in de la en ja wel hoor, daar zijn ze dan. Dus ook nog maar even langs de Ford gegaan, want van de nieuwe auto zijn de papieren er ook nog niet. Ook zij daar zeer verbaasd, want de tijdelijke papieren zijn eigenlijk maar 60 dagen geldig (en dus onderhand al een maand verlopen). Zoeken in een la leverde niets op, maar bellen met de Gestor wel. De volgende morgen kon ik de papieren ophalen. Nu zijn de auto en de brommer dus echt van ons (lees mij).

Aan het eind van de maand weer een wisseling van de wacht. Ene gasten naar huis (en ze gaan Pili zo missen, nou ... Pili hun ook) en de volgende gasten ophalen van de airport. Vier personen voor het hoekappartement. Dat wordt weer BBQ-en. Leuk en gezellig.

Het einde van mei betekend het einde van de danslessen. Ik vind de Servillanas een leuke dans en ik hoop dat ik het nog eens zal kunnen dansen.

Ik heb een prachtige rok van een vriendin gehad. Hij is heel zwaar aan de onderkant, maar daardoor draait hij heel mooi.

Er is een Spaans feest in Benidorm op 18 juni, waar mensen van ons dansgroepje ook heen gaan en lekker zullen gaan dansen. Helaas zitten wij op dat ogenblik in Nederland. Maar dat gaat vast ook heel "LEUK en GEZELLIG" (het weer ook?) worden.

April 2011 - Spaans rijbewijs

2011-05-12T14:34:00.000+02:00

En dan opeens ligt mijn Spaanse rijbewijs in de brievenbus. Goh het heeft 'maar' 2 maanden geduurd. In Spanje hebben ze een puntenrijbewijs. Je begint met 12 punten. Arme Jan, hij heeft er na 1 jaar nog maar 2 over. Eerst reden we 10 meter een éénrichtingsweg in - kost 6 punten - en laatst reed hij door een rood verkeerslicht - kost 4 punten. Wat zal er nou gaan gebeuren als de laatste 2 punten op zijn?

Leo de Kaasboer heeft een kroeg geopend in Albir. Eerst zou hij "'t Praathuis" heetten, maar uiteindelijk werd het "El Punto". Daar kan je dan ook meteen kaas kopen. De lokatie is niet erg top en je moet het weten te vinden. Dus we gaan hard duimen of dit avontuur wel gaat lukken.

Na Karel's verjaardag eerst in het theater te hebben gevierd (opera AIDA), hebben we ook nog een verjaardagsbarbecue gehouden. Dit was tevens de laatste bbq voor Roy en Karel dit seizoen, want een weekje later zijn ze weer richting Nederland vertrokken.

Een week voor Pasen ben ik met Henny naar Elche gereden, naar de palmenmarkt. Witte palmbladeren worden gevlochten in mooie ornamenten, die meegedragen kunnen worden in de Palmpasenoptocht - de aankomst van Jezus in Jeruzalem. Om witte palmbladeren te krijgen, worden de oude bladeren omhoog gebonden op de palm. De nieuwe bladeren die in het centrum hiervan omhoog groeien, krijgen geen licht en blijven wit.

Halverwege April werd het weer even topdrukte in de villa. De caravan, het 2-kamer en het 3-kamerappartement zijn bezet (beide heren gaan vaak met Jan mee fietsen). Tevens zijn er zes Belgische wielrenners intern. Vier slapen er boven en twee in de studio. En ze moeten allemaal mee eten. Gelukkig vinden ze zelf dat ze lekker op vakantie zijn en gaan ook een paar avonden uit eten.

Tegen het einde van de maand is iedereen weer vertrokken (behalve Dayenne in de caravan) en kan alles weer schoongemaakt en gewassen worden. Het meeste beddenspul kan weer in de kast, alleen dat van de appartement is straks weer nodig.

De laatste dag van de maand - 30 april - koninginnedag, wordt ook in Spanje gevierd. Op een terrein naast de markt "El Cisne", werd een oranjemarkt gehouden, inclusief het zingen van het Wilhelmus m.m.v. het Shantykoor.

Het was gigantisch mooi weer in Nederland, maar hier moesten we het met bewolking doen. Gelukkig bleef het over het algemeen droog - op een paar spetjes na.

Wij hadden ook een stalletje gehuurd. Jan nam een drietal Spartamets mee, niet zozeer om te verkopen, maar om reclame voor zichzelf te maken als mecanicien. Ik had 2 kratten boeken uit de buitenkast gehaald, deze werden verkocht voor 1 euro per stuk - of 3 voor 2,50. Uiteindelijk heb ik ons inleggeld terug verdiend door 1 krat boeken te verkopen.

In mei beginnen we met de meivakantie in Nederland en stroomt de villa weer vol. Dit keer ook een aantal kinderen, waaronder twee kleinkinderen van Jan. Het gaat vast weer gezellig worden, maar dat leest u volgende maand weer.

Maart 2011 - lappenmanden

2011-04-04T21:56:00.006+02:00

WTOS is net goed en wel vertrokken en de volgende interne wielrenner kondigt zich weer aan: Daan. Hij was al in januari hier geweest met zijn vader, maar moest toen met een knieblessure vervroegd terug naar huis. Maar zijn weekje intern heeft hij nu begin maart ingehaald. Hij sliep samen met Bert boven bij ons. Twee dagen na Daan's vertrek volgenden Frans en Jan, ook intern, maar die sliepen in het middenappartement.

Op woensdag 2 maart heb ik 'smorgens Speedy naar de dierenarts voor een gebitsreiniging. Even later kon ik met Jan naar het ziekenhuis, want hij voelde zich niet goed. Druk op de borst en een dood gevoel in zijn gezicht en arm. Ze hebben hem meteen vijf dagen gehouden en helemaal binnenste buiten gekeerd: vooral zijn hart en zijn hoofd. Maar in principe hebben ze niets gevonden. Arme Speedy: 5 dagen baasje kwijt - hij snapte er niks van. Een paar dagen nadat Jan weer thuis was, stortte Pili opeens in elkaar. Ze kwam wankelend de keuken binnen, liet alles lopen en keek me echt aan met een blik van "help, het gaat niet goed met me". Pili gauw opgepakt en hup naar de dierenarts. Deze heeft haar even gehouden en een suikerinfuus gegeven en toen was ze er weer. Maar waar nou die plotselinge suikerdip vandaan kwam is iedereen een raadsel. Sindsdien is ze een aantal keer mee uit wandelen geweest (zelfs naar het fort op de Bernia) niets aan de hand. Maar voor de zekerheid wel een suikerzakje in mijn tas mee.

Op zondag 6 maart kwamen Jos en Elly aan om met de caravan te komen logeren. Ook Karel en Roy namen weer hun intrek in het hoekappartement. Jan kwam de volgende dag ook weer thuis met een 24-uurs kastje.

Elly was herstellende van een kijkoperatie in haar knie en kon nog niet veel lopen. Maar we hebben Jos wel bezig gehouden. Eerst mocht hij mee mountainbiken langs de rivier, toen wandelen door de campo naar Altea, later nog eens wandelen naar de vuurtoren. De ultieme tocht was naar het fort op de Bernia. Elly ging ook mee naar boven en heeft daar op haar stoel van het uitzicht en haar boek genoten. Elly heeft zich trouwens helemaal niet verveeld, want ik nam haar mee naar Sevillanas. Helaas kon ze alleen kijken, maar ze had wel mee willen dansen. We kennen onderhand al 3 van de 4 coupletten. Ook hebben we de jurken van de feestkoninginnen bekeken in Benidorm en zijn we samen naar mijn nagelmeisje geweest en nu heeft Elly ook prachtige nagels.

Voordat Bert en ook onze Frans ons weer gingen verlaten, zijn we met 12 man sterk naar El Sacristan geweest om lekker te eten. Het meeste is wel gelukt, alleen de tongen lieten erg op zich wachten en waren toen ook niet goed gebakken. Jammer, want meestal is het eten daar erg goed. Helaas was het net woensdag en dan is de chef er zelf niet. Misschien lag het daaraan.

Langzaam nadert het eind van de maand maart en voor veel overwinteraars is dat de tijd om in te pakken. Ook veel kennissen van ons uit Benidorm gaan langzamerhand hun koffers weer pakken. Ik heb de laatste keer getennist met Sjaak en Wiekie, ook zij gaan de caravan weer opruimen en richting Friesland vertrekken. Gon en Sjaak, kwamen nog een dagje bridgen, maar het werd een dagje toeren in de omgeving en 'savonds bridgen. Heel gezellige dag.

Nog een spannende avond meegemaakt, toen Annita en ik naar Ikea waren. Toen we thuis kwamen bleek haar kleine Jack Russel hondje Kurkie van ons terrein te zijn weggelopen. De mannen liepen al 2 uur naar hem te zoeken, maar controleerden geen één keer de telefoons. Henny had Kurkie nl in Albir (3 km verderop) zien lopen. Dus 'savonds heel Albir onderste boven gehaald, maar geen hondje te zien. Paniek alom. Gelukkig voor Kurkie, zag een restauranthouder het hondje lopen toen hij de zaak afsloot en belde meteen naar Annita (het was onderhand 1 uur 'snachts). Wat heerlijk dat hij weer terecht is, want het was heel verdrietig allemaal. Je blijft constant denken aan zo'n klein wit hondje dat daar moederziel alleen rondloopt.

30 maart was Karel jarig en als verjaarskado gingen we samen naar het theater Palau Altea om de opera AIDA te zien. Het werd in het Italiaans gezongen en boven het toneel via een lichtbalk vertaald in het Spaans.

Karel kende de opera uit zijn hoofd, maar voor mij was het de eerste keer dat ik het zag. Heel mooi allemaal en mooie stemmen.

Op de laatste dag van deze maand ging ik op schoolreisje (van de Spaanse school). Dit jaar gingen we naar Beniganim en Quatrotona, 2 kleine plaatsjes in het binnenland ten noorden van ons. Excursies gingen naar een klein, oud, maar heel mooi kerkje met prachtige fresco's. Verder nog een zaakje waar ze arrop maakte = kalabas stukjes die gedrengt worden in vijgensiroop. Dit is mierzoet. Ook nog een chocoladefabriekje, helaas werkte er niemand op dat moment en konden we alleen chocola kopen - ook lekker. Toen naar het andere dorpje. Daar hebben we een olijvenperserij bekeken - helaas ook niet in werking, maar dat komt omdat het persen in december/januari gebeurt. De dag afgesloten met een gemeenschappelijke maaltijd die tegen viel. Als je paella verwacht en een beetje gele rijst met een stukje vlees erin krijg, tja ....

Onderhand is Dayenne gearriveerd met haar honden (1 husky, 1 chiwawa en nog een oudje) en heeft haar intrek in de caravan genomen. Ze blijft 3 maanden.

Sinds vorige maand ben ik bezig om een Spaans rijbewijs te verkrijgen. Nou het is nog niet gelukt. Maar de toestemming van NL is binnen, dus nu is het aan Trafico (soort RDW). Binnen een week zou ik nu toch mijn tijdelijke rijbewijs binnen moeten krijgen. Zal mij benieuwen.

Jan gaat onderhand lekker met zijn Spartamets. Ik heb alle brommertjes met foto gecatalogiseerd en de papiertjes geplastificeerd. Het is een heel boekje geworden. Onderhand zijn er al een aantal verkocht en het boekje wordt al dunner. Ook heeft Jan nu een eigen Spartamet website http://www.janspartamet.blogspot.com/

Februari 2011 - nieuwe vervoersmiddelen

2011-03-08T18:30:00.005+01:00

Tja, de keuze was dus tussen een nieuwe Citroën Jumpy en een 2e-hands MB Vito. En wat wordt het dan .... Een 1-jarige Ford Tourneo Connect Larga - een diesel met 21.000 km op de teller.
Een 5-persoonsauto met 6 (ja 6) deuren. Twee gewone deuren voor, 2 schuifdeuren er achter en 2 deuren aan de achterkant.

Bij aankoop van de auto, blijkt dat mijn NL rijbewijs eind februari gaat verlopen. Dus zal ik nog aan een Spaans rijbewijs moeten. Ik naar een Gestor (iemand die allerlei papierwerk voor je uit handen kan nemen) en alle papieren inleveren voor de aanvraag. Moest ik eerst nog ergens naar toe om gekeurd te worden. Oogjes, oortjes, reactie vermogen. Hier ben ik voor geslaagd en nu moet Nederland toestemming geven om het rijbewijs door een Spaanse te vervangen (eigenlijk gewoon controle of mijn NL rijbewijs wel goed is). Dus afwachten maar ...

Ondertussen gaat mijn brommertje kapot en een nieuw onderdeel is niet te vinden. Dus einde verhaal voor mijn Chinese kopie. De brommerzaak heeft een 2e-hands Piaggio Fly staan en deze heb ik nu gekocht. Wat een genot om nu eindelijk eens electrisch te kunnen starten en niet steeds de kickstarter te hoeven gebruiken. Blijkt trouwens bij het overschrijven van de Chinese brommer aan de brommerzaak dat deze brommer helemaal nooit geregistreerd is en nooit op mijn naam gezet. Dus heb ik 3 jaar illegaal rondgereden. Het is dus maar goed dat ik nooit ben aangehouden.

Eind januari kregen we weer een wielrenner intern voor 2 weken. Goh, die jongen was net Holle Bolle Gijs - niet qua omvang maar wel met de hoeveelheid voedsel die hij kon verstouwen. Een paar dagen na zijn vertrek kwamen de 10 wielrenners van WTOS (Wij Trainen Ons Suf) uit Delft. Drie daarvan kwamen per auto met meename van de 10 fietsen. Dit deden ze in een hele oude stationwagen, die ooit in de Tour de France heeft meegereden, met een gigantisch rek op het dak, waar 5 fietsen en 20 wielen op pasten. De overige vijf fietsen zaten in de auto zelf. De overige 7 mensen kwamen per vliegtuig. Vijf sliepen er in het hoekappartement, twee in de caravan en drie bij ons boven. Ze aten met z'n allen in de buitenkeuken bij het openhaardvuur.

Vanaf deze maand heb ik op maandag en woensdag niet alleen Spaanse les, maar ook Spaanse dansles. Ik probeer, met een aantal vriendinnen, de Sevillanas onder de knie te krijgen. Die benen willen op zich wel, maar nu die armen nog.

Halverwege de maand ben ik (met Pili) en met Kees en Evelien gaan wandelen, samen met de wandelgroep waar zij bij horen. We gingen naar de Jalon vallei om van de amandelbloesem te genieten. De bomen stonden volop in bloei en waren prachtig, maar helaas hebben we het grootste gedeelte van de tocht in de regen gelopen. De lunch bij restaurant Pepe maakte weer veel goed.
Een week later heb ik de tocht met Henny (en hondjes Pili en Rebel) over gedaan. Nu hadden we wel prachtig weer en de bloesem was nog steeds erg mooi.

Voor het carnavalstoernooi bij de tennisclub had ik me verkleed als Zweedse voetballer, met geel shirt (met Zweeds logo), blauwe broek en gele panty. Een rode (Pippi Langkous) pruik op mijn hoofd. Laat ik nou de 1e prijs winnen als best geklede dame. Ik had waarschijnlijk massel dat door het - bij aanvang van het toernooi - slechte weer, want zoveel verklede mensen waren er niet.

Op de laatste dag van februari vertrok WTOS weer richting huis en arriveerde Bert, de vriend van Jan, die al vele jaren in maart een aantal weekjes komt logeren.
Ik heb nog een klein weekje de tijd om het hoekappartement weer helemaal op orde te krijgen, dan komen ook Roy en Karel weer, maar dat gaat allemaal volgende maand gebeuren ...

Januari 2011 - vloedgolf aan wielrenners

2011-02-05T12:14:00.002+01:00

We konden deze maand goed merken dat er veel sneeuw in Nederland lag.
De ene na de andere wielrenner meldde zich aan om hier te kunnen fietsen.
Op 3 januari kwam de eerste Bram uit Nederland, 5 dagen later kwam Tom, de belofte van het jaar. De volgende dag nog 2 Belgen - Gerry en Jan - die sliepen in de caravan.
De volgende donderdag nog 2 Belgen - Jeroen en Sean. En toen waren er zes (nee, zeven - er was er nog één Daan, maar die zat met zijn vader en het middenappartement) en ze moesten allemaal mee eten. Hieronder wat foto's van een chili-con-carne maaltijd die Annita bereid had.
En dan moet er onderhand nog wat was gedroogd worden.
Het was een gezellige volle boel die twee dagen dat we zes jonge wielrenners hadden.
Zaterdags gingen de twee Nederlanders naar huis, zondags de twee Belgen uit de caravan. En toen hadden we er nog twee over. Daarna zou Daan naar boven komen, maar die kreeg een knieblessure en ging toch maar naar huis. Hem zien we wel terug zodra zijn knie beter is.
Waren er ook nog twee Nederlanders die een lang weekend bleven. Deze zouden eerst in de caravan slapen, maar besloten toch maar om bij ons boven te komen, waar het wat warmer was.

Dat waren er dus in totaal al negen. Toen moesten we de laatste week van januari acht wielrenners van de airport naar Calpe brengen - met fietskoffers. Op het laatst kwam er nog een negende bij, maar Jan regelde iets met een ander taxibedrijf om hem naar Calpe te brengen. Het lukte Jan om zeven fietskoffers in en op het karretje te krijgen en nog één bij Henny in de kofferbak. Die negende renner wilde nog langer in Spanje blijven en is 31 januari bij ons terecht gekomen. Die fietst nu nog zijn rondjes hier.

Halverwege de maand gingen Roy en Karel naar huis en werd het hoekappartement meteen weer gevuld voor een maand door Kees en Evelien. Nu is geen fietsers, maar lopers. Bijna alle dagen gaan ze wel mooie wandelingen maken.

Matty en Dick kwamen ook nog een weekje logeren, maar helaas voor hun was het toen niet zulk heel mooi weer. Dick heeft zich weer fijn kunnen uitleven met de motorzaag en heeft de buurman nog blij gemaakt door een aantal hoge eucalyptus bomen neer te halen, die te veel zon weg namen. Ik hoop dat de andere buurman dat ook eens gaat doen, dan zouden wij meer zon bij het zwembad hebben 'smiddags.

Goed, we hebben dus een hele drukke maand achter de rug, met al die verslindende jongens (die kunnen toch eten - heerlijk, maar wel elke dag met boodschappen slepen).
Maar nu genieten we weer van het mooie weer en de aanwezige gasten.

Ondertussen zijn Jan en ik nog naar een andere auto aan het kijken. Jan wil graag een bestelbus, ik liever een slagje kleiner. Ik geloof dat de keus gaat vallen tussen een nieuwe Citroën Jumpy of een 2de hands Mercedes-Benz Vito. Wat gaat het worden?
Tot volgende maand.

December 2010 - alweer de laatste maand

2011-01-05T21:39:00.011+01:00

De laatste maand van het jaar alweer. En wat wordt er veel gegeten in deze maand!!!

We begonnen op 3 december met een gezamenlijke sate maaltijd in de buitenkeuken. Heel gezellig en heel lekker.

Daarna ben ik met vriendin Henny naar La Nucia gegaan, waar de musical "En nu naar bed!" van Annie M.G. Smit werd opgevoerd. Veel bekenden tegen gekomen, want naar zoiets komt de Nederlandse gemeente wel op af.

5 december Sinterklaas gevierd met de gasten. Er waren weer vele mooie gedichten, leuke kadootjes, sinterklaas snoepgoed en warme chocolademelk (eventueel met rum en slagroom).

Het was weer een zeer geslaagde avond.

Een week later heb ik de kerstbomen opgetuigd voor de appartementen. Elk jaar moet ik er drie optuigen. Leuk werk. Heb ook 20 meter lichtsnoer door de balustrade boven geweven. Onze villa staat 'savonds weer mooi verlicht te zijn.

Halverwege de maand naar Casa Cultura geweest, waar Sylvia moest optreden. Het was een hele leuke avond met allemaal verschillende dansdiciplines. Van tango tot flamenco. Sylvia zit sinds een paar maanden op flamenco les en de juf heeft al een aantal optredens geregeld voor het groepje. Het was een ontzettend leuke avond met goed muziek en de dansen waren een lust voor het oog.

De volgende dag arriveerden broer Harry met vriendin Fryda. Omdat ze vanaf het vliegveld eerst per ongeluk naar het zuiden reden, kwamen ze uiteindelijk om 1 uur 'snachts aan.
Ze blijven hier om met ons kerst en oud-en-nieuw te vieren.

Project betonvloer onder caravan heeft deze maand plaats gevonden.
De voortent leeg gehaald en afgebroken. Een deel van de voortent naar de campingwinkel gebracht om hersteld te worden. Er had een kat in een van de gaasramen gehangen.
Caravan van zijn plek af gehaald - daarbij is hij enigszins beschadigd, het is maar goed dat het al een oude caravan is.

Jan heeft veel hulp van Kees gehad en was daar erg blij mee. Jan had eerder Kees geholpen met het storten van zijn zonnenterrasje. Ze kunnen goed met elkaar samen werken.
Eén dag hebben Kees en Jan samen de betonmatten goed gelegd en alle voorbereidingen getroffen voor het betonstorten.

En net voor kerst hebben ze het beton gestort, samen met de op de villa aanwezige hulptroepen.

Op kerstavond (Speedy's verjaardag) kwam Rebel weer eens logeren voor een weekje, omdat zijn baasjes naar de wintersport gingen.

'sNachts gingen we met Harry en Fryda naar de nachtmis (La misa de Gallo) in Altea. Het was zeer indrukwekkend en ook al verstonden we er niet veel van, het was toch heel herkenbaar.
Er was een zinnetje dat steeds herhaald werd: Ha nacido el Salvador, el Messias, el Señor. Dit zinnetje herkende ik later thuis, toen een engel in de kerstfilm tegen de herders zei: Er is geboren de Redder, de Messias, de Heer.

1e Kerstdag begonnen met een kerstontbijt bij Harry en Fryda. 'sAvonds hebben we konijn gegeten bij Annita en Kees.
2e Kerstdag was het Kerstdiner van Villa Paloma Blanca met speciale gasten Leo, Annie en Leon.
Karel zorgde voor een heerlijk voorgerecht met verse Hollandse garnalen.
Het hoofdgerecht bestond uit kaasfondu met stokbrood en stukje groenten, zoals broccoli, bloemkool en wortel. Harry en Fryda hadden 3 heerlijke salades gemaakt en natuurlijk moeten we de heerlijke stoofpeertjes van Frans ook nog even noemen.
Het dessert was een stuk heerlijke appeltaart gedoneerd door Bernadette. Het diner werd afgerond door koffie met kerstkransjes. We zaten weer bommetje vol. Ook onze hondjes en logeetje Rebel genoten onder de kerstboom van hun kerstdiner.

En toen begon het aftellen naar het nieuwe jaar. We hebben het oude jaar uitgezwaaid met de gasten van de villa en Annita, Kees en Henny.

Wij wensen iedereen een gezond, sportief en vooral relaxed 2011.

November - Spartamets ophalen

2010-12-08T16:21:00.015+01:00

De palm bij de caravan, die vorige maand tekenen van rode-kever-infectie gaf (hangende bladeren), is ten dode opgeschreven. Die gaat het niet redden. Gelukkig was het maar een kleintje en staat er nog een kleine naast die geen last van de rode kever heeft. De epidemie die deze kever veroorzaakt is werkelijk overal om ons heen te zien. Overal staan dode palmen of hele gekortwiekte die ze nog proberen te redden. Het is een heel zielig gezicht.

We hebben Henny helpen verhuizen naar haar appartementje in Altea. Nu kan ze eindelijk eens lekker op de bank gaan hangen. Ze kon nu pas verhuizen, omdat eindelijk de lift is gemaakt (na 6 weken).

Het eerste weekend van november vertrokken Ton en Marry weer naar huis en de volgende dag hun buurtjes uit het hoekappartement ook. Gauw alles weer schoonmaken, want voor je het weet staan Roy en Karel weer op de stoep (die dag nog).

Maandag de 8ste waren we om 10 uur klaar voor vertrek naar Nederland.

Hondjes ingeladen. We reden via Valencia, Teruel, Zaragoza, Pamplona. Bij Bairritz de grens over - en daar stormde het heerlijk. In Bairritz een hotelletje gevonden voor de eerste overnachting.

De volgende ochtend was het even droog, zodat we met de hondjes naar het strand zijn gewandeld. Wat een golven. Spectaculair.
De tweede dag hebben we geen tolwegen genomen.

Uiteindelijk hebben we overnacht (Vierzon) in een heel oud hotel, met gigantische slaapkamers.

Woensdagavond arriveerden we in Kaatsheuvel, waar we gebruik mogen maken van het huisje van Frans. Gauw even wat boodschapjes gedaan en toen even rust.

Donderdag even rustig aan gedaan. Met de hondjes naar het centrum gelopen. 'sMiddag naar Capelle a/d IJssel om de eerste 2 Spartamets op te halen. Daarna door naar Ton en Marry. Ook eens bij hun op visite.

Vrijdag via Edam, Purmerend, Middelie, Oudendijk naar Grootebroek, om een weekend bij broer Harry te logeren. Zaterdag is Jan met Harry naar Gorredijk gereden om 3 Spartamets op te halen, die daar nog stonden. Toen begon het grote inpakken.

Uiteindelijk kreeg Jan 7 Spartamets in de kar, 3 op de dissel en 1 op het dak. Er bleven 2 hele en 2 frames achter. Die konden er echt niet meer in.

Pili ontdekte zondag nog dat je toch echt niet op kroos kan lopen. Daar trappen alle buitenlandse hondjes in. Speedy 5 jaar geleden ook.

We kregen ook nog een aantal dozen met 'schippertjes' lampen mee voor Leo en Annie. Op een of andere manier moeten die nog in de auto gepast worden.

Maandags via Vijfhuizen (Henk en Ien) en Zandvoort (even met Wil op het strand gewandeld met de honden) weer terug gereden naar Kaatsheuvel. De kar paste net in de carport.

Dinsdag rustdag. Woensdag naar Alphen a/d Rijn (pakkingenfabriekje), Vogelenzang (tante Alie en Theo) en 'savonds nog even bij Henk langs in Rotterdam. We hebben zijn nieuwe huis gezien in Kralingen, wat een kasteel.

Donderdag naar Bergen op Zoom en Yrseke - heerlijk mosselen gegeten met Piet, Janny, Geert en Mientje.
Vrijdag weer rustdag - gewandeld in de Loonse en Drunense Duinen met de hondjes.

Zaterdag de hele dag naar Berghem, naar de familie Bolk. Het werd een heel gezellige dag.

Zondag huisje schoon gemaakt, auto geladen en weer zuidwaarts vertrokken. De weerberichten geven aan de eerdaags de winter zijn intrede gaat doen in Nederland en Belgie - dus wegwezen!

Dinsdagmiddag kwamen we op de villa aan. Het is heerlijk om weer thuis te zijn.

Het grote uitpakken ging de volgende dag beginnen. 11 Spartamets.

Donderdag arriveerden er 3 nieuwe gasten, Bert met z'n ouders, in het middenappartement. Echte Rotterdammers en heel gezellig. Bert slaapt in de caravan. Afgelopen zomer hadden we zijn broer met zijn vriendin hier te gast in augustus.

Henny vierde haar verjaardag, 28 november, in onze buitenkeuken, omdat er niet zoveel plaats is in haar appartementje. We hebben lekker vanaf een uur of twee 'smiddags zitten bbq-en met 10 man. Een gezellige verjaardagsfeestje.

De volgende dag hebben alle gasten lekker pannenkoeken gegeten bij ons boven. Jan (van beneden) heeft lekker spek- en ananaspannenkoeken gebakken.

En dan wordt het langzamerhand tijd om lootjes te trekken voor Sint Nicolaas.

Dat gaat ook wel weer een gezellige boel worden. Maar daarover meer in het volgende verslag.

Oktober - bruiloft en begravenis

2010-11-24T20:26:00.002+01:00

Begin oktober worden de werkzaamheden afgerond en zitten we niet meer met een ravijn tussen de toekomstige tennisbaan van het andere huis en ons zwembad. Wat een paar machines in een paar dagen aan grond kunnen verzetten is ongelovig. Ze moesten namelijk helemaal om de tennisbaan heen rijden (en een weggetje maken) om bij het ravijn te kunnen komen.

Onze Duitse buurman ging 2 oktober trouwen met zijn Spaanse meisje.
Hij trouwde in hetzelfde merk auto als mijn broer, alleen dit was een eigen auto. Michael was zo aardig om even af te remmen voor de foto.

Op 7 oktober mochten we Frans weer ontvangen in de studio.
En 4 dagen later arriveerden Ton en Marry weer voor 4 weken. Later gevolgd door dochter Mariska met 3 kleinkinderen.
De tafeltennistafel die we buiten hadden neergezet was een groot succes voor de kinderen.

Met andere gasten hebben we vis gegeten in Calpe. Eén verkoper wou zeker naar huis en verkocht 4 cowboyhoeden aan Jan voor een tientje. Hij wou er nog 2 bij doen, maar Jan vond dat hij er genoeg had.

Deze winter volgen we (Henny,Wil en ik) Spaanse les in Altea. Dit is dichterbij dan La Nucia en we hopen dat ook de lesmethode wat beter zullen zijn dan daar. We hebben in ieder geval nu 2x les per week: maandag en woensdag. Eens kijken of we het nu wel zullen leren.
Alleen zal Wil nu wel een achterstand oplopen, want de lessen waren nog maar net begonnen, of Ben, haar vriend, zakte in elkaar op de tennisbaan en overleed ter plekke aan een hartaanval. Ben werd naar NL gebracht om daar gecremeerd te worden. Allemaal heel triest. We hopen dat ze gauw zal kunnen terug komen naar Spanje.

Eind oktober was een verkleinde Kunst & Kitsch in Benidorm. Het was wel leuk om even te kijken wat mensen allemaal zo binnen brengen. Kennissen van ons kwamen met een hele oude 3-wielige rolstoel aan. Zag er heel leuk uit. Ook Leo en Annie hadden wat schilderijen, maar ik geloof niet dat het echte toppers waren.

Een van de kleine palmen bij de caravan hing opeens helemaal slap. De rode kever heeft toegeslagen. We hebben nog geprobeerd hem te redden door hem te bespuiten, maar hij bleek al helemaal opgegeten te zijn van binnen. Grote witte larven eten het binnenste van de palm op waardoor de takken geen houvast meer hebben en gaan hangen (de paraplustand). De andere er vlak naast is 'nog' niet aangetast.
Nu hebben we vlakbij de caravan nog maar een geel emmertje met lokstof geplaatst en ook daarin worden vele kevers gevangen.

We hadden gepland om eind oktober naar NL te gaan voor 2 weken, maar aangezien we toen net gasten hadden zonder eigen vervoer en vreemd in de omgeving, hebben we het even uitgesteld tot november. Dan zijn Karel en Roy er weer en samen met Frans kunnen ze de villa wel runnen.

Dus konden Jan en Ton nog even lekker klussen en het gaas van de caravan afhalen voor de winter. Het gaas is om schaduw te geven in de zomer, maar dat is nu niet meer nodig.

Later hebben ze ook nog een grote denneboom op het andere terrein omgehakt. De boom stond teveel in ons uitzicht, waardoor we bijna de zee niet meer konden zien. Het scheelt ook een hoop licht.

September - Vuelta en feest in Altea

2010-10-04T14:52:00.022+02:00

Het eerste weekend van september was Vuelta weekend. Zaterdag reden wij - Jan op de fiets en ik in de auto met de 2 hondjes - de berg Aitana op. Na elkaar daar weer ontmoet te hebben, zochten we een plekje langs de weg in de schaduw en toen maar wachten. Helaas hebben we de wielrenners nooit gezien, want ze sloegen 2 km voor de top rechtsaf en koersten om de top heen.

Nou ja, volgende dag maar weer proberen. De start was toen in Calpe, waar Jan en een Duitse jongeman naar toe zijn gefietst. De route van de Vuelta ging eerst van Calpe naar Denia en dan weer naar het zuiden, over de Col de Rates, dan door ons kleine stukje Spanje naar de Aitana toe (waar ze nu wel overheen gingen). Jan en de Duitser fietsten vanaf Calpe naar de Col de Rates en ik ging met de auto via de andere kant naar de Col. Daar aangekomen was het zo druk met mensen en auto's en geen schaduw, dat ik besloot weer naar beneden te rijden. Ik had verder naar beneden een paar hele scherpe haarspeldbochten gezien. Daar kon ik makkelijk de auto kwijt en zat in de schaduw langs de kant van de weg. Ik had nog gezelschap van een Nederlander die daar ook zat om mooie foto's te maken.

Ze kwamen met een noodgang naar beneden, maar moesten voor die scherpe bochten hard in de remmen. Het was een spectaculair punt om te zitten. Ook de motoren en auto's die aan de wielrenners vooraf gaan, moesten flink remmen. En hoewel we waarschuwden voor de bochten, waren er toch een paar bijna ongelukken met een auto en een motor.

Mede door onze 30% korting actie hadden we deze maand een aardige drukke bezetting. Toch in totaal weer 15 gasten mogen begroeten, waarvan de twee (+2 kleine yorkies) in de caravan nog wel even hier blijven.

En dan gaat de zomer toch langzaam aan voorbij. Zo nu en dan een fikse regenbui, vooral als je net leuk met je mannetje aan het fietsen bent langs de rivier. We hadden allerlei onverharde paadjes gevolgd en kwamen toen beneden bij de rivier uit. We reden eerst stroomopwaarts, maar door de regen moesten we omkeren en terugrijden naar het strand van Altea.

Nu regent het niet aldoor hoor. En op de mooie dagen is het nu fantastisch, want het is tussen de 25 en 30 graden, dus goed uit te houden.

Ook de scholen beginnen weer. Niet onze Spaanse lessen hoor, deze beginnen pas in oktober weer. We zijn van school veranderd. We gingen met z'n drieën naar La Nucia, naar de school voor volwassenen, maar die hebben ze ook in Altea en dat is toch wat dichterbij. Dus hebben we nu daar maar ingeschreven. 14 oktober moeten we ons daar voor het eerst melden.

Het eind van september staat in Altea altijd in het teken van grootse feesten. De eerste week vooral veel heiligen en maagden, maar daarna zijn de Moren en Christianen aan de beurt.

Vorig jaar hebben we de grote optochten van de Moren en Christianen bewonderd. Dit jaar ben ik naar een heleboel andere evenementen gaan kijken, die ook allemaal deel uitmaken van het feest. Het feest wordt vooral gemaakt door de Moren en Christianen, die bestaan uit allemaal mensen die lid zijn van een club - die of bij de Moren of bij de Christianen horen. Een soort carnavals- of buurtverenigingen.

BLOEMENOFFERANDE met feestkoningin en haar hofdames. Ze hebben prachtige kleding aan.

In het midden de feestkoningin, die schoenen aanhad in dezelfde kleuren als haar rok (helaas kon ik er niet dichtbij genoeg komen om er een foto van te maken)

ENTRADA DE LA MURTA - een optocht van het volk, waarbij alle nationaliteiten van Altea aan bod kwamen. Ook de Nederlandse vlag kwam voorbij. Helaas geen delegatie op klompen - misschien een idee voor volgend jaar.

PREGON - waarbij de vaandeldragers één voor één op het bordes van het stadhuis moeten komen om er een vaantje bij te krijgen.

Heel gezellig, want iedere vaandeldrager wordt naar het stadhuis begeleidt door een fanfarekorps.

GEVECHTEN, waarbij de Moren het kasteel (of Altea) innemen en de Christianen er uit zetten.

Ik zag een heleboel mensen met oordopjes en watjes lopen. Ikzelf heb wel een half uur met mijn vingers in mijn oren gezeten. Wat een lawaai maken die donderbussen.

Paardenevenement: Spaanse dressuur waarbij je heel goed kan zien dat de Spaanse paarden eigenlijk werden afgericht voor het stierenvechten. Ze moeten heel scherp kunnen wenden en snel van tempo kunnen wisselen.

Gevolgd door een lunch. Tja als iedereen komt eten, zal je minstens één hele koe aan het spit moeten grillen (maar er waren er twee).

En dan werd er ook nog ergens een balspelletje gespeeld, genaamd 'pelota valenciana'.

Een ploeg bestaat uit 5 man; ze staan in de straat. 1 ploeg is de opslaande partij; de andere de ontvangende. Het balletje is misschien 4 cm groot en die slaan ze met hun blote handen naar elkaar toe. Het balletje mag stuiteren (ook op een dak of tegen een muur).

PROCESSIE, hier loopt werkelijk alles en iedereen mee (gek eigenlijk: ook de Moren) - een grote optocht van zwijgende mensen met kaarsen - heel indrukwekkend.

Zo en dan wordt het weer oktober, de maand waarin de overwinteraars weer richting Benidorm komen. Gezellig om al die mensen ook weer eens te zien.

Hieronder nog een nieuwigheidje: een filmpje van vaandeldragers vanaf het balkon.

Augustus - full house

2010-09-09T11:53:00.010+02:00

In augustus aan gasten geen gebrek. De eerste 2 weken in totaal 10 gasten + 1 grote zwarte labrador Dunk en nog 3 mensen in het andere huis ook. Dus maar weer barbecuen, met 17 man deze keer. Heel gezellig allemaal.

De laatste 2 weken was het iets rustiger. Tussen de 6 en 8 gasten. Zowel de appartementen als de caravan zijn goed bezet. Onderhand hebben we een slaapbank erbij gezet in de voortent.

Ook Vera Cruz - het appartement aan het strand van Benidorm - zit sjokke vol de hele maand.

Het is echt vakantietijd. We hebben ook ontzettend veel aanvragen in deze tijd met "nee" moet honoreren.

Op 11 augustus (een hele hete dag) kwam Harry aan. Jan was hem 'smorgens tegemoet gefietst en in de buurt van Denia hebben ze elkaar gevonden. Harry is vanuit Oostenrijk - over de Alpen - hierheen komen rijden - een afstand van een kleine 2000 kilometer in 2 weken. Toen hij de oprit op kwam rijden werd hij ontvangen met een staande ovatie van de gasten.

De eerste zaterdag in augustus is het tijd voor het grote vuurwerk bij La Olla. Net als vorig jaar hebben we stoeltjes gereserveerd bij een strandtentje.

Er liggen 5 pontons in zee en vanaf daar wordt het vuurwerk afgeschoten. Het is dan superdruk bij La Olla. Wij zijn maar op de Spartamets gegaan, want parkeren is een ramp daar.

Het hele strand en de terrasjes (gereserveerd) zit vol mensen, en in zee liggen ook vele bootjes met kijkers.

Tegen 12 uur gaat er zo nu en dan een vuurpijl omhoog om de mensen te waarschuwen dat het zo gaat beginnen en dan breekt de hel los. Alle 5 de pontons beginnen dan vuur te spuwen en dat gaat een half uur zo door.

Een geweldig mooi spectakel.

Een paar dagen later zaten we weer aan het strand. Nu om lekker paella te eten bij een strandtentje. Ook hier maar weer met de Spartamets naar toe gegaan. Deze strandtent ligt wat verder weg en is helemaal niet met een auto te bereiken.

Tegen de tijd dat we naar huis zouden gaan, was het al aardig aan het flitsen boven de (berg) Bernia. En we moesten ons nog haasten om naar huis te komen. Er brak een gezellige onweersbui los en we hebben het onderweg net niet droog gehouden.

Donderdag de 19e was een drukke dag. Henny was naar Nederland en ik moest haar werk voor die dag overnemen. Dus eerst naar de luchthaven om 2 mensen op te halen voor Vera Cruz, toen dat appartement schoonmaken en daarna de mensen die erin hadden gezeten naar de luchthaven brengen. Ondertussen moest Jan thuis blijven om eigen gasten te ontvangen.

En toen s'avonds nog barbecuen met onze nieuwe gasten. Het was me het dagje wel.

Jan is weer druk Spartamets aan het kopen in Nederland, want wij hebben er nog maar drie.

De rest is allemaal verkocht. Vooral Spanjaarden zijn gek op die dingen, want hier in de buurt zijn ze beter dan electrische fietsen. Een electrische fiets moet hier te veel helpen en dan doe je maar 15 km met een accu. De Spartamets rijden zo'n 60 kilometer op hun literje benzine.

Ondertussen zitten we allebei een beetje in de ziekenboeg. Jan heeft problemen met zijn spataderen in zijn been en ik heb een schouder die niet meer wil. Dus even niet meer fietsen en tennissen. Nu gaan we zo nu en dan maar alleen een borrel halen op de tennisbaan. Is ook gezellig.

Op een ochtend was ik de strandhanddoeken, die op het terras waren gewaaid, aan het oppakken om weer op te hangen - zat er een slangetje onder. Kleine paniek. Gauw de schuifdeuren dicht om Pili binnen te houden, want die is dol op alles wat beweegt.

Toen Jan hulpmiddelen ging pakken om hem te vangen, begon de slang weg te 'schuiven' (hoe noem je het bewegen van een slang?). De slang gingen tussen de muur en de glaspui - een halve centimeter ruimte - door naar beneden. Eerst konden we hem niet meer vinden, maar toen zagen we hem tussen de druiven hangen. Met een bezem heeft Jan hem naar beneden gekregen, maar toen verdween de slang in de regenpijp - en waarschijnlijk uiteindelijk in het waterreservoir. Ik hoop dat hij kan zwemmen.

Die zelfde avond ben ik naar Benidorm geweest, naar de Plaza de Toros (de stierenarena). Nee ik heb geen stierengevecht gezien, maar een paardenshow. Ik was er per ongeluk achtergekomen dat dit die avond in de arena was, aangezien ik de dag ervoor in Albir een auto het spectakel had horen omroepen.

Op zich is de Spaanse Rijschool wereld beroemd geworden door de paarden in Wenen en deze paarden zijn in de oorlog ook hier in Spanje geweest. De Spaanse paarden konden ook net zo mooi lopen en de oefeningen uitvoeren.

Wat niet zo goed ging, waren de tussennummers met koetsjes. Er ging steeds iets mis. Vooral bij het 7-span, waarbij de pony die voorop liep er helemaal ging zin in had en steeds liep te stijgeren en te springen.

Was wel lachen evengoed.

Voor de rest een prachtige show van 22:30 tot 01:00 uur.

En dan wordt het weer september. We zijn drie jaar hier en daarom hebben we een speciale aanbieding voor deze maand verzonnen - 30% korting op de huurprijs. Mocht je nog zin hebben - de laatste 2 weken van september hebben we nog plek.

Juli - start van de vakantiemaanden

2010-08-08T16:55:00.005+02:00

Donderdag 1 juli was meteen de eerste hete dag aan de Costa Blanca. En meteen kregen we weer visite - Jos en Elly stonden voor de deur met hun caravan om een weekje te relaxen bij de villa. Ze hebben hun oude vertrouwde plekje onder de dennenbomen van het andere terrein ingenomen.
Vrijdag gezellig Nederland-Brazilië gekeken bij de tennisclub. Een goede wedstrijd vond ik (beter dan die later tegen Spanje).

5 juli kwamen de eerste 3 gasten - 1 in de studio en 2 in de caravan. Deze mensen zijn vrienden van elkaar en blijven hier 3,5 week. Ze gingen veel bridgen in Hotel Cactus in Albir en kwamen zo nu en dan ook tennissen bij de club.

Tussendoor nog wat aan me zelf laten sleutelen. Ik kamp met een schouderblessure en ga naar de fysio. Deze zit in het zelfde gebouw als de tandarts, dus daar ook maar meteen weer eens een afspraak voor gemaakt.

Op 9 juli bereikte het zwembad eindelijk de 30 graden. Voorgaande jaren was het al eind juni 33 graden. De 33 graden gaan we denk ik niet halen dit jaar.

Op 11 juni werd het groot feest in Albir (en natuurlijk ook in de rest van Spanje) toen Nederland de finale verloor. We hebben met onze 3 gasten eerst chinees gegeten en toen in een Nederlands kroegje naar de wedstrijd gekeken. Halverwege de wedstrijd kon ik alleen maar concluderen dat de Spanjaarden beter voetbal lieten zien dan de Hollanders en volgens mij hebben ze terecht gewonnen.

Op 12 juli zouden er nog 2 gasten komen. Eerst belden ze om te zeggen dat hun vliegtuig een uur vertraging had. Daarna belden ze nog een keer om te zeggen dat ze weer naar huis gingen. Hij was al een paar dagen niet lekker en besloot toch maar om niet naar Spanje te gaan. Hij bleek later een maaginfectie ofzo te hebben. Ik hoop dat ze nog eens een andere keer komen.

Jan heeft ook nog iets over gehouden aan mijn bezoekjes aan de fysio - hij heeft een Spartamet aan ze verkocht. Deze man had een rij-ontzegging tot 1 november en is nu reuze blij dat hij weer een beetje mobiel is. Als je geen rijbewijs hebt, mag je namelijk ook niet op een scooter rondrijden.

17 Juli - brandbelletje van Henny of ik alsjeblieft kon komen helpen om een huis schoon te maken. Er hadden 6 personen en 4 honden in gezeten en er lag overal poep en pies (van de honden of van de baby?). Ik kreeg de keuken toegewezen, waar de hele afwas van de avond ervoor nog stond. Ik ben 4 uur bezig geweest en toen was de keuken eindelijk schoon.

De volgende dag met onze 3 gasten op excursie geweest. Deze mensen hebben fietsen van Jan gehuurd om mobiel te zijn deze 3,5 week, maar nu wilden ze toch nog wat van het binnenland zien. Ik ben naar Polop gereden en heb ze het fonteinenpleintje laten zien, daarna door naar Guadelest - dat op geen excursie mag ontbreken. De dag afgerondt bij de Font de Algar, dit is een waterplek met een waterval en zwemmogelijkheden. Het water was 18 graden, dus lekker fris. Kees is er wel helemaal in gegaan, maar de rest - en ik ook - hebben alleen lekker zitten pootje baden. Pili was mee en vond dit water ook heel interessant, vooral omdat het beweegt. Ze vindt het zwembad ook helemaal het einde, vooral als je golfjes maakt, die ze dan vanaf de kant probeert te pakken.

Dinsdag 20 juli verhuisden de mensen uit de caravan naar het middenappartement en kon ik de caravan weer voor de volgende gasten gereed maken. Het is een jong stel met een 5 jarig zoontje. Ik heb een mooi bedje voor hem gemaakt met een klamboe er omheen.
Vrijdag kwamen ze aan en al gauw bleek dat Mikey (het zoontje) slapen in de voortent toch een beetje eng vond en hij heeft gewoon bij zijn ouders in het 2-persoonsbed gelegen.
Ook de eigenaar van de villa's kwam weer even buurten, met zoon en vriendje. Zij verbleven in het nieuwe huis.
Meteen maar weer even een BBQ gepland voor zondag. Uiteindelijk werden het 16 personen die meeaten. We hebben de grote tafel op het terras gezet en nog een andere tafel er tegenop. Overal stoelen en kussentjes vandaan gehaald en toen lekker zitten eten. Heel gezellig allemaal.

Eind juli de 3 gasten weer naar de airport gebracht - hun vakantie zit er weer op.
Gauw het middenappartement weer schoon gemaakt, want a.s. zondag is die weer bezet.
Maar dan is het alweer augustus en gaan we wachten hoe lang Harry (broer van Jan) er over zal doen om van Oostenrijk naar Spanje te fietsen. Hij verwacht zelf 15 dagen.

Juni - klusjesmaand

2010-07-12T14:20:00.011+02:00

Alle gasten weg. Wat een rust.

Voordat de hitte komt gauw alle appartementen + caravan schoon gemaakt.

We dachten een maand zonder gasten te zitten, maar daar kwam aan het begin van juni al meteen een eind aan, toen 2 Edamse gasten -Kikkie en Joop - zich bij de poort meldden. Ik bood ze de caravan aan, maar omdat ze al een paar weken in een tentje gezeten hadden, wilden ze nu wel wat luxe en namen het middenappartement. Het werd een heel gezellige week.

'sZaterdags zaten we met z'n allen te wachten tot moeders zou arriveren, maar helaas heeft ze besloten niet te komen voor mijn verjaardag. Dat kan je zo hebben als er troubels in de familie zijn. Maar wel jammer.

Op mijn verjaardag zijn we, Jan, Wieke en Henny, naar de ezelsfarm in de Jalon-vallei gereden. Het ligt midden in de bergen. Het is een Santuary voor ezels.

Meer info hierover vindt je op http://www.eselweb.info/. Je kunt heerlijk zitten en van de ezels en het uitzicht genieten. Ook kan je er lekker konijn en eend eten.

Na daar uren te hebben doorgebracht, reden we verder door de bergen en hebben bij een andere uitspanning nog een verfrissing genomen. Het was een hele geslaagde rit en dag.

De hele maand was klusjes maand. Even een opsomming van de reparaties, onderhoud en andere klusjes die zo voorbij kwamen

alle appartement + caravan schoongemaakt
gaas (voor schaduw) over de caravan gespannen
afvoer buitendouche ontstopt
overloop van de boiler in de buitenkeuken aangesloten op de afvoer
struiken gesnoeid
garage opgeruimd
palm bespoten
nisperos (mispelboom) gesnoeid
2 stoelen van het hoekappartement gerepareerd
ligstoel buiten gerepareerd
storing van de electra opgelost
alle ramen gelapt
waterleiding in de grond bij het andere huis
(hierbij 2 sleutelbossen kwijt geraakt, die liggen nu onder de grond)
meterkast opnieuw geinstalleerd bij het andere huis
Gert heeft het scharnier gedeelte van de grote garagedeur gelast
de electricien kwam om een nieuwe stroomkabel aan te sluiten
t-stuk op de waterleiding gemonteerd
waterlekkage bij de muur gerepareerd
tuin afval verbrand

Het was maar goed dat de zomerhitte nog even achterwege bleef.

Halverwege de maand begon het WK voetbal in Zuid-Afrika. Ik had mijn nagels oranje laten kleuren en op één daarvan de Leeuw laten tekenen.

Tja, helaas, we weten onderhand de uitslag ook, maar het was WEL SPANNEND. En wat een feest was het hier (maar dit hoort eigenlijk bij de juli maand).

Mei - vakantie op Mallorca

2010-06-08T15:11:00.014+02:00

Terug uit NL hadden we een aardige 'jetlag'. De vele kilometers waren ons niet in de koude kleren gaan zitten.

Dus besloten we zaterdag 8 mei naar Denia te rijden en de boot naar Mallorca te nemen. Heen hadden we een supersnelle ferry die ons in 5 uur naar Mallorca bracht (inclusief tussenstop op Ibiza).

We hebben een heerlijke week doorgebracht in Hotel Cosmopolitan aan Playa de Palma bij CEMI wielerkampen van Cees van Dongen, waar weer veel bekende renners (voor Jan) aanwezig waren. Jan heeft lekker gefietst (die hadden we meegenomen op de boot) en ik heb een brommer gehuurd en lekker achter Jan aan gescheurd. Ik raakte hem af en toe kwijt, maar dat gaf niet. Ik kwam ze wel weer tegen - ik had de routes en een kaart. Je kan op Mallorca prachtige tochten maken - of dit nu met de fiets, scooter, motor of auto is. Het is een heel mooi eiland.

Een paar sfeer foto's.

Vrijdag moesten we helaas al weer terug, want de volgende dag kregen we weer nieuwe gasten op de villa. De terugweg ging heel wat langzamer dan de heenweg (9 uur), want nu hadden we een gewone ferry. Een gewone ferry heeft wel het voordeel dat je onderweg gewoon naar buiten mag. Dat mocht bij de superfast ferry niet.

Terwijl wij prachtig weer hadden op Mallorca, was het thuis, waar Henny op de hondjes pasten, iets anders. De ene dag een hagelbui en de volgende dag een zware onweersbui, met een inslag in een palm die hier nog geen 50 meter vandaan staat, en toen brandde de router door. Geen internet meer. Telefonica bellen voor een nieuwe router, maar dat bleek heel ingewikkeld - zelfs met hulp van een perfect Spaans sprekende Engelse buurman. Zo ingewikkeld zelfs dat tot op dit moment nog geen nieuwe router van Telefonica is ontvangen. Gelukkig zag Jan een routertje op de markt liggen. Deze aangesloten en het werkt weer perfect.

Zo nu en dan vangen we wat op van vluchten die geannuleerd worden door de aswolk van de vulkaan in IJsland. Onze gasten zelf gelukkig niet. Die zijn altijd weer weggekomen en aangekomen op de afgesproken data. Maar iemand die een fiets kwam huren, kwam wel een dag later. En zo horen we wel van meer mensen die problemen hebben gehad.

Wie ook problemen had, was Speedy. Vlak voordat we thuis kwamen, vond Henny een kies, die uit Speedy's bekkie gevallen was. Tijd voor groot gebit onderhoud bij de dierenarts. Dit gebeurd onder narcose. Helaas raakte Speedy daar nog een paar tanden kwijt, maar hij kan gelukkig nog eten, zelfs zijn brokjes.

Een jaar nadat ons weggetje naar het huis was opgebroken voor het aanleggen van een waterleiding voor toevoer van rivierwater voor tuinen, werd nu eindelijk de weg weer geasfalteerd. Dit was hard nodig, want vooral op de steilere stukken regende de brokken grind steeds de weg op en had je bijna een 4x4 nodig om omhoog te komen.

Eind mei verdwijnen langzaam aan alle gasten van de villa. Eerst de vader van Roy; 5 dagen later Vincent en Beanne en dan op de laatste dag van mei verdwijnen ook onze caravanbewoners en Roy en Karel. 31 mei 2010 hebben we de villa voor ons zelf - voor het eerst sinds augustus 2009. Ik ben maar meteen begonnen met alles schoonmaken, dan ben ik klaar als de echte hitte begint. 5 juli komen de eerste gasten weer.

April 2010 - Pili

2010-05-31T09:26:00.013+02:00

Het is alweer tijd voor onze avonturen in de mei maand, maar ik zie dat hele april is vergeten. En toch gebeurde er nogal wat in april. Dus eerst maar april.

Dinky, ons poesje, werd overreden. Maar we kregen er een nieuw hondje bij - Pili - een soort gladharig teckeltje. Pili's baasje overleed in het ziekenhuis en de Nederlanders die voor haar zorgden, zijn niet altijd hier en konden haar dus niet houden. Ze kwam op proef tot eind april - schijnbaar is de proef goed gegaan, want ze woont nog steeds hier.

We konden meteen met haar naar de dierenarts, want ze had een ontstoken teen. De eerste antibiotica hielp niet, maar gelukkig de tweede wel. Ze moest ook steeds met haar pootje in een ontsmettende vloeistof staan. En dat deed ze, keurig braaf, wel 15 minuten lang.

En onderhand rent en springt ze weer rond op 4 pootjes.

Halverwege april zijn Henny en ik in de auto gestapt voor een 3-daagse verkenningstocht door de provincie Alicante. Eerst hebben we hier in de buurt een 2000-jarige olijfboom opgezocht, daarna zijn we om het stuwmeer van Villajoyosa gereden en over een klein weggetje terug gegaan naar de kust. Langs de kust doorgereden tot aan Alicante. Daar het kasteel St.Barbara bezocht. Daar vanaf heb je een fantastisch uitzicht over de hele stad. Het kasteel is recentelijk helemaal gerestaureerd. Toegang is gratis en ook nog vrij parkeren. In het kasteel bevindt zich een lift. Deze gaat dwars door de berg naar beneden en dan loop je via een lange tunnel zo naar de boulevard van Alicante. Gezellig even door de stad gelopen - wel 3 trouwerijen gezien - El Corte Ingles was te warm om lang te blijven, we hebben er alleen Spaanse woordenboekjes gekocht. Daarna via de lift weer het kasteel in om de auto op te halen. We zijn doorgereden naar Elche en hebben daar - na heel lang zoeken - een hotel gevonden (van onze prijsklasse). Helaas voor ons hadden de buren een feestje (tot half zes 'sochtends) dus veel geslapen hebben we niet.

De volgende dag lekker ontbeten in Elche - de stad een beetje verkent - mooie tuinen gezien en ongelooflijk veel verschillende palmbomen. Van Elche weer naar het noorden gereden, via het binnenland, richting Valencia. Voro Jijona een klein weggetje opgereden, omdat op de kaart iets werd aangegeven waar grotschilderingen zouden zijn. We hebben het gevonden, maar we waren net een uur te laat. Er worden 1 weekend in de maand van 11 tot 1 wandelingen naar de schilderingen georganiseerd. Ze zaten niet echt in een grot, maar in een uitholling van de berg.

Doorgereden naar Alcoy. In Alcoy was het uitgestorven op zondag - geen mens te zien. De stad was wel mooi versierd. We hebben geinformeerd of er 'savonds nog feesten waren - dan zouden we daar de nacht blijven - maar dat bleek niet zo te zijn. De echte feesten van St.Joris zouden pas een week later beginnen. We zijn doorgereden naar de kust ten zuiden van Valencia. Dwars door de rijstvelden gereden en gestopt in Cullera om daar te overnachten. Een hotel vinden was daar geen probleem, maar een restaurant wel - alleen maar Chinezen en Pizzarias - dus maar Italiaans gegeten. We waren aardig gesloopt door een nacht niet slapen en de hele rit, dus gingen vroeg naar bed.

'sMorgens naar het kasteel van Cullera gereden, maar daar konden we niet in, want het werd gerestaureerd. Nog even verder omhoog gereden om het kasteel van boven af te zien. Het weggetje liep dood en draaien met een grote Volvo is moeilijk, maar het is Henny gelukt zonder de berg af te glijden. Nog een stuk langs de kust doorgereden tot aan Oliva en toen via Pego de bergen weer in. In Vall d'Ebo was een kleine druipsteengrot. De rondleiding zou over 5 minuten beginnen, maar we zijn eerst even gaan lunchen. Toen we terug kwamen bleek dat je altijd 5 minuten moet wachten tot de rondleiding begint. Onze vrouwelijke gids sprak duidelijk Spaans (aangepast voor ons) en we konden het goed volgen. Leuke mooie kleine grot, die de moeite waard was. Onze tocht door de bergen vervolgd over een kleine weg richting Castel de Castels en toen over de Coll de Rates (waar we lekker appelstrudel gegeten hebben) terug naar huis.

Het was een geslaagde rit door onze directe omgeving en zeker de moeite waard om nog eens te doen.

Gasten hadden we ook genoeg in april. Roy en Karel waren weer gekomen eind maart en in het andere appartement kwamen Gerrit en Mientje, waar we nog een paar keer leuk mee gebridged hebben. Ook weer een paar wielrenners - 2 meiden deze keer. Sanne en Noortje verbleven in de studio en hebben prima kunnen trainen in de omgeving. Eén keer ging het mis, toen ging Noortje onderuit over een olievlek en moest ik haar ophalen. Met de hulp van Jan - die haar aan een nieuw achterwiel hielp - kon ze de volgende dag weer fietsen. Het waren leuke meiden. Ze hebben zelfs een keer pannenkoeken gebakken voor ons allemaal.

Eind april kregen we ook weer nieuwe gasten in de caravan, die blijven nog een maand - net als Roy en Karel.

Eind april vlogen Jan en ik even naar NL (nou eigenlijk naar Charleroi in België) waar we 'savond aankwamen. De bedoeling was om naar Lunteren te rijden die avond, maar door vertraging redden we dat niet en hebben de nacht bij Jos en Elly (zus van Jan) in Capelle a/d IJssel doorgebracht. De volgende dag brachten we door met Jan's zussen en broers op een boot die een schitterende tocht over de Drecht en OudeRijn maakten.

'sAvonds alsnog naar Lunteren gereden, waar een Edammer recreatieweekend werd gehouden.

'sZondags hebben we een GPS tocht door het bos gemaakt en zijn helemaal nog geregend. We hadden wat moeite met het localiseren van de schat, maar uiteindelijk toch gevonden. Na de rijstmaaltijd zijn we weer terug gereden naar Charleroi, waar we door de Tom-Tom eerst in het centrum terecht kwamen en toen dwars door de stad terug moesten naar het vliegveld.

Vlak bij het vliegveld overnacht en de volgende morgen weer terug gevlogen naar huis.

En toen was het alweer mei.

Maart - rode kevers en saffraan

2010-04-10T21:57:00.009+02:00

Maart begon triest, met het bericht dat mijn oom overleden was. Echt triest. Altijd sportief, niet roken, gezond leven en dan toch maar 66 worden. Zaterdag ben ik naar Nederland gevlogen, om maandag bij de crematie aanwezig te zijn.

Voor de rest was dit een hele drukke dag. Jan's vriend Bert kwam aan om 19 dagen hier te logeren en we hadden een paar airportservices. De tijden lagen echter te dicht op elkaar, dus hadden we Henny nodig om ook te rijden. Dinsdagochtend weer naar huis, want er moet weer schoongemaakt worden.

Het blijft een komen en gaan van mensen. Onze drukste bezetting is in de winter - allemaal Nederlanders die de sneeuw ontvluchten. Zelfs de caravan is regelmatig bezet.

In plaats van een BBQ (het is nog te koud) hebben we een koffieuurtje georganiseerd om de 9 nieuwe gasten met elkaar te laten kennismaken.

Na een week weer wisseling van de wacht in het hoekappartement Twee Belgische jongens hadden een all-in arrangement voor een week geboekt - dus weer koken. Gezellige jongens waren het en ook zeer schoon; ze hadden het hoekappartement netjes gekuist weer achtergelaten.

Halverwege de maand de waterslang in het zwembad gehangen en in 33 uur werd het zwembad weer gevuld met water. Het is nu 15 graden.
Het weer in maart is zeer slecht voor de tijd van het jaar. De kachel zou nu niet meer aan hoeven, maar helaas bijna elke avond toch maar wel. De zon laat zich maar weinig zien - veel bewolking.

18 maart overleed Julio, een Spaanse wielrenner, die altijd met de groep meereed. De volgende dag al kreeg Jan bericht dat Julio gecremeerd zou worden in Villajoyosa. Dit schijnt in Spanje normaal te zijn en dit komt waarschijnlijk om dat dit een "warm" land is. De maandag daarop hebben veel wielrenners meegedaan aan een rit naar Guadelest, wat Julio's koffierondje op zondag was. Ze hebben in Guadelest de as van Julio uitgestrooid. Zeer imponerend.

Omstreeks deze datum ging Frans naar huis, na vijf en een halve maand hier gebivakeerd te hebben. De studio werd meteen weer in beslag genomen door 2 Belgische jongemannen, die op (van Jan gehuurde) fietsen hun rondjes gingen rijden. De volgende dag ging Bert ook weer naar Nederland.

De gele storm is begonnen. Weet u het nog? Omstreeks deze tijd gaan de dennebomen bloeien en het door de wind verspreide stuifmeel zorgt ervoor dat alles geel wordt.

De laatste week van maart verwelkomde we een oom-zegger van Jan: Eric, met zijn vrouw Yvette en zoontje Siem. Op 22 maart was Siem de eerste geweest die in het gerenoveerde zwembad is gaan zwemmen. Even later gevolgd door zijn vader en een paar dagen later zelfs door Jos (uit het middenappartement). Ik vind ze wel helden hoor: het zwembad is net aan 20 graden.
Deze dag verwelkomde we ook 2 gasten die 2 weken in de caravan zullen verblijven. Ze vonden het heerlijk rustig hier, na eerst een week in Valencia te hebben door gebracht.
Dinsdag de 23ste de eerste buitenBBQ gehouden met de 9 gasten van de villa.

De volgende dag heb ik de palm besproeid. De palmen in Spanje worden namelijk bedreigt door de rode kever. Deze kever is mee gelift met geïmporteerde palmen uit Egypte die in Elche (net ten zuiden van Alicante) zijn geplant. Hiervandaan verspreid de kever zich langzaam maar zeker naar ons toe. Bij de overbuurman is de grote palm al dood - dit wordt gekenmerkt door de "paraplu" stand van de bladeren. Het is een triest gezicht om die palmbladeren zo doods te zien hangen. Wij hebben een tijdje geleden al een emmertje met lokstof op zo'n 30 meter van de palm geplaatst - binnen een paar weken zaten er al 5 rode kevers in. Nu gaan we de palm elke maand besproeien en hopen daarmee de kever buiten de poort te houden.

Donderdag 25 maart was het weer tijd voor het jaarlijkse schoolreisje. Deze keer samen met Henny en Wil, die tegenwoordig ook bij mij in La Nucia op school zitten. De trip ging deze keer naar Novelda (ten westen van Alicante). We hebben een ruine van een kasteel bezocht met een opmerkelijke driehoekige toren. Daarnaast stond een kerkje, waarvan de bouwstijl me erg aan Gaudi deed denken. Het bleek door iemand anders gebouwd te zijn, maar deze architect had wel een tijdje in Barcelona doorgebracht en de kerk naar voorbeeld van Gaudi gebouwd.

Daarna zijn we naar een zafraanfabriek geweest. Hier wordt geen saffraan (spaans: azafran) gemaakt of verbouwd - alleen maar ingepakt. En dat niet alleen: allerlei andere specerijen ook.
Saffraan is het duurste specerij ter wereld. Iran is de grootste producent en Spanje de grootste exporteur. Safraan is afkomstig van "Crocus Sativus Linnaeus"

of de safraanroos. De plant bloeit gedurende zo'n acht dagen in de herfst. Elke bloem heeft drie meeldraden en drie stampers, die handmatig geoogst worden en vervolgens gedroogd. Dit drogen gebeurt boven vuur of in de zon. Saffraan is ook in poedervorm verkrijgbaar. De arbeidsintensieve teelt maakt saffraan tot de kostbaarste specerij, het rode goud. Daar staat tegenover dat slechts één draad saffraan volstaat om een liter kokend water in een uur diepgeel te kleuren. Saffraan wordt onder meer toegepast in rijstgerechten, brooddeeg en likeuren. Verder hebben we nog Jugendstiel huis gezien en de dag afgesloten met een heerlijke maaltijd. In verhouding hebben we weining spaans gesproken, omdat er zich in onze klas nogal wat nederlanders bevinden, maar het was erg gezellig.

Aan het eind van de maand installeerde Jan een boilertje in het hoekappartement. Er brak bij de muur een waterleiding af en het halve appartement stond binnen een mum van tijd helemaal blank. Jan helemaal overstuur - die is de hond gaan uitlaten. Ik heb met 2 oude handdoeken en een dweil al het water weer uit het appartement gehaald. Afijn, is de vloer alvast gedweild. Want zondag ging neef Eric weer weg, maar komen Karel en Roy weer een tijdje logeren. Ook Jos en Carla (middenappartement) gingen ons weer verlaten.

Een rode draad verhaal:

De vier bedjes bij het zwembad hadden nieuwe overtrekjes nodig, want de oude waren helemaal versleten en begonnen te scheuren. In januari hadden we 4 overtrekjes gekocht, maar een maand later kwamen we er achter dat ze niet pasten. Weer terug naar de winkel. Deze beloofden keer op keer de andere bedjes te zullen bestellen, maar elke keer als we in de winkel kwamen, zeiden ze "oh ja, we zullen weer even bellen, we bellen terug". Na weer een maand waren we het zat. We vroegen ons geld terug en zouden weg gaan. Toen bedachten we dat we nog 2 oude bedjes hadden staan, waar de overtrekjes, die ze wel hadden, op zouden passen. Dus toch maar weer twee van die overtrekjes gekocht. We hebben de oude bedjes schoon gemaakt en een nieuw overtrekje gegeven en nu hebben we weer twee mooie gele bedjes.

Deze maand hebben we 11x een rit naar het vliegveld gemaakt om mensen af te halen of te brengen. Soms zelfs een paar keer per dag.

April begon alweer triest. Ons katje, Dinky, werd net buiten het hek overreden door een auto. Helaas hebben we niet gezien welke auto. Heel zielig, het was zo'n gezellig katje.

Deze maand geen foto's, want de computer wil de camera niet meer kennen - dus ik kan de foto's er niet af krijgen. De plaatjes in dit bericht waren afkomstig van het internet. Hopenlijk volgende maand wat beter nieuws en wat beter weer.

Februari - topdrukte

2010-03-13T15:15:00.010+01:00

Op 1 februari kwamen Huib en Janny het middenappartement betrekken. Deze mensen hadden al een maand in Malaga doorgebracht. Huib was vandaag 65 geworden. Gefeliciteerd.
Op 2 februari kwamen Theo en Carla het hoekappartement betrekken. Bleken ze de buurtjes te kennen, want Huib en Janny hebben jarenlang een sporthalkantine gehad in Delft.
Op 6 februari kwamen Danny, Dilan en Jeroen aan. Deze 3 jonge wielrenners verbleven 12 dagen all-in bij ons boven om hier aan de Costa Blanca te gaan trainen voor het nieuwe seizoen. Zij vonden dat ze bij "opa en oma" aan het logeren waren. Er zijn nu 10 mensen in de villa.

.
12 februari werd bij de tennisclub carnaval gevierd. Marsella was het beste verkleed als ma Flodder. Maar Henny won de eerste prijs als Spaanse flamengodanseres. Ik liep er als Kerstman bij. Voor de rest waren er nog een paar leuke clowns, een Schot, een paar heksen, een paar indianen, een ijshockyer, een romein etc. Gezellig druk dus.

De volgende dag lag er alweer sneeuw op de berg - de winter is nog niet om.
Echter: de groep mensen die vanaf zondag 21ste gingen skiën in Sierra Nevada, kwamen (weer) van een koude kermis thuis. Door het slechte weer - vooral veel regen - bleven de liften voornamelijk stil staan en kon er niet geskied worden. Vorig jaar mochten ze nog 5 uur skien (van de 5 dagen), dit jaar is het een enkeling gelukt om een kwartiertje te skien. Ik denk toch dat die groep volgend jaar wel ergens anders naar toe zullen gaan.

Op 18 februari gingen Danny, Dilan en Jeroen weer naar huis - ze hebben vele kilometers afgelegd op de fiets. Waarbij ze op de koninginnerit van 160 km begeleid werden door Jan en Frans in de auto. Ze hebben maar één dag niet kunnen fietsen door het slechte weer.
Op 19 februari kwamen acht wielrenners (en vijf fietsen) uit Delft en omgeving. Gert (met de bus) en ik (met de auto) hebben ze opgehaald van de airport. Zes ervan slapen in het hoekappartement en de overige twee in de caravan. De volgende dag arriveerde de broer van Jan, Harry, ook weer voor een weekje. Er zijn nu 14 mensen aanwezig in de villa.

Op 28 februari vertrokken er eerst 8 (om 4 uur 'smorgens), toen 2 (om 7 uur) en toen Harry om half 8. Voor 8 uur 'smorgens zijn er 11 mensen vertrokken.
Snel het middenappartement weer schoon gemaakt, aangezien hier vanmiddag alweer nieuwe mensen in komen. Het blijft een komen en gaan hier bij Villa Paloma Blanca.

Ons zwembad werd deze maand drooggezet en geschrobt en geboent. Daarna kwamen Wim en Mika om het hele zwembad eens opnieuw te voegen en de losse tegeltjes weer vast te zetten.

Het ziet er allemaal weer keurig uit. Nu kan het zwembad weer gevuld worden en kan het nieuwe zwemseizoen weer beginnen.
Maar ... het is wel goed te merken dat de zonnevlekken nu het actiefst zijn. (er schijnt een 9-jarige zonnecyclus te zijn - kijk maar naar de jaren dat er een 11-stedentocht was) Er ligt al maanden sneeuw in Nederland en ook hier in Spanje wil het niet erg lukken om een dagje zonneschijn te krijgen. Maar als de zon er dan is, is het zoooooooooooooo erg lekker om erin te zitten. Echter ... voorlopig staat de kachel nog aan. Misschien wordt het volgende maand een betere temperatuur.

Januari - af en aan naar de airport

2010-02-13T22:07:00.012+01:00

Het nieuwe jaar begon met mooi weer, maar wel koud.

Jan mocht 2 januari vroeg zijn bed uit (4:00) om mensen van Benidorm naar Alicante airport te brengen. Onderweg kreeg hij alcoholcontrole en hij moest blazen.

Ook broer Harry moest weggebracht worden - hij moest weer naar huis, na een heel gezellige week. Hij ging met de bus vanuit Benidorm naar Alicante. Jan bracht hem naar de bus en wat denk je ... alweer alcoholcontrole. Deze keer hoefde hij niet te blazen, omdat een agent hem herkende van de vorige keer.

Op 5 januari weer vroeg op om mensen van Benidorm naar Alicante te brengen.

Begin januari viel Roy (hij lette niet op en reed tegen Karel's achterwiel aan). Resultaat: gekneusde ribben - dus niet lachten, niet ademen, niet bewegen. En het ergste: 2 weken niet fietsen.

We namen afscheid van Alice en Frits. Hun appartement was ook meteen weer bezet, nu door Matty en Dick, die weer eens langs kwamen voor 2 weken. Om Dick lekker bezig te kunnen houden, hebben we een kettingzaag aangeschaft. Ook aan de 8 spartamets, die Jan half december uit NL had gehaald, heeft hij zijn hart kunnen ophalen. Voor Matty hadden we andere plannen: tennissen en ... skiën. Maar eerst even Reyes Magos (driekoningen) vieren. Moeders had het beeldje en was dus de koning(in). Dick vond de boon en moest dus eigenlijk de taart betalen.

Moeders en ik zijn nog even gaan kijken naar de 3-koningenoptocht, maar door de drukte in Benidorm, vonden we te laat een parkeerplaats, en zagen alleen het eind van de optocht en hoe de koningen de kinderen kadootjes geven. In Spanje krijgen de kinderen eigenlijk alleen met 3-koningen kadootjes, dus is het groot feest voor hun.

Op 8 januari lag er weer sneeuw op de bergen en kreeg Henny het op haar heupen. Ze wou naar de sneeuw. Nou meid dan gaan we naar de sneeuw. Eerst wilden we dinsdag de 12e gaan, maar de weersvoorspellingen waren niet best die dag. Maar wel voor de maandag daarvoor. Zondag hadden we al voorpret bij het passen van skikleding, die Henny en ik verzameld hadden.

Maandagochtend om 7 uur zaten we in de auto en begon het avontuur.

Bij Valencia koffie gedronken en toen afgeslagen richting Teruel. Langzamerhand werd de natuur witter en witter en mooier en mooier. Toen we de snelweg afsloegen moesten we al gauw stoppen om de sneeuwkettingen om te leggen.
Het had 'snachts nog gesneeuwd en de weg was nog lang niet schoon. Door de kettingen werd onze rit wat vertraagd, maar het was wonderschoon buiten.

Om half twaalf kwamen we in Valdelinares aan. Even materiaal huren en skipas kopen en hup glijden met de hap. Hoe mooi de omgeving en het weer was, vertellen de foto's.

Half januari ging moeders weer naar huis, na een maand hier te hebben door gebracht. We hebben veel samen gedaan, tennissen, skiën etc. Het was weer heel gezellig. Maar voor ons toch ook wel fijn om weer eens samen met z'n tweetjes te zijn.

Eind januari is het me eindelijk gelukt om ons poesje Dinky te pakken te krijgen. Meteen naar de dierenarts gebracht om gesteriliseerd te worden, want de katers in de buurt beginnen ons mooie meisje in de gaten te krijgen. Het was nog een heel gevecht voor de dierenarts om Dinky in een ander kooitje te krijgen. 'sAvonds kon ik haar weer ophalen, ze was nog helemaal suf. De volgende dag gaf ze nog niet veel sjoegen, dus heb ik haar maar in het kooitje gelaten. Speedy kreeg opeens in de gaten, dat het poesje in huis was. Hij ging kijken en snuffelen en nog eens kijken en snuffelen. Er was toch iets vreemd aan de hand met die kat. Speedy heeft uit bezorgdheid de hele dag naast het kooitje van de poes gelegen. Hij was zelfs voor een plakje worst niet van het bed af te krijgen. Toch wel lief hè? De volgende ochtend was Dinky weer helemaal wakker en hebben we haar weer los gelaten. De dierenarts had gezegd dat ze misschien wel een paar dagen "zoek" zou zijn, maar mooi niet. Ze nam drie stappen uit het kooitje, ging zitten en keek om zich heen, alsof ze zeggen wou "zo dat is ook weer voorbij - is er nog wat te eten?"
.
Zondag 23 januari eerst maar weer eens een airportservice van Alicante naar Benidorm. Deze mensen zouden eigenlijk zaterdag aankomen, maar de Ierse luchtverkeersleiders staakten, dus kwamen ze pas zondag. En dat terwijl we ze a.s. vrijdag alweer terug moeten rijden. Het weekje wordt steeds korter. Daarna nog lekker gegeten met z'n zevenen bij de Wok Chinees - afscheidsdineetje van Karel en Roy, die ons na 2,5 maand weer gaan verlaten.

De grote schoonmaak van de benedenappartement gaat weer beginnen. Voor beide appartementen moesten overuren gemaakt worden, zo smerig waren ze achter gelaten. Maar gelukkig zijn chloor en sop en heet water heel doeltreffend. En alles is weer blinkend schoon geworden voor de februari gasten.

Ondertussen is er weer een rode draad verhaal gestart. Iberdrola, de stroomleverancier in Spanje, heeft bedacht dat er een controle-unit geplaatst moet worden. Deze unit houdt in de gaten over je niet meer stroom gebruikt dan het toegestane aantal Watt op je contract. Nou is dit huis al 40 jaar oud en het heeft nog een contract voor 2000 Watt. Dit is misschien net genoeg voor de studio, maar lang niet genoeg voor de hele villa. Voorbeeld: De boiler in het middenappartement trekt al 1600 W, op dat moment heb je nog 400 over voor de rest van het huis. Dus moeten we upgraden. Maar dan moet eerst de electrische installatie gekeurd worden. Nou raden jullie het al. Dat gaat geld kosten, want die installatie deugt niet erg. Geschatte kosten: 5000 euro. We hebben ook de mogelijkheid om de unit niet te installeren, maar dan gaat Iberdrola rekeningen sturen voor 20.000 Watt of we dit nou gebruiken of niet. Hoe dit gaat aflopen? Nou mañana nog niet. Wordt dus vervolgd.

December - sneeuw en ijspret!

2010-01-03T17:37:00.029+01:00

In Nederland ladingen sneeuw deze maand, maar .... in Spanje liepen mijn moeder en ik dinsdag 15 december al in de sneeuw op de Bernia - 2 dagen eerder dan er in Nederland sneeuw viel. Maar ik loop weer op de gebeurtenissen vooruit.
Eerst moest er nog Sinterklaas gevierd worden. Gezellig samen met Karel en Roy, Frans, Harry en Hetty. Roy heeft 12 sinaasappelen moeten zoeken, met steeds een gedichtje erbij waar de volgende sinaasappel te vinden was. Hij is een tijdje zoet geweest. Iedereen kreeg kadootjes (met of zonder gedichtjes) en chocoladeletters, hoewel het soms niet helemaal klopte. De H van Harry was er niet, dus die kreeg de P van Piet. Jan kreeg een Y. Nou ze waren evengoed erg lekker. Daarna lekker met z'n allen gegeten: meloen met ham van Karel en Roy, erwtensoep met roggebrood en spaans katenspek van Wieke en Jan, toetjes van Harry en Hetty. Tijdens het kadootjes uitpakken lekkere hapjes van Frans.

Op dinsdag 8 december vertrokken Jan en Roy om 5 uur 'smorgens op hun trip naar Nederland. De reis verliep voorspoedig en de volgende ochtend om 5 uur waren ze in Hoofddorp. Jan heeft in Nederland 8 Spartamets opgehaald - zijn nieuwe hobby. Op vrijdag 11 december is hij nog even bij Harry langs geweest voor zijn 60ste verjaardag.

Zaterdagavond. Ik ben gaan schaatsen in Benidorm met Sylvia en Gabri. Op het plein onder het gemeentehuis ligt een heuze schaatsbaan. Het was lang geleden. En ik had nog nooit op ijshockey schaatsen gereden, dus dat was ff wennen. Gabri vond het niet zo leuk, maar gelukkig was er ook nog een kinderachtbaantje waar hij niet genoeg van kreeg.

Zondagochtend vroeg vertrokken Jan en Roy weer richting het zuiden. Het werd spannend. Zouden Jan en Roy eerder hier zijn dan mijn moeder, die maandagochtend in het vliegtuig stapte.
Zondagavond op 22:15 belde Jan dat ze 100 km ten noorden van Zaragoza waren. Ze dachten om een uur of 05:00 thuis te zijn. Maar ... het weer in Spanje had andere plannen. Om 01:00 belde Jan weer: ze waren gestrand tussen Zaragoza en Teruel; door de hevige sneeuwval mochten ze de weg niet meer op; ze zaten in een klein hotelletje. (Bij ons in Benidorm miezerde het alleen een beetje).
De volgende dag was nog niet zeker of ze weer op weg konden. Onderhand stormde het in Benidorm ook aardig. Moeders woei bijna uit het busstation, met een half uur vliegvertraging, was ze toch als eerste hier aangekomen. En toen begon het wachten ....
Om 16:00 uur kwamen de mannen eindelijk het terrein op rijden. Ze waren veilig thuis. Maar tot aan Teruel hadden ze maar 30 km/uur kunnen rijden achter een strooiwagen aan.

Dinsdagochtend. Prachtig weer. Zon, blauwe lucht en .... witte bergen.
Mijn moeder en ik zijn meteen de Bernia opgereden om even in de sneeuw te lopen.
De sneeuw op de Bernia blijft meestal niet zolang liggen, omdat deze berg te dicht bij de zee staat, maar deze keer bleef het koud genoeg om 2 dagen een witte top te hebben.

De kerstgasten Alice en Frits met hun mooie witte kat Blanc-Blanc namen hun intree in het middenappartement.

20 December was er een kerstdrive (bridge) bij Club Los Holandeses. Jan ging met Henk, moeders speelde met mij en onze gasten Alice en Frits gingen ook gezellig mee. Prijzen gewonnen? Nou nee, maar er waren wel erg lekkere hapjes.
De volgende avond gebridged bij camping Villasol, omdat onze eigen club met kerstvakantie was. Daar werden we nog getrakteerd op kerstbrood en een kerstborrel. Erg lekker allemaal.

Kerst breekt aan en begint met een heerlijk kerstdiner in een restaurantje in Albir. Ik was verkleed als (erg slanke) Kerstman.

De volgende dag alle villa gasten uitgenodigd om een kerstmaal te komen nuttigen. Een krabslaatje vooraf, en toen ... kalkoen uit de oven. Dit was mijn eerste kalkoen, maar hij was erg goed gelukt. Alleen ... hoe eet je zo'n beest nou op?

Gelukkig wist Frits hoe je een kalkoen klein moet krijgen

En na al dat lekkere eten, sluiten we het jaar af met een oliebollen en appelflappen festijn. Gezellig met z'n allen in de buitenkeuken.

Villa Paloma Blanca wenst u een fantastisch en heerlijk 2010.

November

2009-12-08T11:52:00.002+01:00

Tja, wat valt er over deze maand te zeggen? Als ik mijn foto's mag geloven, helemaal niets, want ik heb er geen één gemaakt.
Maar dat is niet helemaal waar natuurlijk. Er gebeurde genoeg.

Spaanse les
Spaanse les in La Nucia is weer aangevangen. We zijn verhuisd naar een schooltje achter de volksuniversiteit. Veel kleinere klaslokalen, terwijl we wel een hele volle klas hebben. Merche, de juf, gaat nog kijken wie naar groep 3 kunnen. Nou is dat op dinsdag en dat is wel een betere dag voor mij, maar nu zitten Wil en Henny ook net daar op les. Dus blijven we voorlopig maar even op donderdag lessen.

Toen Henny en ik op een dinsdagochtend Spaans zaten te leren, in Albir op het terras van Coco Loco, kregen we zoveel aanloop van bekenden, dat er van Spaans niet veel terecht kwam. Het was wel heel gezellig daar op het terras.

Bridge
De eerste zondag van deze maand, maar weer eens een 4-tallen dag georganiseerd, met 6 spelers van de bridgeclub in Benidorm. We konden helaas niet bij het zwembad zitten, want er stond te veel wind. Gelukkig hebben we boven genoeg ruimte. De dag lekker afgesloten met een BBQ - toch wel lekker dat we een ingeglaasde buitenkeuken hebben. Je kan het hele jaar door barbecuen.

Halverwege de maand ook nog bij Club Holandeses aan een open bridge drive meegedaan.
Was lang geleden dat we daar waren. Het was gezellig, maar helaas geen prijs gewonnen.

Gasten.
Ton en Marry gingen eind oktober weer naar huis. De volgende dag werd het middenappartement weer bezet door de volgende gasten: Jan en Els.
Ook kwamen er nog een paar bridgers bij in Benidorm per begin november: Gon & Sjaak en Aad & Greet. Langzamerhand stroomt Benidorm weer vol met overwinteraars.

Halverwege de maand gingen Piet en Janny ook weer naar huis. Zij zullen niet bij ons terug komen. Het hoekappartement was het toch niet helemaal en ze hebben een huis in Albir gevonden op te huren. Ik hoop dat daar alles naar wens is voor ze.
Ze werden meteen weer afgelost door Karel en Roy, die na 2 jaar afwezigheid ook weer eens een verblijf bij ons komen doorbrengen.

Op 16 november trad Lee Towers op in Benidorm Palace en we zijn met een groepje (waaronder Sylvia en Ronald) lekker uit geweest. Het werd een feest en het werd laat.
En dat terwijl ik de volgende ochtend op 8 uur de bus naar het vliegveld moest hebben, om even naar moeders te vliegen voor haar verjaardag. Zit ik toch met Lee Towers in het vliegtuig! Hij zat op de stoel voor me.
In Nederland was het koud, maar droog. En ook een druk programma: dinsdag naar de musical Joseph, woensdag naar de Heiniken Night of the Proms. Allemaal zeer geslaagd en vermoeiend.
Donderdag nog even bij mijn schoonzusje langs voor een bakkie en toen weer naar huis in Spanje.
Vlak voor deze drukke dagen, verzwikte ik nog even mijn voet. Hij was in slaap gevallen achter de computer en dat had ik niet door, tot ik erop probeerde te lopen. Na een week mank lopen ging het gelukkig al weer wat beter en na 2 weken maar weer eens geprobeerd te tennissen. Dat wilde in het begin nog niet erg lukken, maar een paar dagen later rende ik alweer aardig.

Eind van de maand
Aan het eind van deze maand kregen Annie nog goed bericht. Het kankergezwel van 8 cm is geslonken tot 2 mm. Tijd voor een feestje. Ze zijn aangeschoven bij onze BBQ voor de villa-gasten en het werd weer bere gezellig.

Ook nog maar even naar de tandarts geweest voor een grondige gebitsreiniging. Nu kan ik weer stralend lachen.

Henny werd 65 en wij zijn bij haar gaan eten. Met z'n achten om de ronde tafel in haar torenkamertje. Was wat krap en maar het eten was goed en het gezelschap ook.

Het weer sloeg even een paar dagen om en november eindigde met wat grijze dagen en wat regen. Ook viel er in het noorden van Spanje sneeuw en dat kon je bij ons wel voelen. Het werd erg koud.

December.
Goed, de laatste maand van het jaar komt eraan. Op naar de feestdagen: Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw. Er gaat weer van alles gebeuren: Jan gaat Spartamets halen in Nederland; Agaath komt een maandje langs. Maar daarover meer in het volgende verhaal. Dag allemaal.

Oktober - warmste sinds 30 jaar

2009-11-04T16:57:00.017+01:00

Volgens de krant was de temperatuur deze maand 5 graden hoger dan gemiddeld. Lekker dus.

Het zwembad werd deze maand dan ook volop gebruikt. Eerst door Jan's zoon Paul, die 5 dagen geweest is, met zijn gezin en daarna door Nederlandse herfstvakantie gasten.

Ook nog wel een paar regenbuien gehad hoor, maar dat is goed voor de tuin en het onkruid. Maar wel moest toen meteen de kachel aan - zo fris werd het. Kon Jan weer even sleutelen, want de ketel had er geen zin in. Het heeft even geduurd (en toen was de zon er alweer) maar Jan heeft het euvel gevonden en opgelost.

Begin van de maand maar even een barbecue gehouden om de gasten aan elkaar voor te stellen. Frans was eind september al gearriveerd, Piet en Janny op 1 oktober. En Pascal en Rianne gaan alweer bijna naar huis.

Later ook nog een barbecue gehouden voor de familie Langerak, die ons weer met een bezoek vereerden. 2 dochters en 4 kinderen zaten in de villa tegenover de onze. We hadden er geen plaats meer voor.
Toen ze er in april waren, waren ze te ziek geweest en konden nog niet aan een lekkere barbecue denken. Maar nu hebben ze de schade volop ingehaald.

Jan had wat last van zijn ingewanden en besloot bij de dokter maar een algehele check-up te halen. Niets gevonden en alles was in orde. Die gaat nog wel een aantal jaartjes mee.
Hij is ook maar meteen gekeurd voor zijn Spaanse rijbewijs (zijn Nederlandse vervalt in januari).

Naar het fort op de Bernia
Op zondag 25 oktober zijn we met Jacqueline en haar zoon Yuri (die in de caravan logeren) de Bernia op geweest. Dit is de berg die vanaf het zwembad te zien is. Bijna bovenop bevindt zich de ruïne van een verlaten fort.
Eerst moesten we over een smal weggetje 5 kilometer naar boven rijden. Onderweg bleek dat Jacqueline hoogtevrees had. Maar een pluim voor haar, ze is helemaal mee naar boven gegaan.
Bij de parkeerplaats van de auto (650 meter) liepen we nog even verkeerd, maar al snel hadden we het goede pad gevonden. Al klimmend en klauterend hebben we het fort op een hoogte van 850 meter bereikt. Geweldige uitzichten. Het hele dal van de Algar lag aan onze voeten. We hebben er lekker gepicknickt en zijn toen weer naar beneden afgezakt. Wat ook nog niet makkelijk was.

De maand werd afgesloten met een grote barbecue voor 30 personen - allen wielrenners met hun partners. Met dank aan Henny en Frans, zonder wiens hulp we het niet gered hadden.

Er stond een kapitaal op de oprit. Jan was weer helemaal in zijn element als kok.

Deze maand werd er ook weer gebridged in hotel Alamos. En ik heb, met verschillende partners, de nummer 1 plaats van oktober weten te bemachtigen. Dank aan al mijn partners.

September - regenmaand

2009-10-02T10:17:00.017+02:00

September begon nog heet, maar halverwege de maand ging het mis. De "Gota Fria" (de regen) kwam. Koude lucht komt in botsing met de warme lucht boven de zee en dan ontstaan er erg snel regen en onweerswolken, die weer ontladen boven het land. Weggetjes worden rivieren. Grote blubberstromen van de bergen af. Zelfs een stevige hagelbui in Alicante, waardoor flinke files ontstonden, waar ik net in terecht kwam tijdens een airportservice (Russische oma en kleindochter ging weer naar huis). Gelukkig was ik de bui zelf misgelopen, want de hagelstenen waren aardig groot. Op een klein gedeelte van de snelweg lag 5 cm dik ijs. Dus alle Spanjaarden in paniek - ze kropen erover heen, waardoor de files ontstonden. Op de terugweg maar door Alicante gegaan. Wat een puinhoop daar - blubber en hagel.

De meeste septembergasten hadden hier geen last van, want die waren hier alleen de eerste week van september. Hiervan sliepen er 4 in het bovenappartement (wij weer in de caravan), 2 in het hoekappartement en 2 in het middenappartement. De 2 in het middenappartement bleven 3 weken, dus die hebben nog wel het slechte weer meegemaakt. Om iedereen aan elkaar voor te stellen, hebben we zondagavond een lekker barbecue gehouden.

Op 6 september kwam de Vuelta, de ronde van Spanje, hier in de buurt langs. Jan en Jan (een gast) hezen zich op de racefiets om te gaan kijken. Ik en Rikie er met de auto achteraan. We hebben de renners in totaal 3x langs zien gaan: in Callosa, bovenop bij Guadelest en op de berg Aitana, waar de finish op was. De finish zelf hebben we niet gezien, want wij stonden er 6 km voor, bij de ingang van de legerbasis. Het was een zware rit voor de renners met erg veel hoogtemeters.

Van 9 t/m 16 september ben ik nog een weekje naar Nederland geweest. Het was een hele reis, want ik vloog op Maastricht. 2,5 uur in het vliegtuig, 2,5 uur met de trein naar Amsterdam, dan nog een paar bussen er tussen door - ik ben in totaal 10 uur bezig geweest om van de villa naar Edam te komen. De volgende dag kwam moeders ook thuis - die was 3 weken naar Alaska geweest, een mooi land met erg veel beren.

12 september was de grote dag voor mijn broertje: Hij ging trouwen met Wendy.
Het werd een sprookjesdag. Het Nederlandse weer liet zich van zijn beste kant zien. Wendy zag er schitterd uit in haar mooie witte jurk en ook Arno en Bowie (8 jaar) zagen er geweldig uit in hun witte pakken. Trouwens die neefjes van mij mochten er ook zijn in hun pakken.
We hebben tot de vroege uurtjes gefeest in de kantine van de sporthal.
De volgende dag was wat minder - iedereen had last van slaap tekort en katertjes.

De villa heeft sinds een paar maanden een nieuwe bewoonster: Dinky. Zo klein als ze is - Speedy is al bang voor haar. Maar Speedy is dan ook een schijtert eerste klas. Dinky is een klein zwerfkatje, die we te eten geven. Hierdoor hopen we de andere zwerfkatten uit de tuin te houden. Ze begint al aardig aan ons mensen te wennen, hoewel ze zich nog niet aan laat raken en helemaal in paniek raakt als de (ontsnap)deur dicht gaat.

De dadelpalm bij het hek heeft een opknapbeurt gehad, van een plaatselijke tuinman. De palm had het hard nodig, want er begonnen allemaal andere plantjes in de schubben te groeien, maar nu ziet hij er weer als een plaatje uit.

Jan is de laatste 2 weken weer aan het verbouwen geweest. Nu was de badkamer van het hoekappartement aan de beurt. Het bad moest eruit, want oudere mensen kunnen daar niet in en uit komen. De douche zat in het bad. Jan heeft nu een mooie ruime inloopdouche gemaakt.

Aan het eind van de maand heeft Jan nog een aantal racefietsen kunnen verhuren aan Nederlandse heren. Deze kregen ons adres van een nieuw fietsenwinkeltje dat hier vlakbij is geopend. Nog maar eens even een lekker fles wijn naar de fietsenmaker brengen.

Vanaf dat ik terugkwam uit Nederland, was het weer schoonmaaktijd. Eerst verhuizen naar boven. Daarna de caravan uitgemest, toen de studio. Vervolgens het middenappartement. En zodra Jan klaar was met verbouwen het hoekappartement. Zo alles weer schoon. Laat de volgende gasten maar komen.
De eerste waren 2 jongelui, die hier 2 weken vakantie komen houden. Op de laatste dinsdag van deze maand arriveerde Frans, onze oude baas van 81, die komt overwinteren. En op 1 oktober verwachten we Piet en Janny die het hoekappartement gaan bezetten.

Augustus 2009 - inspectie

2009-09-17T21:35:00.009+02:00

Augustus: nog steeds zeer warm; het zwembad nog ruim 30 graden. Dus doen we lekker rustig aan. Hoewel ... we krijgen hoog bezoek. Nog maar net terug in ons eigen appartement, meldt Henk (de eigenaar van de villa) zich. "Ik stap vanmiddag in de auto en ben morgen bij jullie".
Oke. Snel wat bedden opmaken. Bedden, want Henk neemt zijn zoon en een vriendje mee.
De volgende dag verdwijnen de laatste juli-gasten van de villa en arriveert Henk. Hij kan niet wachten om alle verbouwingen te bekijken. Na een lange rondleiding wordt Jan door hem 'een superklusser van de eerste generatie' genoemd.
De volgende dag kwamen Leo, Annie en Leon hier lunch-barbecuen en zwemmen. Ze vonden het heel gezellig dat Henk er ook was.

Die zaterdag erop laten Henk en de jongens zich door Jan ompraten om op de fiets naar Leo en Annie te rijden. Deze vrienden wonen bovenop een van de bergen van Finistrat.
De jongens hebben het bijna helemaal zonder lopen gered. Petje af, want het is een hele klim.

In La Olla werd op die zelfde zaterdag een gigantisch vuurwerk gehouden om middernacht. Ellen, Gert, Henny en ik hadden gereserveerde stoelen bij een strandtent en een fantastisch uitzicht. Het vuurwerk werd vanaf zee afgeschoten vanaf diverse pontons. Het was werkelijk schitterend.
Jan ging niet mee, gedeeltelijk omdat Henk er was en gedeeltelijk omdat er die zaterdag nog nieuwe gasten moesten arriveren. Deze hebben het uiteindelijk gevonden, na diverse omzwervingen.

Ron en Sylvia hebben eindelijk hun eigen nestje betrokken, na diverse verbouwingen en bouwstops. Het is heel mooi geworden allemaal. Nu het zwembad nog afbouwen en de muur om de tuin.

Jan heeft, op aanraden van Frans (onze overwinteraar), 2 spartamets gekocht in Torrevieja. Eén daarvan heeft hij al rijdende. En Jan scheurt er overal naar toe (om hem te testen). Maar dan moet hij er natuurlijk wel zo nu en dan benzine in doen, anders is het zwaar trappen om hem weer naar de villa te krijgen.
Mijn scheurijzer had ook nog even pech. Er was iets kapot aan de gashendel. Er moest een nieuwe (tweedehands) op. En nu scheurt hij weer.

Sinds we in mei spanjaarden werden, zijn we al bezig om Jan bij het Spaanse ziekenfonds te krijgen. Het is eindelijk gelukt. Hoewel ... hij heeft nu een voorlopige kaart en kan in NOVEMBER zijn echte kaart ophalen.

22 augustus worden we gebeld door een buitenlandse, die zegt dat haar moeder de volgende dag vakantie gaat vieren in het nieuwe huis van Henk. Nu had Henk daar wel iets van gezegd, maar ze zou volgens hem in oktober komen. Of wij haar even van het vliegtuig kunnen halen. Ja hoor dat kan wel. Probleem is even dat haar moeder alleen russisch spreekt en ik niet.
Affijn, oma met kleindochter gevonden op het vliegveld en langs Carrefour gebracht (het is zondagmiddag en er is geen andere winkel meer open). Gelukkig had ze een boodschappenlijstje bij zich in zowel russisch als spaans. Het meeste hebben we gevonden.
Oma en kleindochter hebben we geïnstalleerd in het grote huis naast dat van ons.

Krijgen we de volgende dag een email dat ze geen borden, kopjes, tafel en stoelen heeft. Tja!?!

Ik weet niet zeker wat wij daar mee te maken hadden, dus het werd een interessante ochtend met boze mensen aan de telefoon. En waarom die naar ons gingen bellen, weet ik ook niet.
Ik weet niet of iemand zich de situatie echt voor kan stellen: je woont in een gehuurd huis. In het huis daarnaast komen nieuwe mensen. En nu krijg jij de volgende ochtend een mailtje met daarin de vraag of je even borden, kopjes, een tafel en stoelen naar de buren kan brengen. Hoe zou u reageren? En o ja, geef ze ook even de sleutel van je tuinhek, want ze moeten ook van jouw zwembad gebruik kunnen maken.
Uiteindelijk heeft Henk de zaak weer weten zussen, maar leuk was anders.

Ondertussen heeft Jan een heel leuk wandmeubel en andere meubeltjes (bv kaptafel met gigantische spiegel) in dezelfde stijl gevonden en deze zijn over de diverse appartementen verspreid. Bij Jan's vondst zaten ook 4 hele mooie witte gordijnen (Ikea). Henny even te hulp geroepen met haar naaimachine om ze op lengte te krijgen. Nu kunnen in het hoekappartement de schuifpuien afgesloten worden met gordijnen over de hele lengte.

Augustus was vrij rustig met gasten en nadat de laatste 20 augustus vertrokken waren, hadden wij vakantie tot begin september. Hoewel ... vakantie. Alle appartementen moeten schoon, ook boven. Door een dubbele boeking, hebben we besloten om de vier mensen, die het hoekappartement geboekt hadden, maar boven te zetten. Dus weer verhuizen naar de caravan.

En Jan moet nog een aantal muurtjes verven in de stijl van de villa.

Juli 2009 - het is heet in Spanje

2009-08-03T15:50:00.002+02:00

De eerste dag van deze maand was verhuisdag. We gaan even kamperen op eigen terrein in de caravan. Het is heet in Spanje. Het is ver over de 30 graden. Het zwembad is 33 graden. En gelukkig is er altijd een beetje wind bij de villa. Maar de caravan staat in de diepte en zelfs het gaas er overheen kan niet genoeg schaduw maken om het koel te houden. De ventilator in de voortent maakt overuren. Gelukkig zit moeders beneden in het middenappartement, zodat we overdag in de schaduw op het terras kunnen verblijven. It's too darn hot.
Gelukkig valt het 'savonds en 'snachts heel erg mee in de caravan. Een caravan koelt veel sneller af dan een huis, waarvan de muren door de zon verwarmt worden.

Op de bovenverdieping heb ik alle airco's aangezet, anders kan je daar niet schoonmaken.
Na 2 dagen werken is alles weer heel netjes boven en zijn we gereed om de gasten te ontvangen.
Vanaf 4 juli is het 1 week heel druk op de villa: 6 volwassen boven (waarvan er 2 in de studio slapen) en een klein meisje van 1, mijn broer met vriendin en 3 kinderen beneden en dan nog mijn moeder en wij - 11 volwassenen + 4 kinderen. En iedereen wil in het zwembad om af te koelen.

Vrijdag 10 juli
Mijn moeder belt me op (???). "Waarom bel je me?" "Ik ben ziek".
Om 10 uur zitten we bij de dokter in Benidorm. Een uurtje later ligt ze in het ziekenhuis in Levante. Om half 4 is ze geopereerd aan galstenen. Haar allereerste operatie in 76 jaar.
Om half 6 is ze terug op haar kamer met een potje galstenen. Niet te kort zeg. Volgens mij was ze een grindpad in haar buik aan het aanleggen.
Zondagochtend mag ze weer mee naar de villa, maar maandagavond mag ze nog niet vliegen, (mijn broer en zijn gezin wel - die gaan dan naar huis) dus blijft ze nog wat langer. Die moeders van mij bedenkt elke keer weer een andere smoes om langer te blijven. Eerst een gestolen paspoort, nu dit weer. Van mij hoeft ze geen excuus te hebben hoor. Als ze langer wil blijven mag ze dat gewoon. Maar ze wil eigenlijk helemaal niet hier zijn nu - het is veel te heet voor haar.
Uiteindelijk vliegt ze zondagochtend 19 juli naar huis. Wat het ergste is van alles: ze mag nou 6 weken niet tennissen en niet fietsen. Dus gaan er 2 fietsvakanties niet door dit jaar.
Gelukkig heeft ze nog een reisje naar Alaska in het verschiet.

Zaterdag 18 juli
Wisseling van de wacht. De bovenverdieping en studio worden weer verlaten. Moeders moet nog één nachtje in de studio slapen voordat ze naar huis vliegt.
Het midden- en hoekappartement worden vandaag weer bezet. De volgende 5 personen komen vakantie vieren.

Zelfs met dit hete weer blijven we tennissen. We spelen van 18:00 tot 21:00 uur. Soms is het het eerste uur echt niet uit te houden en kan je het eigenlijk geen tennis noemen. Nel laat ons 3 kwartier spelen en 1 kwartier rusten en drinken. Het is zo warm dat mijn natte handdoek binnen deze 3 kwartier opdroogt en geen verkoeling meer geeft. Wat een genot is dan het laatste uur, dan is de zon weg en zouden we nog wel uren door kunnen spelen - helaas om half 10 is het donker.

Nog gezellig een dagje bridge gespeeld bij Ellen en Gert. Die dag werd het 42 graden. Om de 8 spelletjes moesten we het zwembad in om af te koelen. 'sAvonds lekker rode kool met een gehaktbal gegeten bij ze.

Zondag 26 juli
Weer een wisseling van de wacht, maar nu alleen in het middenappartement. De een eruit en de ander erin. Op de valreep brachten ze nog een zoon mee, die ik maar in de studio gestopt heb (ik ga met dit weer niet met een bed slepen). Bevalt hem prima. We hebben deze dag afgesloten met een barbecue met de gasten. Het was heel gezellig en hierdoor leren de gasten elkaar kennen in een gemoedelijke sfeer.

Aan het eind van deze maand toch maar weer naar boven verhuist. Jan deed zijn siësta al hier boven in een airco koele kamer (vindt Speedy ook heel fijn).
Toch wel weer lekker om wat meer ruimte te hebben en de computer gewoon in de kamer ipv in die hete garage.

De gasten in hoekappartement gaan morgen weg, maar ze zijn ongerust. Het is dan namelijk zaterdag 1 augustus - zwarte zaterdag. Latere berichten: in Frankrijk heeft 870 km file gestaan, het was de drukste zwarte zaterdag. Misschien horen we nog hoe het ze vergaan is.

Wij blijven lekker in Spanje deze zomer.

Juni 2009 - de zomer begint

2009-07-09T17:14:00.016+02:00

Deze maand maar eens begonnen met een kappertje. Lekker weer korte haren met een kleurtje er in (donkerder, want dan lijkt het meer - volgens de kapper). Was ook wel weer nodig, want de temperaturen lopen aardig omhoog. Het wordt zomer!!!

Op de eerste vrijdag van deze maand kwam de verhuizer de spullen uit Bloemendaal brengen. Hup ... hele garage (een dubbele) weer vol met spullen. Dat wordt weer aan de slag gaan. Alle kasten weer in elkaar zetten. Alle spullen verdelen over de appartementen en de buitenkeuken.

Uiteindelijk is het middenappartement is nu echt mijn appartementje geworden, met mijn banken, mijn salontafel en mijn tv-kast.

Gert en Ellen kwamen weer eens gezellig langs om te bridgen. Dit is een stel dat nog niet zolang bridged en nog veel moet leren. We hebben ze laten zweten over 24 spellen. De dag afgesloten met een lekkere BBQ.

De volgende dag met Ellen en Henny naar Ikea geweest. Het is een hele dag geworden. De Ikea ligt bij Murcia, dat een uur rijden ten zuiden van Alicante ligt. We hebben lekker op ons gemak de winkel door gestruind, koffie gedronken, worstjes gegeten en spulletjes gekocht.

Ze zeggen dat er ook een Ikea bij Alicante komt. Dan zouden we weer een uur korter moeten rijden, want het is toch wel een eind weg deze Ikea.

Bungalowvakanties.net - de site waar mijn appartementen op staan en waar ik alle beschikbaarheden bij houdt - heeft een facelift gehad. Helemaal niet erg, maar mijn appartementen waren toen op eens verdwenen. Gelukkig had ik de nummers nog en konden ze snel terug gevonden worden. Maar toen ik verder ging kijken, lukte dan dit niet, dan dat niet etc. Uiteindelijk ben ik 2 weken aan het testen geweest voor ze. Maar ze hebben netjes de boel op mijn aangeven opgelost. Nu die beschikbaarheidskalender nog. Die wil nog steeds niet erg.

Zaterdag de 13e (een beetje mijn verjaardag vieren) zijn we met een groepje gezellig gaan eten in de bergen voorbij Guadelest. De tapas vooraf waren bijzonder en erg lekker. Het hoofdgerecht was niet zo bijzonder. Maar met zijn achten eten is altijd gezellig.

Halverwege de maand is het onderhand zo warm, dat het zwembad de 30 graden bereikt.

We begroeten Jan en Ineke, die een rustig weekje hier komen doorbrengen, voordat ze (in Spanje) nog een week verder naar het zuiden gaan.

En dan arriveert de 23e moeders weer gezellig voor 3 weken. Ze mag eerst bij ons boven. Als wij naar de caravan verhuizen, gaat zij waarschijnlijk het middenappartement in (als het dan nog niet verhuurt is).

Een week later arriveert mijn broer met zijn nieuwe gezin. 3 kinderen mee: één van 8, één van 13 en zijn eigen zoon van 18. De jongen van 8 sprong meteen het zwembad in zodra hij dit zag. Pas uren later kwam hij er weer uit en kon toen zijn moeder niet meer vinden, omdat hij nog niet gezien had, waar ze zouden slapen. Lekker jochie :).

Het vervolg verhaal van Jan's nieuwe gebit, loopt als een rode draad door. Eerst kwam het te snel los (komt door Jan's sterke tong en wandspieren), nu eindelijk blijft het vast zitten, maar heeft hij weer overal knelpunten. Ze zijn voorlopig nog niet van hem af. Volgens mij vind hij het gewoon erg gezellig bij de tandarts.

Het overschrijven naar Spanje, gaat langzamerhand lukken. De auto is nu al een Spanjaard.

Deze maand afgesloten met een 4-tallen bridgedrive met 8 mensen van de tennis die ook dit edele spel onder de knie hebben. We hebben 3 rondes gespeeld, 1 met je eigen partner, 2 de dames tegen de heren en 3 met een willekeurige partner. Het geheel werd afgesloten met een lekker BBQ (zo hoort het ook). Het werd een warme en gezellige dag. Voor herhaling vatbaar.

De volgende maand gaat beginnen met het schoonmaken van het bovenappartement. Dit is vanaf 4 juli voor 2 weken verhuurd. Het zal wel een hete klus worden. Het zwembad = 33 graden.

Mei 2009 - adios Holanda

2009-06-11T21:47:00.002+02:00

De gasten in het hoekappartement begonnen de maand goed. Dochter en kleinkinderen kwamen een week op visite, maar kleinzoon bracht een virus mee uit Nederland. Beide kleinkinderen en de dochter kregen het zwaar te pakken en we moesten zelfs een dokter laten komen - die er trouwens binnen een kwartier was. Door het paardenmiddel wat ze kregen waren ze gelukkig binnen een paar dagen weer allemaal op de been en kon de vakantie toch nog geslaagd genoemd worden.

Nog een paar dagen heerlijk met Monique en de kleinkinderen naar het strand geweest. En barbecues gehouden. 6 Mei vlogen ze weer naar huis - met 2 uur vertraging.

8 Mei vlogen wij achter ze aan om Bloemendaal te gaan inpakken, familiedag te houden met Jan's broers en zussen in Alkmaar (heel gezellig), verder met Bloemendaal inpakken, vrachtwagen inladen. Stelt niets voor als je het zo opschrijft, maar het was even aanpezen. Alles is binnen de gestelde tijd gelukt, mede dank zij Sjaak, Henk en Ien, Frans, Bert en onze Bloemendaalse buurvrouw Joke.

Maandag 11 Mei weer naar Spanje gevlogen - met 4 uur vertraging, waardoor we pas na 12 uur 'snachts aankwamen, wat weer tot gevolg had dat Roberto (parking bij de luchthaven) 20 euro duurder werd (nachttarief).

Ondertussen (de 10e) kwam Ruud weer een weekje fietsen en hij werd hartelijk ontvangen door de dames in het middenappartement. Deze dames vertrokken dinsdagochtend vroeg, dus na een korte nachtrust, hebben we ze toch even uitgezwaaid (daarna nog even lekker naar bed gegaan).

Woensdag arriveerden Jos en Elly hier, die bijna aan het eind van hun 3-maanden reis door het Iberische Schiereiland zijn. We hebben ze weer op hun vertrouwde plekje gezet, maar deze keer hadden ze wel een prive-badkamer (bij onze caravan). Na een kleine week (veeeel te kort) vertrokken ze weer naar het noorden, om bij Estratit nog een ander familiebezoek af te leggen.

Ondertussen hadden we wel samen de nieuwe voortent van onze caravan opgezet en de vloer erin gelegd.

Gasten komen, gasten gaan. Op 16 mei moesten we eerst even feest vieren bij Ron en Wil (buren verderop) want die waren 30 jaar bij elkaar. Groot feest met Indonesische maaltijd.

Jan moest iets eerder weg om naar de luchthaven te rijden om 4 wielrenners (toerrijders) op te halen, die een week all-in hadden geboekt - dat werd de hele week weer koken. De 4 verbleven eerst in het hoekappartement, maar moesten de laatste 2 nachten boven komen slapen.

Halverwege deze week ontdekten ze nog een aardige slang in de tuin, die Jan een kopje kleiner heeft gemaakt. Of het een gevaarlijke slang was? Geen idee.

Voor de rest hadden de mannen een heerlijke week, met mooie fietsritten. Vooral de laatste dag: de koninginnerit van 135 kilometer. Jan heeft deze week ook lekker mee kunnen fietsen.

22 Mei arriveerden er weer nieuwe gasten voor de benedenappartementen. 2 Stellen die samen op vakantie waren, maar ieder een eigen appartement wilden. Deze gasten bleven 2 weken. Ze hebben eigenlijk alleen de slaapkamers en de badkamers gebruikt. Ze gingen iedere avond lekker uit eten - soms ook met ons. Reuze gezellig.

Tussen de wisselingen van gasten door, hebben we ook nog het nodige moeten doen, om helemaal in Spanje ingeschreven te komen staan. Eerst naar de Policia Nacional in Benidorm om geregistreert te worden als buitenlander die hier 3 maanden of meer woont. Toen kon de auto gekeurd worden - die werd afgekeurd omdat er verschillende banden onder zaten. Toen dat eenmaal verholpen was, was alles goed met het karretje.

Nog even naar Alfaz del Pi om daar in te schrijven, maar dat lukte de 1e keer niet. Op Hemelsvaartdag was alles hier open (kennen ze hier niet), maar op vrijdag 22 mei is het Santa Rita (wie is dat nou toch?) en dan is het gemeentehuis dicht. Maandags nog een keer geprobeerd - toen is het wel gelukt. Nog even ergens nieuwe zorgverzekeringen afgesloten, want die eindigen zodra je je uit Nederland uitschrijft. Hoewel ... niet als je nog een baantje in NL hebt, dus heb ik nou toch mijn ontslag bij Cimex aan moeten vragen.

Eind mei werd ook de Spaanse les voor dit jaar beëindigd. Moeten we weer wachten tot eind september. Schoolvakanties duren hier 3 maanden (in NL 6 weken) - hier krijgen alle abuelas (omas) het weer erg druk mee.

Waar wij het nog even druk mee hadden, is een stuk groen gaas kopen en dit over de caravan en de voortent spannen voor schaduw. In juli zullen we weer in de caravan wonen en dat zou veel te heet zijn anders.

Het weer: gemiddeld 25 graden (ook het zwembad).

April 2009 - verbouwen

2009-05-06T09:25:00.021+02:00

De grote verbouwing heeft deze maand plaats gevonden. De twee beneden appartementen gingen van slaapkamer wisselen. Alle meubelen naar buiten toe. Nieuwe doorgangen gezaagd in de muren - wat een stof - overal stof. Een deur van een slaapkamer verplaatst, voor de andere slaapkamer werd een poortje gemaakt. Toen alle muren weer netjes afwerken. Verwarming verplaatst. Alles geschilderd. Alles schoongemaakt.

Het hoekappartement was netjes voor 16 april klaar en gereed om nieuwe gasten te ontvangen. Dit appartement heeft ook nog een nieuw zijraampje gekregen op de plek waar eerst de voordeur zat. Deze deur zat op het noorden en als het hard waaide dan klapperde die en als het regende liep het water er onder door. Er is een slot op de schuifdeuren gezet en dat is nu de entree.

Het middenappartement was net op tijd klaar, voordat Jan's dochter en de kinderen op bezoek kwamen. Mooie poort naar de slaapkamer, waardoor deze kamer nu veel lucht en licht krijgt. Van Henny nog leuke groene gordijntjes gehad - helemaal af.

We begonnen deze maand met een bezoek van mijn moeder en

van mijn broer met zijn nieuwe vriendin.

Ik had ze de 2 persoonsslaapkamer boven gegeven,

maar nadat ze de caravan gezien hadden,

waren ze binnen een uur daarheen vertrokken,

met koffie en een koffiezetapparaat.

Ze hebben een heerlijke week gehad hier.

Halverwege april kwamen nieuwe gasten voor het hoekappartement. Ze vonden alles er keurig uitzien. Ze blijven 3 weken en hebben het reuze naar hun zin. De laatste week kregen zij ook hun dochter met de kleinkinderen op bezoek. Dus het werd druk in het zwembad.

De gast in de studio is tot eind deze maand gebleven, maar die zagen we bijna nooit. Hij fietste overal heen op zijn gehuurde mountainbike. Vooral naar zijn kroegje in Albir.

Deze maand nog 2 wedstrijden gespeeld in de tenniscompetitie. Helaas waren Ginette en Heinrich al vertrokken naar België, dus moesten we met invallers spelen. De ene wedstrijd hebben we gelijk gespeeld en de andere met 3-5 verloren, maar omdat we die wedstrijd Henny hadden laten invallen (die in een hoger team speelt) besloot de wedstrijdleiding dat we met 0-8 verloren hadden. We worden evengoed één na laatste in de competitie.

28 april arriveerden Monique met de kinderen Isabella en Tim en hebben we een heerlijke week vakantie gehouden. Het was goed rusten na gedane arbeid. Isabel had haar tennisracket meegenomen, dus hebben we nog een paar keer een uurtje gespeeld. Best moeilijk voor mij om de bal zo te slaan, dat hij niet te hard aankomt, maar toch over het net gaat.

Al met al een drukke maand, met een welverdiende vakantieweek er achter aan.

Op naar het volgende project: even naar NL om ons huisje in Bloemendaal leeg te halen, en dan gaan we echt helemaal in Spanje wonen. En daar moet natuurlijk van alles voor geregeld worden.

Maar ... dat gaat allemaal volgende maand gebeuren.

Maart - weer in huis

2009-04-08T16:21:00.007+02:00

En dan komt langzaam maar zeker de lente er aan. Alle Spaanse Margrieten staan in bloei. Aan alle fruitbomen komen nieuwe blaadjes. De druif gaat weer uitlopen. In het algemeen was het dan ook schitterend weer in maart. En alle gasten lopen lekkere kleurtjes op.

Ik begon de maand maart heel goed. Namelijk met de eerste prijs op het carnavalstoernooi van de tennis. Ik liep verkleed als verpleegstertje met een rode, geleende pruik, met 2 vlechten op mijn hoofd. Goed voor een tegoedbon van 15 euro bij de slager.

We wonen deze maand weer eens in het hoekappartement. Wat kan je daar toch lekker slapen. In de achterste slaapkamer zie je en hoor je niets. Het kan buiten spoken, maar in die slaapkamer heerst de rust zelve.

De caravan is op zijn plek, achter de glaswand, neer gezet, met dank aan Leo die de caravan even achter zijn bus gezet heeft om hem naar zijn plaats te duwen. Er is een nieuwe voortent gekocht - die we trouwens nog niet opgezet hebben.

Begin maart was het weer eens raak. Alle mensen waren lekker uit eten - dus geen auto's op het terrein. Helaas ook geen Frans om het fort te bewaken. De inbrekers zijn door een raam het middenappartement binnen gekomen, hebben daar de sleutel van de kluis gevonden en wat geld en een gouden ring gestolen. Ze hadden ook nog een tas met landkaarten meegenomen, maar die heeft iemand later achter in de tuin weer terug gevonden. Het was wel effe schrikken voor de mensen in het middenappartement. Ze hebben vanaf die tijd de tent goed afgesloten.

Je kan merken dat het weer steeds beter wordt. De mannen willen fietsen. We hebben veel racefietsen verhuurd deze maand aan mannen die 1 of 2 weken in Benidorm vertoefden.

Jan en Gert wisselen elkaar lekker af met karweitjes. Zo komt Gert bij ons lassen, zo gaat Jan hem helpen met een nieuw hekwerk zetten op de tennisbaan. Straks mag Gert hier weer aan de gang.

Over het algemeen een lekkere maand. Een paar barbecuetjes, een paar airportservicesjes, nog even bridgen tot het eind van deze maand. Jan een paar keer naar de tandarts om te happen - hij heeft implantaten gekregen in zijn onderkaak en krijgt een nieuw gebit - naar ik begrepen heb, zowel onder als boven. Ik ook maar weer eens naar de tandarts geweest voor een schoonmaakbeurt.

Aan het eind van de maand verschijnen er dan toch weer donkere wolken aan de hemel - zowel letterlijk als figuurlijk. Het weer slaat wat om, brengt wat regen.

En een goede vriendin van ons belandt in het ziekenhuis, waar longkanker wordt geconstateerd. Hoe dat allemaal gaat aflopen is nu nog niet bekend. En we wachten allemaal in spanning af.

Planning voor april: alle gasten weer vertrokken, dus de verbouwing van de benedenappartementen kan beginnen. De slaapkamer met het raam komt bij het hoekappartement en de achterste grote slaapkamer wordt met een open poort aan het middenappartement verbonden. En dan moet alles geschilderd worden.

De voorbereidingen hiervoor zijn al getroffen. De deur van de grote slaapkamer is al een stuk verzet. Hier komt een muur achter en wordt een vaste kast.

Voor 16 april moet het hoekappartement klaar zijn. Dan komen er weer nieuwe gasten in.

Het wordt nog een race tegen de klok.

En weer eens verhuizen: We wonen weer in ons lekkere bovenappartement.

Februari - Jan jarig

2009-03-05T12:38:00.010+01:00

Vorige maand sloten we af met de opening van ons nieuwe badkamertje. Precies op tijd.

De appartement zitten in februari en maart helemaal vol.

Eindelijk kan Jan weer eens gaan fietsen. De badkamer is af - dus hij kan het weer even rustig aan doen. Samen met Piet een rondje fietsen. Het valt Jan zwaar. Hij heeft zeker 3 maanden geen fiets aangeraakt (nou vond hij het ook te koud om te fietsen).

Het weer in februari was ook heel goed. Lekker veel zon, die langzaam aan sterker wordt. Hoewel het soms nog steeds lekker kan stormen. Vooral de eerste week van februari was het nog mis. Een hele groep van de tennis, was met een bus naar de Sierra Nevada vertrokken om te gaan skiën. Helaas voor hun, was het slecht weer en konden ze maar 5 uur van de 5 dagen in de sneeuw spelen. De wind zorgde ervoor dat de gondels niet konden werken.

Voor de caravan hebben we een nieuwe voortent besteld. De oude kon niet meer gerepareerd worden. Deze foto is van het dak van de voortent, oftewel wat er van over is.

Jan's verjaardag (10 februari) werd gevierd met koffie en gebak. Wieke had 2 appeltaarten gebakken als verjaardagskado. Dit had een verrassing moeten zijn (even stiekem bakken in de buitenkeuken) maar Jan koos net de bakdag uit om bij het zwembad rond te hangen.

Frans kwam met 4 aanstekers (die is Jan altijd kwijt) en sleutel 16/17 aanzetten. Voorts waren er nog een paar flessen port. Van Leo en Annie een een kwartrond stuk oude kaas. Al met al is Jan weer aardig verwent op zijn verjaardag.

Daarna nog lekker met een leuk groepje pizza gaan eten in Alfaz de Pi. Heerlijk gegeten.

En toen ging, half februari, Frans weer naar huis. Na hier 4 maanden te hebben gewoond, zullen we hem erg missen. Want de oude baas regelde van alles voor ons. Hield de tuin netjes bij, maakte de buitenkeuken schoon als er weer een BBQ werd gehouden, lette op het huis als wij er niet waren. Heeft zelfs een inbraak voorkomen, zoals jullie vorige maand hebben kunnen lezen. Maar niet te lang getreurd, want hij komt in oktober weer terug.

De studio was niet lang onbezet, want Bert kwam een paar dagen later zijn drie weken Spanje vakantie houden.

Ook het hoekappartement was aardig aan het wisselen. Vanaf eind januari zaten Wim en Annie erin. Na drie weken vertrokken zij naar een hotel in Albir, omdat ze nog niet terug wilden naar Nederland. Voor 1 week kwam er een gezin in het hoekappartement. En toen die weer vertrokken, kwamen Wim en Annie nog een week terug. Daarna begon de terugreis naar Nederland voor hun weer. Het appartement was nog niet droog, toen stonden de volgende gasten voor de deur. Deze mensen vonden alles super, de villa, de omgeving, de mensen, maar ... ze vertrokken na een paar dagen weer, omdat de slaapkamers geen ramen hadden. Wel jammer, want het waren leuke mensen en de man had ook zijn racefiets bij zich.

Op zich was dit ongelukje een gelukje voor ons: wij gaan weer in een appartement wonen.

Nog iets leuks op de valreep: We hebben eindelijk een tenniswedstrijd gewonnen. Joepie. We hebben van de 8 sets er 2 verloren. Dus 6-2 voor ons. We worden dus geen laatste.

Eind februari kwam Gert Jan helpen met het plaatsen van het stalen geraamte voor de glaswand. Hier komt de caravan achter te staan, zo dat die beschermt staat tegen stormwind.

En toen kwam Rebel ook weer eens logeren. Het blijft een leuk hondje.

Januari 2009 - storm en vuur

2009-02-03T17:59:00.016+01:00

Het jaar begon goed omdat we door de familie met 3 kinderen werden uitgenodigd om tapas te gaan eten in het oude Benidorm. Het werd een geweldige belevenis, vooral voor de kinderen, die maar niet uit al die lekkere hapjes konden kiezen.

In de daarop volgende dagen vertrokken zowel de familie met 3 kinderen, als de mensen boven weer richting Nederland en werd het weer stil op de villa. Een maandje rust dachten we.

Maar januari had nog een paar spannende dagen in het verschiet.

Ongeveer halverwege de maand - op een bridgeavond - dachten inbrekers dat er niemand in de villa was, omdat er geen auto op de oprit stond. De dieven schrokken zich lam toen opeens Frans (gealarmeerd door Speedy) naar buiten kwam. Nadat ze ook nog door Frans met een stoel bestookt waren, zijn ze er als een haas vandoor gegaan. Helaas kon Leen, de overbuurman, dat niet zeggen. Zijn huis was helemaal overhoop gehaald. En dat terwijl hij net - om kosten te besparen - zijn alarm had afgezegd. Frans werd meteen hoofdgetuige, want die had één van de inbrekers van heel dichtbij gezien. Allemaal heel spannend voor een man van 81.

En eind januari ging het helemaal mis. Maar nu was de natuur de oorzaak.

Eindelijk ging de temperatuur omhoog. Maar dit ging gepaard met een krachtige wind.

Deze foto van onze sinaasappelboom is de dag ervoor gemaakt. Na 2 dagen harde wind, lagen alle sinaasappelen om de grond, maar volgens Jan smaken ze heerlijk.

De wind wakkerde aan tot een orkaan. Deze kwam over noord-Spanje, maar wij kregen ook een heel leuk staartje daarvan mee. Winden met een snelheid van 120 km/uur joegen zaterdagochtend de voortent van de caravan af. Weg woonkamer. We zijn naar de bovenverdieping gevlucht. Een ligstoel vloog vanaf het zonneterras naar beneden op de oprit, waar gelukkig onze auto even niet stond.

Maar verderop in La Nucia was het nog erger. Een electriciteitspaal viel om en de draden veroorzaakten kotssluiting en brand. 14.000 mensen werden geëvacueerd, ook onze vrienden Leo en Annie moesten van hun berg af en Sylvia en Ron uit Baranco Hondo moesten ook vertrekken. Door de stormwind konden de blusvliegtuigen niet opstijgen en de brand liep volledig uit de klauwen. 'sAvonds stond de hele Puig Campaña (de berg met het gat erin) in de brand. Het leek wel een vulkaan.

Leo en Annie zaten er helemaal doorheen. Ze sliepen bij ons, maar waren zeer bevreesd over hun huis en de dieren (2 honden, 4 katten, 60 kippen, 2 kanaries). Wij konden ook het nieuws niet in de gaten houden, want uiteindelijk hebben we 1.5 dag zonder stroom gezeten.

De volgende ochtend (zondag) konden eindelijk de vliegtuigen opstijgen en gaan blussen. Ze zijn de hele dag heen en weer gevlogen van de baai van Albir naar de brand. Wonder boven wonder is het vuur net niet de berg van Leo en Annie opgevlogen. Hun huis en de dieren zijn er nog allemaal. Alleen het houten tuinhuis was weggewaaid, nadat een tak van een grote den een gat in het dak had geslagen.

Uiteindelijk hoorden we dat 4 huizen afgebrand zijn. En als je had gezien wat voor vuurzee het was, geloof je dat eigenlijk ook niet.

Later die week moesten we toch de bovenverdieping weer verlaten en hebben we een nieuwe woonkamer ingericht in het pomphuis. We zijn onderhand tot in de gewelven van de villa afgezakt. Maar ... we hebben stroom, een kachel en tv en ... een dak boven ons hoofd, wat wil je nog meer.

Gelukkig zijn er ook nog wel een paar leukere dingen te melden.

Voor kerst had ik een bon voor een gezichtsbehandeling gehad en Sylvia en ik hebben daar lekker van liggen genieten. Lekkere gezichtsmassage, wenkbrauwen epileren (iets minder lekker) en gekleurd. Hele huid weer schoon en opgeknapt.

Ellen en Gert beginnen het bridgen al aardig leuk te vinden. Na nog een paar oefenrondes bij ons, hebben we ze meegenomen naar de club. De eerste keer hebben we ons opgeofferd, ik speelde met Gert en Jan met Ellen. We werden allemaal geen laatste, dus dat was al heel wat.

De keer erna hebben we omgewisseld - ik speelde met Ellen en Jan met Gert. Die combinatie werkte iets slechter, maar nog steeds geen laatste. Daarna hebben we ze in het diepe gegooid en ... ze vinden het nog steeds leuk en gaan meestal op donderdag mee naar de club.

Onze tenniswedstrijden willen nog steeds niet echt lukken. We dachten een kans te hebben tegen JITC en Alejandro en ik wisten ook inderdaad onze mix te winnen, maar daarna was het weer helemaal afgelopen. Het werd 6-2 voor hun. Ook de return wedstrijd liep zo af. En dat terwijl Henry en ik de eerste set met 7-6 (tiebreak) wisten te winnen, maar toen was schijnbaar alle energie weer op en werd de tweede set met 0-6 verloren.

Tijdens moeders bezoek kwam nicht Erna en man Dick ook nog even aan op de koffie. Erna en Dick wonen ook in Baranco Hondo (die zullen dus ook wel hun huis hebben moeten verlaten - toch eens even informeren). Het werd een gezellig uurtje, maar daarna moesten moeders en ik weer tennissen. Tja prioriteiten moet je stellen.

Om Frans van de inbraakschrik te laten bekomen, hebben we hem meegenomen om een lekker visje in Calpe te eten. Het werd een heel aangenaam dagje. Het was helaas te koud om buiten te zitten, maar binnen zat het stampvol. We hebben lekker gegeten en daarna nog een ritje over spannende weggetjes in de Sierra Bernia gemaakt.

Ook in januari nog een paar gasten. Twee jonge wielrenners uit België, kwamen 10 dagen all-in. Ze logeerden in het middenappartement en elke avond kookte ik eten voor ze. Wat kunnen jonge mensen toch lekker eten hé. Maakte niet uit wat ik ze voorzette - alles ging op. Op hun laatste avond hebben ze ons uitgenodigd om ergens lekker te gaan eten - dus op naar de tapastent. Deze viel eigenlijk een beetje duur uit, omdat die jongens alles wilden proeven. Maar het was een leuke avond. Gezellige jongens

Eind januari arriveerden papa en mama Lucas met de auto en een paar dagen later hun zoon en dochter met het vliegtuig. Papa en mama blijven 3 weken - ze zijn het overwinteren aan het uitproberen. Zo begint het altijd. Eerst 3 weken, dan 6, dan 3 maanden etc. etc. etc.

Op de valreep - op de laatste dag van januari - arriveerden onze vrienden Piet en Janny. Nog één stel te gaan (deze komen 2 februari) en dan zit de hele villa weer vol. Hoezo crisis???

En de badkamer. Ja, die is af. We kunnen naar het toilet en douchen en wassen en afwassen. Alles werkt, niets lekt. Hebben zelfs een lekkere verwarming erin. Nu het badkamerkastje nog. Begin februari hebben we de officiele opening gehouden met een glaasje cava.

Tot volgende maand voor meer avonturen.

December 2008 - ook Spanje is koud

2009-01-11T16:58:00.008+01:00

Na nog drie dagen in Nederland te hebben gewerkt, wat op zich heel gezellig was, mocht ik donderdagochtend toch eindelijk naar HUIS. Het werd toch ook tijd dat ik van mijn 'rare' telefoonwekker af kwam. Dit ding begon iedere ochtend opgewekt tegen me te kletsen: "Het is tijd om op te staan, het is 5 uur". Hoe zo? Tijd om op te staan. 5 uur 'smorgens is toch geen tijd om op te staan. Maar ja, mijn Nederlandse baas stond al voor zessen voor de deur om samen naar Den Haag te rijden.
Ik miste Spanje toch wel erg. Daar aangekomen scheen gelukkig de zon weer.

Meteen 'smiddags weer naar Spaanse les. Sylvia was ziek, maar ze kwam toch even haar sinterklaaskadootje en gedicht halen. Ik had voor Sylvia en de leden van mijn Spaanse praatgroepje Spaans-leer-kalenders meegenomen. Iedere dag een klein lesje.

Zaterdag's moesten we weer een wedstrijd tennissen, maar helaas hebben we weer verloren. Ik denk dat wij als laatste in de pool gaan eindigen. Daarna snel even naar Don Quichot gereden om Sylvia als zwarte piet te zien op treden. Ze was de danspiet en ik was er net op tijd om het te zien. Zag er allemaal heel leuk en gezellig uit.
'sAvonds nog naar Spaanse liederen geluisterd in het Auditorium in La Nucia. Het was een benefietavond van het hondenasiel. Het waren wel zware liederen, maar het was toch wel een leuk uitje.

Ellen en Gert willen ook bridge leren en hebben in Nederland de cursus daar afgerond.
Maar omdat ze het nu een tijd niet gedaan hebben is het bieden nogal afgezakt.
Onderhand hebben we een paar keer met ze geoefend en het wordt tijd om ze eens mee te nemen naar de club voor het serieuze werk. Maar dat wordt januari.

Jan is begin deze maand weer naar de tandarts geweest om zijn implantaten te laten zetten. Zijn onderlip was een beetje uitgerekt tijdens de procedure, maar een aantal ijsblokjes hebben daar snel verandering in gebracht. Zijn noodgebit pas nu al veel beter. Zijn echte ondergebit krijgt hij pas over een paar maanden, als de implantaten goed gesetteld zijn.

Half december kregen we nog 6 fietsers te logeren in het hoekappartement. Volgens mij hadden ze het best naar hun zin met z'n allen. Om 6 fietsers in het hoekappartement te laten slapen, moest er een 2-persoonsbed uit en toen 2 losse bedden er weer in. Het stapelbed paste echter niet, maar gelukkig hadden we ooit eens 2 andere bedden van de Belgische overbuurvrouw gekregen, die pasten wel.
In de grote slaapkamer had ik er nog een stretcher bij gezet, die nog uit de caravan was gekomen, dus daar sliepen er drie.
Ze hebben goed weer gehad en hebben alle dagen kunnen fietsen. Door de kou begonnen ze daar pas tegen twaalven mee. Want ook hier in Spanje is het winter en aardig koud aan het worden.

Vlak voor kerst kreeg Hennie het op haar heupen - ze wou zo graag naar de sneeuw.
Dus even met het Spaanspraatgroepje gebeld - die hadden er ook wel zin in.
Met 2 auto's, 6 mensen en 3 honden (Speedy niet, want volgens mij houdt die helemaal niet van sneeuw) vertrokken we dinsdag de 23ste om 8 uur naar het noorden. De reis had nog wat voeten in de aarde - zoals een aanhouding door de politie, omdat er een paar geen autogordels omhadden. Maar uiteindelijk om half 12 bereikten we het skigebiedje Javalambre. De pistes hadden genoeg sneeuw en ook erom heen was nog aardig wat te vinden. Twee van ons hebben nog even geskied. De rest is gaan wandelen met de honden in de sneeuw.

Met de kerst zaten we helemaal vol, zowel boven als beneden, dus maar goed dat we een caravan voor ons zelf hebben. Ieder appartement had een kerstboom staan - dus de kerstsfeer was er wel. Vier mensen boven, een gezin met drie kinderen beneden en nog een stel beneden en Frans in de studio natuurlijk. Een hele villa vol dus.

Kerstavond waren we uitgenodigd bij Sylvia en Ron om te komen fonduen. Jan kreeg nog een fles Sobrano (Spaanse cognac) en ik een luxe gezichtsbehandeling van de kerstvrouw.
1e Kerstdag hadden Ellen en Gert een BBQ georganiseerd. Dat was ook erg gezellig.
Ze hadden een gemeleerd gezelschap van 11 personen bij elkaar. Koffie met kerstkrans werden in de tuin in het zonnetje genuttigd. De hoofdmaaltijd werd binnen verorberd want toen was het onderhand aardig afgekoeld buiten.

Op de laatste dag van het oude jaar, nam Jan de familie met drie kinderen mee, voor een fietstochtje van 30 kilometer. Hij heeft ze echt van alles laten zien en kon daarna - vooral bij de jongste - niet meer stuk.
Mijn mama kwam die dag ook aan in Spanje. Precies op tijd om de oliebollen te bakken. Die waren tegen zessen klaar en hebben we alle gasten van de villa uitgenodigd om een oliebol en appelflap te komen nuttigen in de buitenkeuken. Lekker het open haardvuur erbij aan.

Om half 12 'snachts zijn we naar Altea gegaan - op het pleintje bij het kerkje. Dit pleintje stond helemaal vol mensen, die allemaal champagneflessen bij zich hadden. Zelf hebben ook nog een aantal bekenden ontmoet daar. Om twaalf uur gaan de Spanjaarden, op de slagen van de klok, twaalf druiven op eten. Als het lukt, dan brengt dit geluk. Daarna moet je ook nog met je rechtvoet het eerst in het nieuwejaar stappen. Na het officiele gedeelte ging er een band spelen tot diep in de nacht. Was weer bere gezellig.

Wij wensen iedereen het allerbeste voor 2009

November 2008 - Holland is koud he

2008-12-09T16:01:00.012+01:00

Speedy

Ten eerste gaat het al weer veel beter met Speedy. Hij huppelt weer en is weer een happy teckel. Zijn staart zwaait er weer lustig op los. Speedy heeft nu ook voor het eerst post gehad - een beterschapskaart van Piet en Janny. Ook zijn apotheek aan pillen heeft hij allemaal weg gewerkt.

Caravan

Ondertussen leven we alweer in maand in onze caravan en toen nog toe gaat dat super. De kou verdrijven we met een electrisch kacheltje in de voortent en een ringverwarming in de caravan. Het bed slaapt heerlijk. En eindelijk hoeven we niet meer uit kratjes te leven. Alles heeft een plekje in en om de caravan gekregen.

Sport

Met tennissen gaat alles prima, behalve met de competitie. Van de 4 wedstrijden hebben we er nog geen één gewonnen en nog maar 1x gelijk gespeeld. Maar we houden de moed erin en we vinden het nog steeds leuk om te doen.

Met Jan en zijn fiets gaat het wat minder. Zodra Piet naar huis ging, heeft Jan het weer veel te druk met andere dingen - zoals een badkamertje bouwen (zie verderop) - om te gaan fietsen.
Komt in februari wel weer als Piet weer terug is.

Bezetting

De studio is nog steeds bezet door onze Frans. Deze man is 80 jaar en nog erg kranig. Hij heeft geen auto hier en doet alles lopend of met de fiets. Behalve als hij mee mag rijden.

7 november gingen onze vrienden weer richting Nederland met de auto. Vooral Dick vond het erg jammer dat zijn 'werk'vakantie was afgelopen. Hij en zijn vriend de kettingzaag hebben zich reuze vermaakt op ons terrein.

11 november gingen Piet en Janny, onze gasten in het bovenappartement naar huis. Ze komen over 2 maanden weer terug. Ze worden alle echt vaste gasten van de villa.

Net een dag eerder waren er 2 mensen in het hoekappartement gekomen voor 2 weken, maar dit beviel ze niet en toen zijn ze naar boven verhuist. Deze mensen hebben het voor elkaar gekregen om het hoekappartement achter zich dicht te trekken, terwijl de sleutel nog aan de binnenkant zat. Tja, dat werd slot uitboren. Er is geen andere manier om het appartement in te komen.

De hele maand november waren ook Bob en Wilma te gast in het middenappartement. Ze hadden een heel lief klein wit hondje bij zich: Lotje. Lotje was alleen erg bang voor een geluid dat door de laptop van Bob werd gemaakt. Toch een probleem als Bob lekker de hele avond wil internetten.

De laatste week van november kwamen nog 2 vrienden van Bob en Wilma langs - zij verbleven in het hoekappartement. Was wel erg kort: van maandag tot vrijdag. Maar ze hebben het goed naar hun zin gehad.

Jesus CristoSuperstar

Met ons groepje Spaans praters (Wil, Henny, Ellen en ik) zijn we naar de Spaanse uitvoering van Jezus Christus Superstar geweest in Palau Altea. De uitvoering was erg mooi en een theateravondje is wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar. Nu ken ik JCS van binnen en van buiten, dus wist ik precies wat er op het toneel gebeurde. Ook zongen ze zeer duidelijk, waardoor er toch veel Spaanse teksten door ons verstaan konden worden.

We hebben deze geweldige avond afgesloten met een drankje in een kroegje op de hoek.

Heel geslaagd allemaal.

Mundomar

De volgende ochtend met Sylvia en Gabri naar Mundomar (dolfinarium) geweest. Waar we een half uur te vroeg aankwamen - park nog dicht. Het park is mooi aangelegd tegen de berg op. Langzaam aan loop je naar boven langs de zeeleeuwen en papegaaien en pinquins, totdat je uiteindelijk bovenop bij de dolfijnen aankomt. Park is goed, shows zijn leuk, je moet er alleen niet gaan eten, want dat is helemaal niets. Zelfs de patatjes zijn niet weg te krijgen.

Bouwen

En Jan ... die bouwt maar door. De plek voor de caravan is door de schovel helemaal vlak gemaakt. En nu is Jan druk bezig om een klein badkamertje voor ons te bouwen.

Het wordt klein maar fijn, met wastafel, wc en douche en buiten nog een afwasbak.

Henny jarig

Vlak voor wij 'savonds naar Nederland vlogen, hebben we bij Ellen nog even de verjaardag van Hennie gevierd. Met kadootjes en een lekkere taart. Het was prachtig weer en we zaten heerlijk op het terras.

Holland - koud he

Eind november vlogen we naar Nederland voor een bliksem bezoek. Vrijdagavond heen en maandagochtend weer terug. Dit alles om even kerstfeest te vieren met mijn Hollandse collega's. Ik had er ondertussen weer een paar nieuwe collega's bij. Het feestje werd gehouden op een landgoed in Arnhem (Dick en Matty waren zo lief om ons hun Microbe (Nissan Micra) te lenen). We hebben alle weer soorten meegemaakt. Het laatste restje sneeuw, nieuwe hagel, nachtvorst, regen, grijs etc etc - echt Hollands weer dus.

Op zondag nog even het nieuwe onderkomen van mijn broertje bekeken - klein maar fijn.

Maandagochtend vloog Jan weer naar huis, maar ik nog niet, want mijn baas had nog om drie dagen werk in Den Haag gevraagd.

Maar daarover meer volgende maand.

Wij wensen iedereen voor december hele fijne feestdagen.

Oktober 2008 - weekje Denemarken

2008-11-09T17:28:00.020+01:00

Oktober begon met een fikse verkoudheid, Wieke was lekker aan het snotteren en hoesten. Zeker een 'spaans' griepje. En later was natuurlijk Jan ook aan de beurt.

Via internet en hyves kwam Wieke haar nicht Erna weer tegen, die ook prompt een keer voor de villa stond met man Dick voor een kopje koffie. Ze wonen in La Nucia - hier in de buurt. Het was heel gezellig om na zoveel jaren weer eens nicht Erna te zien en te spreken.

denemarken

Op het moment dat we begin oktober weer in de studio belanden, omdat alle andere appartement vol zaten, zijn we even een week naar Denemarken geweest. Heel leuk om weer eens bij Paul en zijn gezin te zijn. De jongste telg Albert wordt 3 november 1 jaar en dit was de eerste keer dat wij hem zagen. Zowel Paul als zijn vrouw Lene waren in deze week jarig. Het was even vreemd om warme kleren in de koffer te doen, want in Spanje was het toen nog erg lekker. Maar van de 4 voorspelde dagen regen, hebben we er maar 1 gehad en dat was ook nog 'savonds. We zaten deze keer niet op de camping, maar in een hotel in het centrum van de stad (Arhus). Vlakbij de winkels en restaurants. We hebben ons niet verveeld. We zijn zelfs de laatste dag vroeger naar het vliegveld gegaan om van daaruit naar Legoland te gaan (het ligt naast elkaar).

Karoline met op schoot Albert en daarnaast Marius.

Zodra we terug waren, kregen we te horen dat een van de Belgen zich had gebrand, tijdens een barbecue avondje. Hij had iets op het smeulende vuur gegooid en dat gaf een steekvlam. Hij is eerder naar huis gegaan, met een verbrande arm en borst. Omdat hij net bukte heeft de vlam zijn hoofd niet geraakt. We wensen hem een voorspoedig herstel.

Hierna werd het weer wat rustiger in de villa. Half oktober kwam Frans, een 80-jarige man, die 4 maanden in de studio gaat verblijven. Hij heeft zich al aardig als nieuwe tuinman ontpopt.

caravan

Halverwege oktober zijn Jos en Jan helemaal naar Cambrils gereden om de, door Jan gekochte, caravan op te halen. Toen ze terug waren, was het net sinterklaas. De (Nederlandse) mensen, waar we deze caravan van hadden gekocht, hadden hem namelijk met van alles en nog wat erin, in de stalling gezet. Eenmaal terug in Nederland besloten ze de caravan te verkopen.

Er kwamen fietsen uit en tuinmeubels en airco-waaiers en stapels handdoeken en beddegoed.

Het was een volledig ingerichte caravan.

We hebben hem voorlopig even naast die van Elly en Jos gezet. Het wordt nu een echte camping.

Links die van ons, rechts die van Jos en Elly.

Uiteindelijk zal onze caravan naar een ander plaatsje verhuizen op het land van Villa Paloma Blanca. Maar daar moet nog het een en ander aan gebeuren.

Vrijdag 24 oktober hebben we er voor het eerst in geslapen en toen stormde het natuurlijk buiten. Maar we hebben lekker in ons grote bed geslapen.

Voor het eerst sinds maanden leven we niet meer uit kratten. Bijna alles zit nu in de caravan.

Ik denk dat we er voorlopig maar in blijven zitten.

tennis

Op 12 oktober hielden ze bij Finca Guila (mijn tennisclub) een Kaas en Wijntoernooi. Helaas was ik nog niet hersteld van mijn griepje, dus ik heb niet meegespeeld. Wel zijn Jan en ik er heen gegaan om het Kaas en Wijnbuffet mee te maken. Erg lekker.

Onze tenniscompetitie startte op 19 oktober met onze eerste wedstrijd tegen Altea Hills.

De mixwedstrijd werd 2-0 en 1-1, en onze dubbels 0-2 en 1-1. Dus allebei 4 punten gehaald.

Het viel wel mee allemaal. Hoewel ik wel alles 3 uur lang uit de kast heb moeten halen. Ik was helemaal kapot.

Dat hebben ze de maandag daarop ook gemerkt, want toen moest ik invallen. Dat was niet mijn beste spelletje - gelukkig ging het een week later heel wat beter en mag ik toch blijven invallen.

Vanaf het laatste weekend in oktober zat de hele villa weer vol. Vriendin Matty, met man Dick en dochter Iris kwamen ook nog 2 weken. Dick heeft weer een geweldige tijd gehad. Deze keer had hij zijn kettingzaag bij zich - die we bijna ook 2 weken lang hebben horen werken.

Hij mocht zelfs een dagje op een (gehuurd) schoveltje rond rijden, om de vaste plek voor onze caravan voor te bereiden.

Iris zit nu ook op tennisles en we hebben met z'n drietjes heel wat afgetennist. Ik denk dat Carel (onze tennisleraar in Nederland) wel zal merken dat ze vooruit is gegaan.

Met mijn Spaans gaat het ook wel redelijk. Je kan merken dat we elke week bij elkaar gaan zitten om Spaans te praten. Ook de lessen zijn onderhand weer begonnen. Dus nu hebben we allemaal 2x per week Spaanse les - alleen bij verschillende scholen.

Ook het bridgen is weer begonnen in Benidorm. Maar op donderdag wordt dat een beetje moeilijk, want dan heb ik Spaanse les van 16:30 tot 18:00 uur. Om dan om 18:45 in Benidorm te zijn, wordt erg krap en is ons nog niet gelukt.

big BBQ

Op donderdag 23 oktober hebben we een barbecue georganiseerd voor 30 man.

Eén van de Belgische fietsers werd de volgende dag 80 jaar en de fietsclub had aan ons gevraagd om een bbq te geven. Gelukkig werkte het weer ook prima mee en konden we het gewoon bij het zwembad houden. De zon kwam er zelfs no een uurtje bij. Het is allemaal heel goed geslaagd.

Een paar dagen later vertrokken Jos en Elly, die hier 5 weken met de caravan geweest te zijn. We zullen ze erg missen, want we vonden het heel gezellig om ze hier te hebben. Zij hebben het ook erg naar hun zin gehad hier en we denken dat ze nog wel eens terug zullen komen.

speedy aangereden

En toen kreeg Speedy een auto ongeluk. De auto kwam achteruit rijden de oprit op, toen een hevig gejank aangaf dat Speedy ergens klem zat. Ja, onder de achterband.

Die middag heeft ie alleen maar op bed gelegen en zo nu en dan wat gedronken. De volgende dag is hij mee naar de dokter geweest - gelukkig niets gebroken.

Nog een dag later werd zijn hele buik dik en rood van een bloeduitstorting. Weer terug naar de dokter. Deze heeft toen rontgen foto's gemaakt, maar geen gescheurde organen kunnen ontdekken.

Speedy heeft nu onderhand een hele apotheek aan pilletjes te slikken in de ochtend. Het gaat langzaamaan beter. Bij één van de volgende controles bleek echter dat hij toch iets gebroken had: zijn staartbeentje. Maar aangezien daar geen gips omheen kan, is alles een kwestie van tijd.

Hoe het verder gaat met ons en Speedy?

Tja, dat zal je nog een maandje moeten wachten.

September 2008 - één jaar hier

2008-10-01T10:38:00.007+02:00

De brommer heeft een nieuwe accu gekregen en gaat weer als een speer. Gelukkig maar anders hadden we weer een nieuwe moeten kopen.

Deze maand zijn de glaswanden allemaal geplaatst en gereed gekomen. Ze hebben de eerste storm alweer overleefd en werken allemaal prima om de koude noorderwind tegen te houden.
Wieke heeft overal op de nieuwe schuifdeuren en bij de buitenkeuken witte duifjes (palomas blancas) opgeplakt, zodat mensen niet proberen dóór het glas heen te lopen. Henny, een vriendin, heeft een reuze klus gehad om ze allemaal schoon te krijgen.
Het pad langs het hoekappartement is ook in zijn laatste stage, alle muren zijn netjes afgestreken en Jan is druk aan het tegelen. Ook hebben we nu een deur geplaatst als scheiding tussen dit terrein en dat hiernaast. Ziet er allemaal gelikt uit.

Met de gasten gaat alles ook prima. Ze vermaken zich steeds best.
2 weken lang gasten in het middenappartement die geen auto bij zich hadden. Ze hadden mountainbikes van ons gehuurd. Alles ging goed tot ze tegen het eind last kregen van lekke banden. Maar Jan's service gaat ver. Hij laadt gewoon een andere fiets in de auto en rijdt naar ze toe, zodat zij hun weg kunnen vervolgen en hij de band rustig kan plakken.
Ze zijn zelfs met het boemeltje - met fietsen - naar Denia en Alicante geweest.

Boven blijft het een komen en gaan van gasten. Voorlopig tot half november komen wij er niet terug om te wonen. Eerst verhuurd aan vijf personen, die met z'n zessen kwamen - ook geen probleem. Bedden zat. Die gingen na een week weer weg en kwam Henny helpen om boven schoon te maken, want de volgende dag kwamen er alweer nieuwe gasten boven.
De woensdag daarvoor waren er ook nieuwe gasten gekomen. Deze kwamen 'snachts op Alicante aan en hadden een auto gehuurd. Er ging van alles mis, maar uit eindelijk hebben ze om 03:00 de villa gevonden. Heel gezellige mensen: oma, moeder en dochtertje van 3,5.
Toen zondag de mensen kwamen voor boven, kwamen die met dezelfde vlucht (ook om middernacht) en wij maar zeggen: die komen wel op tijd (+/- 01:00) want die zijn hier al eerder geweest en kennen de weg. Maar nee...
Ze konden de firma van de huurauto niet vinden en uiteindelijk is Wieke midden in de nacht maar naar het vliegveld gereden om ze op te halen. Het werd weer 03:00 uur.
De volgende dag is het toch nog allemaal goed gekomen met de huurauto. Hoewel het nog een hele film werd toen ze weer vertrokken. De huurauto was een ford Ka en er moesten 4 personen in met de bagage en een rolstoel. Ze hebben het er allemaal in gekregen en konden nog zitten ook.

En nu is het eind september en zijn Piet en Janny weer terug (boven) om 6 weken te blijven. Gezellig. Het zijn oude vrienden die in februari en maart 2 maanden hier geweest zijn.

Met tennissen gaat ook alles prima. Langzamerhand merk je dat de overwinteraars weer terug komen. Het wordt steeds drukker op de inloopmiddagen.
Halverwege de maand moesten we met 4 man naar Moraira om de data van de wintertenniscompetie te regelen. Finca Guila, waar ik altijd tennis, heeft 3 teams in de competitie. Ik heb net gehoord dat team A zijn eerste wedstrijd gewonnen heeft. Dat gaat dus goed.
Team A (Francois) zit in de 2e divisie en B (team van Henny) en C (team van Wieke) zitten in de 3e divisie. Team B en C moeten dus ook tegen elkaar. Maar ik ben bang dat team B gaat winnen - die zijn veel sterker. Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt ....

En toen opeens sloeg het weer om en werd het 10 graden koeler (nu gemiddeld 25 graden). Dat is toch wel even fijner dan elke dag 35 en meer. Nadeel is dat het zwembad ook meteen afkoeld.

Wieke's moeder kwam weer eens gezellig op visite en deze keer had ze een vriendin meegenomen. Konden we lekker bridgen met z'n vieren. Moeders en vriendin sliepen in het middenappartement en wij sliepen in de studio.
We hebben veel gebarbecued en zijn veel uit eten geweest. Het was allemaal heel gezellig.
Toen ze weer naar huis gingen, kwam moeders er achter dat haar paspoort weg was (gestolen uit haar tas). We hebben de vriendin toen maar op de bus gezet naar de airport en moeders nog even achter gehouden. De volgende dag naar het consulaat, waar ze een noodpaspoort kreeg en uiteindelijk is ze toen 'szaterdags naar Nederland gevlogen. Dat was dus even paniek.

Camping Paloma Blanca is ook weer in volle aktie.
Jos en Elly (zus van Jan) zijn terug, nu voor een aantal weken en ze staan met de caravan op het terrein hiernaast. Een ruime plek onder de bomen. Ze staan daar prima. Jos neemt elke dag een koude douche in de buitendouche. Daar zal die wel wakker van worden.

En toen sloeg het weer echt om. Eindelijk begon het 23 september te regenen. Je kon bijna alle planten en bomen in de tuin horen jubbelen en slurpen. Het bleef een week regenachtig weer en de waterput zit weer vol. Nu kunnen we de tuin weer zelf besproeien als het nodig is.
Het was wel jammer voor de gasten die alleen deze week hier waren, maar ook deze (2 fietsers) hebben zich toch goed vermaakt en best wat kilometers kunnen maken. Jan dacht ook een rondje mee te kunnen rijden, maar dat viel toch zwaar tegen als je sinds eind april niet meer gefietst hebt.

In Altea begon de feestweek van de Moros y Christianes feesten. We stonden helaas een week te vroeg in Altea om de optocht te zien. Verkeerde voorlichting in de krantjes. Het werd er niet minder gezellig om.

Een week later zijn we maar weer gegaan. Een optocht hier is een hele zit, want hij duurt zo'n drie uur. Prachtige klederdrachten en praalwagens en vuurwerk. Erg mooi om een keer te zien.
Zaterdag waren de moren aan de beurt en maandag de christenen. Beide optochten waren het waard om gezien te worden. Een aanrader dus.

Augustus 2008 - 35 graden en meer

2008-09-06T15:24:00.014+02:00

Het blijft maar mooi weer in Spanje. Voor het eerst in jaren maken we weer eens een echte zomer mee. Die in Nederland zijn toch echt niks, en zo te horen ook dit jaar weer niet.

Vakantie

We begonnen met een weekje Frankrijk. De weg er naar toe was nieuw voor ons en aangezien we 'snachts reden, reden we dan ook verkeerd. Na de afslag bij Zaragosa moesten we weer ergens afslaan naar het noorden. Ik was aan het zoeken naar een bord met Iruña, maar dat bleek achteraf ook Pamplona te heten. Toen maar een stukje omgereden via Bilbao.

De Semain Federal camping was op een gigantisch terrein waar het leger military (paarden) wedstrijden hielden. Hier en daar stonden nog de vaste hindernissen.

Wieke's moeder kwam zaterdag ook aan, die was meegelift met andere familie die ook elk jaar aan dit evenement meedoen. Gezelli.

In Frankrijk weten ze ook niet echt wat zomer is, want de eerste 3 dagen begonnen we met regen. Toen het maandagochtend ook nog regende, zeiden we tegen elkaar: als het om 3 uur vanmiddag nog niet droog is, gaan we afbreken en weer naar huis. Gelukkig stopte het om half twee en klaarde het al rap op. We zijn gebleven.

Het was een heel gezellige week en het was erg leuk om die Nederlanders weer eens te zien.

Saumur is een heel leuk stadje aan de Loire, met een kasteel. De omgeving is goed fietsbaar, met weinig hoge heuvels of bergen. In Saumur hebben we nog een wijnproefavond meegemaakt. Meestal was die maar 1 avond per jaar, maar nu, omdat er zoveel (fiets)toeristen waren, was het 3 avonden. Dat weten Nederlanders ook wel te waarderen.

De routes om te fietsen waar heel leuk en variërend. Er was voor iedereen wel een goede afstand te fietsen. En ook Wieke heeft zich goed vermaakt op de mountainbikeroutes.

Voor het eerst dit jaar hebben wij de afscheidsoptocht ook eens kunnen zien. Meestal moest Wieke maandags weer werken en moesten we zondagochtend vroeg rijden. Maar nu was er tijd voor de optocht. Deze optocht wordt gehouden om de stad, die het georganiseerd heeft, te bedanken voor de gastvrijheid. Allemaal verkleed op de fiets.

Foto's hiervan kunnen bekeken worden op www.mijnalbum.nl/openbaar zoek naar SF08Saumur en je vind een aantal albums. Als in de titel Jan en Wieke voorkomt zijn het onze foto's. De rest van de albums zijn van het zelfde evenement maar van een andere fotograaf.

Bij thuiskomst bleken de gasten in beide benedenappartementen zich prima te vermaken en ze konden het goed vinden met elkaar. Alles was goed gegaan op Villa Paloma Blanca.

De rotzooi was nog niet eens allemaal aan de kant of Wieke's Spaanse praatgroepje kwam langs.

Het is wel heel leuk en gezellig zo'n groepje kwebbelaars. Je moet ze er echter wel steeds aan herinneren dat er 'Spaans' gesproken moet worden.

En dan weer wisseling van de gasten. Het blijft een komen en gaan. Heel gezellig om al die mensen te leren kennen.

Verbouwing

De verbouwing gaat onderhand ook rustig door. Alle frames zijn onderhand geplaatst en sommigen hebben er ook al glas in. Het nieuwe pad gaat ook de goede richting op, er kan al over gelopen worden.

Frames geplaatst ..................Wil hard aan het werk ............... het nieuwe pad

Halverwege augustus toch nog enige mallaise. Wieke's oor zat dicht en toen moest ze om de dag naar de doktor. Gaasjes erin en druppelen maar.

Toen zakte Jan door een steigertje heen terwijl hij de laatste steunbalk voor het nieuwe pad op z'n plaats wilde leggen. De steunbalk viel langs zijn rug over zijn been. Jan kwam er vanaf met aardige schaafwonden en waarschijnlijk een gekneusde rib of spier.

De ellende begon echter pas goed toen Jan ook nog naar de tandarts moest. Zijn ondergebit was gebroken en nu werden zijn laatste 2 tanden er uitgetrokken om straks een nieuw ondergebit te kunnen plaatsen. Daar heeft ie nu nog last van. Hij kan alleen maar zacht voedsel eten.
En als laatste wilde de brommer toen ook niet meer starten. Die staat nu al een week bij de brommerwinkel. Niet die waar hij gekocht is, want die winkel is failliet en de eigenaar is gevlogen. Echt Spanje.

Maar het gaat allemaal goed komen. Dat zullen jullie volgende maand wel weer lezen.

Juli 2008 - eigenaar op bezoek

2008-08-14T17:30:00.004+02:00

Juli begon met een opdracht van mijn Nederlandse baas - eindelijk een klusje. Was wel weer even wennen dat programmeren. Maar het is allemaal wel gelukt.

Uiteindelijk werden de 5 mensen boven later in de week uitgebreid naar 7 personen. De dochter en haar vriendin hebben we lekker in de studio laten slapen. Ze waren bang voor kakkerlakken, maar die heb ik niet nog nooit aangetroffen. Wel grote spinnen en dat is minder prettig, vooral in de kleine studio. Gelukkig hebben de meiden die niet aangetroffen.

In juli was het ook de vakantie van mijn broer(tje) die met 5 vrienden 2 appartementen had gehuurd in Benidorm. Ze zijn gezellig een dagje langs geweest om te zwemmen en te barbecuen.

Ook Henk, de eigenaar van de villa, vereerde ons met een bezoek. De grond van de tweede villa zou nu eindelijk helemaal van hem worden, zodat daar misschien ook weer eens wat aan gedaan kan worden. Jan en Henk hebben diverse uurtjes babbelend over van alles en nog wat doorgebracht. De grote verbouwing kunnen van start gaan.
Er komen op diverse plaatsen glaswanden tegen de koude noorderwind. Bij het zwembad, een deel van de buitenkeuken, beneden een stuk en boven ook - zowel grote ramen als deuren.
Ook gaan we aan het eind van het terras - over de trap naar beneden heen - een nieuw overgangspad maken, zodat gasten uit de studio en het middenappartement niet meer over het terras van het hoekappartement heen hoeven om naar het zwembad en de buitenkeuken te komen. Zodra de eigenaar weer vertrokken was, heeft Jan meteen Wil - een Hollandse jongen uit de buurt, die om werk verlegen zat - gebeld en zijn de voorbereidingen begonnen.

Pilaren voor nieuwe pad ............Aanvang nieuwe trap ..............Bouwmaterialen

18 juli zijn we weer naar boven verhuisd, na een maand lekker in het middenappartement te hebben vertoefd; het blijft een heel fijn appartement.
Half juli hadden we nog gasten in het middenappartement voor een week en in het hoekappartement voor twee weken. De bouwwerkzaamheden kwamen hierdoor weer stil te liggen, want je kan moeilijk lawaai gaan maken om 7 uur 'smorgens terwijl je gasten hebt.

Tijdens een tennisavond werd het idee geboren om met een groepje Nederlanders één keer per week samen te komen om Spaans te praten. De eerste keer was bij Ellen (Elena) en Gert, die een paar straten van ons vandaan wonen. Deze sessies hebben wat mij betreft een tweeledig doel: en Spaans leren en de Nederlanders in de buurt wat beter leren kennen.

Wat een rustige aanloop naar onze vakantieweek in Frankrijk moest worden, werd uiteindelijk heel hectisch. Op het laatste moment huurde iemand voor begin augustus het bovenappartement. Dit hield in dat we weer naar beneden moesten verhuizen en boven alles schoonmaken. Toen gingen de gasten uit het hoekappartement vervroegd weg en moest dat appartement ook schoon. Jan meteen Wil weer bellen dat ze weer aan het werk konden.
Onze spullen moesten op de laatste dag naar de studio en het middenappartement moest schoongemaakt worden en de kampeerspullen moesten nog in de kar. En dat alles bij een temperatuur van 35 graden in de schaduw. We zijn liters vocht verloren.

Maar uiteindelijk zaten we donderdagavond 30 juli om half zeven in de auto op weg naar Frankrijk. De villa hebben we even in handen gelaten van Sylvia en Ron, die op vrijdag en maandag de gasten zullen ontvangen. Weer drie appartement vol.
De gasten van boven zullen wij niet zien, aangezien ze al weer weg zijn voordat wij terugkomen.
Maar volgende maand ontmoeten we wel de gasten in de benedenappartementen.

Juni 2008 - Wieke 50 jaar

2008-07-02T12:51:00.008+02:00

Het weer liet het, in mei en tot halverwege juni, soms aardig afweten. 's Morgens ging het nog wel, maar dan zag je de wolken al weer vormen boven de bergen en 'smiddags was het dan weer raak. Minimaal 1 uur regen per dag. Prachtig voor de tuin natuurlijk. Lekkere temperatuur en zon en regen in één dag - wat wil een plant nog meer.

Dinsdag 3 juni kwamen er nieuwe gasten in het middenappartement die 2 weken bleven. Weer gezellige mensen. Maar wat wil je ook: die mensen komen allemaal vakantie vieren, dus die zijn in goed humeur. 'sAvonds kwam ook mijn moeder aan (met een uur vertraging).

Onze tuinman zou ook weer langskomen met zijn meissie, maar door een spoedoperatie aan haar darmen werd het spannend of ze nog zouden komen of niet. Uiteindelijk kwamen ze toch nog een week in ons 'kuuroord'. Heel moedig van haar, maar ze hebben het heel goed gehad.
Het weer was er klaar voor (30+), het zwembad was er klaar voor (28+) en wij waren er allemaal klaar voor.

Wieke 50 jaar.

Op 12 juni was het dan eindelijk zover: Wieke werd een halve eeuw oud.

Jan en Sylvia hadden een mooie Sara gemaakt, die Jan 'smorgens vroeg al net buiten de poort heeft neergezet. De Spanjaarden, die langs kwamen, keken hun ogen uit. Rare Hollanders.

Vanaf deze dag is het mooie weer ook aangebroken. Geen regen meer gezien.

'sAvonds mijn verjaardag gevierd met een grootse barbecue met familie, vrienden en kennissen uit ons buurtje. Het was heel gezellig allemaal.

De hele week daarna heerlijk van het weer genoten en getennist en gefietst (moeders en Jan).

Nadat moeders weer vertrokken was, zijn we verhuist naar een beneden appartement, omdat er eind juni 5 gasten boven komen logeren. De grote vakantie is dan aangebroken.

We zitten nog niet vol voor de zomer, maar de aanvragen beginnen ons om de oren te vliegen. Kom maar ... kom maar.

In sommige maanden zit nu toch al een week ofzo dat we zelf een ander onderkomen moeten gaan zoeken. Voor dit doel is Jan naarstig op zoek naar een caravan. Anders moeten we in de tent gaan slapen. Ook geen probleem.

En nu ... eindelijk ... na een paar weken stress ... is het zwembad helemaal helder en blauw.

Nu maar hopen dat we het onder de knie hebben en dat het zo blijft.

Tot de volgende maand.

Mei 2008 - vakantie in Nederland

2008-05-31T09:42:00.008+02:00

Op 1 mei was de Oranjemarkt. Het was erg gezellig en er waren erg lekkere dingen te krijgen - zoals poffertjes en stroopwafels. Na de markt terug naar de Villa, waar we het hele rijk voor ons hadden. We hebben naakt in de zon gelegen. Natuurlijk ging dat mis en waren alle plekken verbrand die nog nooit zon hadden gezien.

Het eerste weekend in mei kwamen er nieuwe gasten. Vijf personen boven - twee arriveerden zaterdagavond per vliegtuig en drie kwamen met de auto. Die drie in de auto kwamen pas om half zes 'smorgens aan, omdat ze na Valencia niet helemaal goed reden.
De volgende dag kwamen er nog twee personen voor het middenappartement. Jan heeft, de volgende dagen, deze mensen op de fiets de omgeving laten zien.

Woensdag hebben we de auto ingeladen en donderdagochten 8 mei zijn we naar Nederland vertrokken, waar we na twee dagen rijden (met overnachting) in Bloemendaal aankwamen. Route: Valencia, Barcelona, viaduct van Millau (foto), Clermont-Ferrant, Parijs, Lille, Gent, Antwerpen, Rotterdam, Haarlem, Bloemendaal.
Net voor Antwerpen begonnen de files en die zorgenden voor aardig wat vertraging.

Familiedag
Op zaterdag 10 mei hadden we familiedag van Jan. Deze keer werd het georganiseerd door Peter en Mia, dus lekker dichtbij in Hillegom. Eerst verzamelen bij het Ford Museum in Hillegom, hier staat de grootste collectie oude Ford's. We begonnen met koffie met gebak en toen kregen we een rondleiding. Daarna gingen we naar De Zilk voor de lunch en een duintocht met paard en wagen. Met een groep van 17 mensen hadden we twee wagens nodig. Het was prachtig weer en we hebben een fantastische rit en dag gehad. Heel gezellig. We hebben deze dag afgesloten bij een wok-chinees.

Moederdag - 1e Pinksterdag
Jan begon de dag met een fietsritje naar het Eindpunt. Dit is een cafetaria aan het strand.
Wieke is met de trein naar Amsterdam gegaan en voor de halte van tram 9 stond haar moeder te wachten. Met de metro naar het Weesperplein en toen even lopen naar Carré. Daar was een opvoering van Porgy & Bess. Het was in het Engels, maar goed te volgen - ook voor Agaath, want die kende de film.
Na de voorstelling naar een terras gegaan op de hoek Keizersgracht/Utrechtsestraat en lekker van het zonnetje van een fles wijn en een dinertje genoten.

2e Pinksterdag
Vandaag een bezoek gebracht aan Monique (dochter van Jan) en Allan en de kinderen Isabella en Tim. Het was een gezellige dag die lekker buiten in de tuin werd doorgebracht. Lekker gezwommen in hun zwembad. De dag werd afgesloten met een barbecue.

De volgende dagen waren wat rustiger. Paar boodschappen doen; even tennissen in Hillegom met Hetty. Op bezoek bij Karel en Roy in Amsterdam.
Vrijdag's naar Edam. Even tennissen met Agaath en Matty. 'sAvonds gebridged bij Agaath thuis.

Cimex uitje
Het regent vandaag. 'sZaterdags moesten we vroeg op (en dat viel even tegen, want het was laat geworden in Edam). We moesten helemaal naar Exloo in Drenthe voor een dagje uit van Wieke's werk. Na de lunch gingen de mannen naar buiten (lekker in dit weer) voor een golfclinic en de vrouwen werden lekker verwend met een beauty-arrangement. We zijn helemaal schoon geschrubt en gemasseerd. Heel lekker allemaal. Tegen de tijd dat de mannen terug kwamen, zaten we lekker aan een kopje thee bij het warme zwembad. De dag werd afgesloten met een lekker diner. Wieke kreeg ook nog haar afscheidkado van Cimex. Het bleek al gauw dat Cimex niet de halve, maar de hele brommer als kado had gegeven. Hartelijk dank hiervoor.

Zondags even bij de eigenaar van de villa langs geweest. Gezellig zitten te kletsen. Daarna, op de terugweg, even langs bij ex-buurman Theo.
Maandagavond begon de zomerbridge in Beinsdorp. We zijn gezellig even gaan kaarten.
Toch erg leuk om al die mensen weer even te spreken.

De week verliep verder rustig, met overwegend droog, half zonnig weer.

Recreatieweekend
Vrijdagochtend Speedy weggebracht naar zijn logeeradres en richting Uffelte gereden.
Lunchstop gehouden bij de Witte Bergen, waar Wieke een afspraak had met een tennismaatje uit Spanje. Helaas is die de afspraak vergeten en kwam niet opdagen.
Om drie uur arriveerden we bij de kampeerboerderij. Al snel kwamen ook de anderen bij de boerderij aan. De anderen zijn mensen uit Edam en Apeldoorn, die door de jaren heen dit recreatieweekend meemaken. De kernploeg komt allemaal van hetzelfde pleintje in Edam.
Dit jaar waren we met 28 mensen. De eerste avond wordt vooral kletsend en drinkend doorgebracht. Om 8 uur werd het chinese eten afgeleverd en konden we - eindelijk - eten.
'sNachts om 4 uur werden we door Cor op een borrel getrakteerd. Dit is iets speciaals. De meeste mensen liggen dan al in bed - al dan niet slapend, maar iedereen wordt wakker gemaakt en krijgt een slokje Berenburg. Daar kan je dan lekker van slapen, zegt Cor.
De volgende dag hebben we een GPS wandeling gemaakt.
Iemand verstopt op een bijzondere plaats, meestal in de natuur, een waterdichte doos met daarin een logboek, en verder evt. een aantal leuke voorwerpen (om te ruilen) en soms ook een wegwerpcamera. Met zijn hand-GPS (al voor 100€ verkrijgbaar) bepaalt hij de precieze coördinaten van de schuilplaats, die hij vervolgens publiceert op de Geocache-website www.geocaching.com. Anderen lezen die coördinaten en kunnen op zoek gaan naar de cache ('schat'). Vervolgens loggen ze hun bezoek op de speciale cache-pagina om hun bezoek kenbaar te maken.
Je moet via verschillende coördinaten (beginnende bij een startpunt) de 'schat' zoeken. Onderweg moet je vragen oplossen om de laatste coördinaten te kunnen vormen.
Heb het net opgezocht op het internet via http://www.geocaching.nl/ en gezien dat er hier in de buurt ook een aantal tochten zijn. Er zijn speciale GPS-apparaatjes te koop, maar het kan ook via tomtoms.
Zondag's hebben we weer zo'n tocht gemaakt, maar nu per fiets. Het is beide keren gelukt om de schat te vinden. Het zijn leuke tochten, vooral omdat je door mooie natuur loopt/fiets en dan de vragen moet oplossen.
Heb net even gekeken en er zijn ook genoeg van deze tochten hier in de buurt. Nu nog zo'n GPS apparaatje aanschaffen.
'sZondagavond na de maaltijd weer naar huis. Het was een vermoeiend, maar heel gezellig weekend.

Maandags weer de auto inladen. Eén spinner, twee racefietsen, kleren en nog een heleboel zooi. Het is er uiteindelijk allemaal ingegaan. 'sAvonds om half negen hadden we getankt en begonnen aan de terugweg.
23 uur en 2040 km later waren we thuis. Onderweg heel veel regen gehad, van België tot aan Noord-Spanje. Pas bij Valencia begon het droog en zonnig te worden.
Vanaf 18 mei waren er gasten in de villa die het rijk alleen hadden. Ze waren erg blij dat ze eindelijk gezelschap hadden. We kregen zelfs spagetti voorgeschoteld. Erg lekker.

De rest van de week lekker rustig aan gedaan. Beetje rommelen - naar Spaanse les - weer verhuizen naar boven. Zondag gaan de gasten weer naar huis en dinsdag komen er weer nieuwe, waaronder mijn moeder.
Dan gaan we de volgende maand beleven. De maand waarin ik een halve eeuw oud word.

April 2008 - Viva España

2008-04-30T18:14:00.012+02:00

In april toch weer aardig druk geweest met gasten. Na 2 maanden door onze eigen villa heen gezworven te hebben konden we eind maart eindelijk weer terug in ons eigen appartement boven. We kregen onze eerste all-in gasten, maar omdat we het hoekappartement vrij hadden, hebben ze daar gelogeerd. Ik heb ontbijt en lunch spullen voor ze gekocht en 'savonds hebben ze bij ons meegegeten. Ze hebben racefietsen van ons gehuurd en zijn lekker tochtjes gaan maken met Jan. De vriendin van onze tuinman kwam nog een weekje logeren en we konden ze verwennen door ze het middenappartement te geven - de studio is toch wel een beetje klein voor twee mensen. Na de all-in gasten, kwamen er nog vier mensen uit Assen, die via een advertentie bij het ministerie van landbouw aan het adres van de Villa waren gekomen. Maar op 24 april was de koek even op. Helemaal geen gasten - voor het eerst sinds we hier zijn helemaal alleen in de villa. We hebben er ook meteen van geprofiteerd, door naakt bij en in het zwembad te gaan liggen. Het zwembad is inmiddels 23 graden.
In de laatste week van april zijn we weer naar beneden verhuist, omdat begin mei het bovenappartement een week verhuurd is. De laatste week van april was het weer schoonmaak week. 2 dagen boven aan het werk geweest. Nu nog 1 dag beneden het middenappartement schoonmaken.

Omdat bij de Hollandse club de Spaanse lessen afgelopen zijn, kwam Sylvia met het idee om me mee te nemen naar school in La Nucia. Dit is gratis, maar je moet wel hier wonen. De eerste les ging niet door omdat de juf iets anders had; de tweede les was geen les omdat we op schoolreis gingen; de derde les ging door; de vierde les was ik ziek (diarree); de vijfde les is 1 mei en dat is een vrije dag. Het schiet wel op zo met die Spaanse lessen van mij.

Schoolreisje.

Eerst zou ik mee gaan op schoolreis – toen mocht ik niet mee, want de bus zat vol – totdat ik die ochtend uit bed werd gebeld door Sylvia – “Kom gauw naar La Nucia, er zijn mensen niet gekomen, dus je mag toch mee. Je moet in 15 minuten hier zijn”. Vanaf hier naar La Nucia is al een kwartier rijden en ik moest me nog aankleden. Maar het is gelukt. Om kwart over negen zat ik in de bus – op schoolreisje. Wij dachten dat we naar Valencia, de stad, gingen, maar nee, we gingen naar de provincie Valencia. In het stadje Albaida – ergens in de binnenlanden – bezochten we een poppenmuseum (wel aardig), het huis van een schilder (schilderijen zozo, maar het huis was wel mooi), een museum met bijbelse panaromavoorstellingen (wel mooi) en een kerk (gewoon een kerk). Daarna weer in de bus, die trouwens voor het meest vol zat met Spanjaarden, die allerlei cursussen volgen aan die volksuniversiteit in La Nucia. Nog verder het binnenland in naar Anna, waar een meertje was met ganzen en eenden. Hier kwamen nog 2 bussen van andere scholen bij ons in de buurt. Met z’n allen paella gegeten. Daarna daar nog wat rond gehangen en toen weer naar huis.

Een kleine week later kochten Ron en Sylvia een huis en dat moest even gevierd worden met cava – Spaanse champagne. Van het een kwam het ander en uiteindelijk lagen we met z’n vieren in hun verwarmde zwembed (35 graden).

Viva España.
Anderhalve week na het schoolreisje gingen we met z’n vieren uit – Sylvia en Ron en wij – naar restaurant Viva España, ongeveer een uur rijden naar het noorden. Dit restaurant was ons aanbevolen door Spanjaarden tijdens het schoolreisje. Hier werd een Spaanse avond gehouden met een paardenshow. Echte Spaanse volbloeds die mooie dressuur lieten zien en de flamengo dansten met de balletmeisjes. Tijdens de show werden we goed nat gehouden met sangria en tapas. Na de show een 4-gangen diner en een flamengoshow die tot 1 uur ‘snachts duurde. Het was allemaal zeer de moeite en het geld waard.

Jan vermaakt zich hier prima, vooral met het maken van afwateringsgoten en waterleidingen. Hij heeft het nu eindelijk voor elkaar. Het regenwater dat eerst nutteloos de barranco (wilde grond) in liep, wordt nu netjes opgevangen in een goot die naar de grote waterput loopt. Met dit (gratis) water kan nu de tuin besproeit worden.

Rebel is ook weer even op visite voor een paar nachtjes. Het blijft een gezellig hondje.

1 mei is het hier de dag van de Arbeid – iedereen vrij dus en wij gaan koninginnedag vieren op de antiekmarkt van El Cisne (de zwaan) waar vrienden van ons op de markt staan met Hollandse Kaas.

Maart 2008 - Carnaval

2008-04-03T21:26:00.009+02:00

Een geweldige maand wat het weer betreft. Alle gasten hebben heerlijk van de zon genoten. En het zijn nogal wat gasten. Hoe vol kan één villa zijn? Studio bezet (zelfs even met 2 personen), middenappartement bezet met 2 personen, bovenappartement bezet met 4 personen, hoekappartement bezet met een wisselende bezetting. Eerst wij tweetjes, toen kwam Bert er drie weken bij, toen nog een gast twee weken erbij. Dus op hoogtij 11 personen, die allemaal van de zon zaten te genieten.

We hebben deze maand ook nog een tuinman te logeren. Iedere dag zie je meer tuin te voorschijn komen. De tuin heeft zeker 2 jaar geen onderhoud gehad. De palmen en andere struiken worden lekker gesnoeid en krijgen weer ruimte. Hij is nu hard op weg om de coniferen zo'n beetje te halveren. Sommige hebben een stam van 25 cm doorsnee en zijn 4 meter hoog (of meer).

Halverwege deze maand nog een toernooitje getennist - Lady's Day met aansluitend een modeshow. Het tennissen was heel leuk, de modeshow wat minder. Wij dachten eigenlijk dat er sportkleding getoond ging worden, maar nee, gewone kleren.

Even nog de foto van het carnavaltoernooi. Wieke als heks.

Tevens nog een aantal keer met kennissen hier zitten bridgen. Kon elke keer buiten, hoewel we de kaarten soms erg goed in de gaten moesten houden, omdat de wind ze mee wou nemen het zwembad in.

En dan nog even te maken gehad met Spaanse bureaucratie.
Mijn Spaanse les hield eind maart op. Ik zat bij een Hollandse club op les. Vriendinnetje Sylvia vroeg toen of ik met haar naar les ging in La Nucia op de volksuniversiteit. Hartstikke goed, maar ik had dan wel een NIE nummer nodig.
NIE staat voor Numero de Identificion de Extrangero (identificatie van Buitenlanders). Hiervoor moet je naar de Policia National in Benidorm.
Ze hebben hier 3 soorten politie: Policia Local, Guardia Civiel en Policia National.
Wie nou wat doet is me nog niet helemaal duidelijk.
Goed; ik eerst naar een gestor (jurist) om te vragen wat ik allemaal nodig heb. Nou dat viel wel mee: paspoort, kopie van paspoort + pasfoto . Kreeg zelfs van hem een routekaartje hoe ik er komen moest. Brommer gepakt en naar Benidorm. Politiebureau gevonden. Heleboel mensen staan buiten te wachten. Ik gewoon naar binnen. Nog meer mensen daar. Ik zie ergens een bordje met NIE, dus hup naar binnen. Ik was zo aan de beurt.
Krijg je eerst een papiertje met 15 euro erop geschreven, moet je naar een bank om de hoek om te betalen, en dan weer terug met bewijs van betaling. Weer even wachten. Volgend formulier wordt ingevuld - over 2 weken terugkomen om NIE op te halen.
2 weken later.
Kom weer bij het politiebureau - hele rij mensen staan buiten te wachten. Naar binnen slippen lukt niet - er staan 2 agenten voor de deur. Achteraan aan sluiten. 3 kwartier later heb ik toch geluk, mijn rij gaat eerst. 5 personen mogen naar binnen en ik als laatste. Binnen nog even wachten. Mijn beurt. Man pakt stapeltje formulier, haalt de mijne eruit, handtekening erop en ik sta weer buiten (5 minuten werk).
Waarschijnlijk had ik die eerste keer gewoon mazzel dat geen enkele agent mij naar binnen heeft zien gaan, anders had ik waarschijnlijk onverrichterzake terug gekund naar huis, want om 14:00 uur is het afgelopen daar.

Nu moet ik van Sylvia nog een ´empadronamiento´ (bewijs van inschrijving ofzo)gaan halen op het gemeentehuis van Alfaz. Zal mij benieuwen hoe lang je daarvoor in de rij moet staan.

Aan het eind van deze maand kwam weer een eind aan het bridgeseizoen van de T.O.P. bridgeclub. Jean en Dinie hartelijk dank voor het organiseren en tot in oktober. Wat moeten we nu toch gaan doen op maandag- en vrijdagavond?

Tennissen en fietsen gaan gelukkig gewoon door.

En nu staan de sinaasappelbomen weer in bloei en het ruikt overal heerlijk.

Februari 2008 - wintergasten

2008-03-04T11:53:00.013+01:00

Het eerste dat vermeld moet worden is dat ik (Wieke) over de maand januari de Top-speler van de T.O.P. bridgeclub ben geworden. Tja, Jan niet. Dit kwam omdat we aantal keer niet met elkaar gespeeld hadden. Soms is het dus wel goed om even van partner te wisselen.

Zoals verwacht was het eind januari heel druk. Wij moesten uit het bovenappartement vertrekken en de hele boel schoonmaken. Daar ben je toch wel een paar dagen mee bezig.

Eind januari arriveerden Piet en Janny en die blijven 2 maanden boven wonen. Janny en Piet hebben het er erg naar hun zin.
Ze hebben nog een week 2 jonge wielrenners te gast gehad en die troffen het net met het weer, want ja februari was nogal wisselend qua weer betreft. Niet veel regen, maar wel veel wolken en koude wind.
We mogen even goed niet mopperen, we hebben 6 weken achter elkaar geweldig mooi weer gehad.

Zondag 3 februari had ik een carnavalstoernooi bij de tennisvereniging. We hadden al eens eerder op de zolder van de garage allemaal verkleedkleren gevonden, dus ik ging als heks. Grote punthoed op mijn hoofd met daaraan lange zwarte haren en aan de zijkanten 2 slierten spierwitte haren, klein zwart jurkje met witte spinnen print. En zo ging de heks tennissen. Helaas heb ik de foto nog niet die iemand gemaakt had, maar die komt nog wel een keer.
Het meeste last met tennissen hadden al die verklede mensen van hun pruiken. Ze zaten te warm of ze verschoven of de haren zaten steeds voor hun ogen.
Maar het was een gezellige dag.

Wij hadden ons intrek genomen in de studio. Beetje klein voor met z'n tweeën, maar prima te doen. Totdat Paul, Jan's zoon uit Denemarken kwam voor de verjaardag van Jan, toen moest er iemand vertrekken. Ik ben bij vrienden in Albir gaan logeren, waar mijn moeder (ook over voor de verjaardag) ook sliep.
Zo hadden Jan en zijn zoon wat vader-zoon tijd en ik met mijn moeder moeder-dochter tijd.

Zondag 10 februari was dan de grote dag. Jan werd 65. Ik heb de laatste 2 jaar steeds brieven naar allerlei mensen (adressen uit zijn kerstlijst) geschreven dat Jan zijn verjaardag in Benidorm viert. Het leukste was Jan's gezicht toen hij zag wie er allemaal waren. Speciaal uit Nederland overgekomen: Cosmo (vriend), Jos en Elly (zus van Jan), Hetty en Hans (vrienden), mijn moeder. Speciaal uit Denemarken overgekomen: Paul (zoon). Speciaal uit Zweden overgekomen: Yvonne en Cees (vrienden).
Het zaaltje vulde zich ook goed met vrienden en kennissen uit de Costa Blanca vooral fietsers en bridgers. Het was prachtig weer en vele gingen lekker op het terrasje bij het zaaltje zitten.

'sAvonds zijn we met de speciaal overgekomen gasten lekker tapas gaan eten. De volgende morgen kwamen er een aantal nog koffie drinken bij villa. Gelukkig nodigde Janny ons uit om dit maar even boven te komen doen, want hier was de studio toch echt te klein voor (en het mooie weer was afgelopen dus buiten was ook geen optie).

Wij hebben het heel gezellig gevonden dat deze mensen er waren en ik hoop dat ze het ook heel leuk hebben gevonden om ons in onze nieuwe leefomgeving te zien.

Daar zaten we dan in het kleinste vertrek van onze grote villa, 2 personen en een hondje. En toen kwam er ook nog een hondje logeren. Hij heette Rebel en zijn baasjes gingen een weekje skiën in Andorra.
Wat een ontzettend leuk hondje. Zoals Speedy altijd maar bij de baas wil zijn, wou dit hondje altijd bij mij zitten. En lekker speels was hij ook.
Vooral op het strand van Oliva (waar Jos en Elly op de camping stonden) heeft hij lekker gerend en gevoetbald.

Camping Paloma Blanca
Maandag 18 februari kwamen Jos en Elly nog een paar dagen bij ons op de oprit in hun caravan logeren. Woensdag was het weer toen zo kalm dat we vlug een BBQ hebben georganiseerd. Vrijdagochtend vertrokken ze naar het zuiden.
En zaterdagochtend vertrokken onze speciale gasten Karel en Roy, die 5 maanden vanaf 1 oktober bij ons overwinterd hadden. We missen ze nog steeds.

Toen brak er weer een week van schoonmaken aan. Het hele hoekappartement heeft een grote voorjaarsschoonmaakbeurt (leuk woord voor galgje) gehad. Woensdag zijn we verhuisd van de studio naar het hoekappartment. Eindelijk weer een beetje leefruimte.

Zondag 24 februari een bridgedrive gespeeld bij de Hollandse Club in Barranco Hondo. Het was een regenachtige dag, dus goed om binnen spelletjes te doen.
We werden 2e in onze lijn. Dus weer een paar flessen wijn.

En nu wordt het maart en de lente barst in alle hevigheid los.

Januari 2008 - amandelbloesem

2008-01-26T15:34:00.003+01:00

Na een spetterend uiteinde met mooi vuurwerk (gedoneerd door Arno en Remco), begon januari ontzettend rustig met een leeg huis. Eerst ging mijn familie weer terug naar Nederland en daarna Roy's vader ook nog.

Gelukkig kwamen er al gauw weer nieuwe gasten voor het middenappartement. Eerst Matty en Dick, die jaren geleden besloten hadden dat Spanje toch helemaal niets was, nu toch aardig om zijn na een week in de Costa Blanca. Dick kon niet stil zitten dus is heerlijk in de tuin uit zijn dak gegaan. Bedankt Dick, hardstikke goed. Daarna kwamen 2 wielrenners uit Enschede - snelle jongens.
Steeds meer wielrenners vinden onze advertenties op http://www.marktplaats.nl/ en dat is toch heel leuk. Ze hebben het hier goed naar hun zin. Fietsen droog en veilig in de garage, gereedschap en reserveonderdelen meestal aanwezig.

Het weer in januari is de hele maand geweldig geweest. Overdag zeker 20+ graden en volop zon. We krijgen al een aardig kleurtje. Lekker tennissen in de openlucht.

Ik ben sinds kort ook weer op Spaanse les, maar in vergelijking met wat ik in Nederland gevolgd heb, stelt het niet veel voor. Misschien toch maar weer eens verder zoeken naar een leuke Spaanse cursus. Nou ben ik ook weer gewoon aangeschoven bij de beginners, want de gevorderden waren toch iets verder dan waar ik gebleven was. Zo nu en dan praat ik een beetje Spaans met de buurman verder op. Zijn huis staat nu ook te huur op onze site. Een mooi groot huis voor 6 personen, maar volgens ons vraagt hij een beetje veel huur.
Maar aangezien wij in niemands portemonaie kunnen kijken, vragen we gewoon wat hij vraagt.

Het mooiste van januari is dat de amandelbomen weer gaan bloeien. Dit zijn bomen waarvan je in de winter denkt dat ze helemaal dood zijn. Donker hout, kale takken. Niets aan. Maar dan komt het voorjaar ...

Hier rond ons en in de bergen staan prachtige bomen met witte of roze bloesem. De hele Costa Blanca wordt er sierlijk van. Mooie tijd om een rit door de bergen te maken.

Jan is nog even een drietal dagen naar Nederland geweest. Even zijn post afhandelen en vrienden bezoeken. Gelukkig is hij nu (laatste week van januari) weer terug, want we krijgen het erg druk.
31 januari huren vrienden van ons het bovenappartement - dus wij moeten eruit en kamperen in de studio. 1 februari komen er nieuwe gasten in het middenappartement, maar de 2 wielrenners die er nu zijn gaan pas 2 februari weer weg. Die moeten dus ook nog een nacht in de studio.
Het wordt even aanpoten, maar daarna krijgen we vast wel weer tijd om ervan bij te komen.
Want zo is het meestal in Spanje ... we doen het tranquilo, tranquilo.

December 2007

2007-12-24T13:59:00.000+01:00

December begon met prachtig weer, maar tegen de tijd dat mijn familie aankwam voor de kerst was het over. Bergen met witte toppen, daarna bewolkt met regen. Maar net voor kerst wordt het langzamerhand beter. Het is weer droog en de zon schijnt weer.

Wij wensen iedereen een zalig Kerstfeest en een Voorspoedig 2008.

November 2007

2007-11-30T10:06:00.000+01:00

Eindelijk het mooie weer waar we in oktober op hoopten. Helaas is nu het zwembad al te veel afgekoeld om nog te kunnen zwemmen.
Mijn kantoor in de garage is helemaal af en ingericht. Jan heeft zelfs een bidet neergezet, zodat ik niet steeds naar boven hoef als ik even moet plassen. Kamerscherm er omheen en voila een privé toilet.

Twee stapelbedden staan al in elkaar. De derde zit nog in de doos. Zelf hebben we ook nog een stapelbed gemaakt van 2 metalenframes. Deze was gepland voor in de studio. Maar hij is te hoog geworden. Daar moet nog even wat aan gesleuteld worden. We hebben een stapelbed in de studio nodig, omdat we in februari zelf in de studio moeten slapen en er is geen ruimte voor een tweepersoonsbed.

Tennissen gaat heel goed. Ik tennis op woensdag met 3 andere dames, Marijke, Ginetten en Ida-Ann. En verder kan ik altijd nog op vrijdagmiddag en maandagmiddag naar de racketmiddagen gaan.

Jan komt ook eindelijk weer eens aan fietsen toe. Dat is een gelukje voor Roy (één van de gasten in het hoekappartement), die wil altijd graag rijden, maar hij weet de weg niet zo goed. Jan wil het niet echt toegeven, maar Roy is bijna niet bij te houden door hem.

Half november zijn we nog even naar Nederland geweest voor de 75ste verjaardag van mijn moeder.
We kwamen woensdagnacht aan in Rotterdam, hebben een auto gehuurd en zijn naar Bloemendaal gereden. Donderdag zijn we met de trein en tram met Agaath naar het Circustheater in Scheveringen geweest, naar de musical Tarzan. Ik geef mijn moeder de laatste jaren altijd een avondje uit voor haar verjaardag. Spullen heeft ze al genoeg. En dit is reuze gezellig. Dit was de eerste keer dat Jan ook meeging. Trouwens ook de eerste keer dat ik met Jan in een theater zat. Mijn moeder had het theaterdiner besteld. Was heel lekker. Daar kon je ook een pauzeborrel bestellen. Dan reserveren ze een tafeltje voor je in de Theaterbar, daar staat je drankje dan al op met een lekker bittergarnituurtje erbij. Reuze handig. Ik moet altijd een uur in de rij staan voor een drankje in de pauze.
Dat weekend in Nederland was heel leuk. Veel mensen gezien en … overal kwam Sinterklaas aan.
In Hillegom, Lisse en Sassenheim op zaterdag en in Edam op zondag.
Zondagmiddag gaf mijn moeder een feestje in de Burgwal in Edam. Veel familie en vrienden gesproken. Het was heel gezellig. Een leuk feestje met koud en warm buffet.
Maandag gingen we terug naar Spanje, nadat we eerst nog wat zaken met Henk, de eigenaar van de villa hadden besproken.
Bij aankomst in Alicante bleek er maar één koffer aangekomen te zijn. De andere was even een omweg langs Londen aan het maken en werd 2 dagen later netjes bij de villa afgeleverd.

Eind november is het weer nogal wisselvallig. Soms is het koud en bewolkt, dan weer schijnt de zon.
Ik moet even door mijn jaarlijkse griepje heen. Die komt altijd in de mandarijnentijd. De enige tijd van het jaar dat ik vitamine-C in overvloed binnen krijg. Toch ongezond dat spul.

Oktober 2007 - gota fria

2007-11-22T11:22:00.001+01:00

Wij dachten natuurlijk heerlijk bij het zwembad te liggen in oktober, maar niet dus.
De 'gota fria' (hevige regens) overvielen de kust half oktober. Alle laaggelegen dorpen hadden te kampen met grote overstromingen. Ze zijn nog steeds bezig om wegen te herstellen, kelders en parkeergarages leeg te pompen.
Ik ben blij dat onze villa iets hoger ligt. Alleen het pomphok liep vol water, maar met een dompelpomp was ook dat leed gauw geleden.
Het felle onweer heeft alleen al hier in de buurt vele modems en computers vernield. Toch nog een gelukje voor ons dat Telefonica niet zo snel was. Geen problemen hier.

Na eindelijk een maand gewacht te hebben kwam Telefonica opduiken. De telefoon- en internetaansluiting zitten nu in de garage. De telefoon werkt prima, de router iets minder. Hij staat wel hoog in de garage, maar hier boven in de villa is hij net te pakken te krijgen, maar beneden in de appartementen net niet.
Weet iemand misschien of het mogelijk is om een externe (buiten)antenne op een router aan te sluiten? Of een andere manier om het signaal te versterken, zodat we ook boven in de villa een goed signaal zouden krijgen.
De router staat nu in de garage achter een muur, zou het al helpen om hem achter een raampje te zetten?

We hebben laatst 3 stapelbedden gekocht. 1 staat er al in elkaar, de andere 2 mag ik doen. Hierdoor kunnen er 8 personen in het bovenappartement slapen. Voor de studio hebben we een stapelbed gemaakt, zodat wij daar kunnen bivakkeren als het boven verhuurd is. De verhuur gaat trouwens prima. Het 4-persoonsappartement is tot eind februari bezet. Het 2-persoonsappartement en het bovenappartement zijn de maanden februari en maart bezet.
In februari moeten we dus in de studio slapen.
Deze maand was ook een goede maand voor de verhuur. Het 2-slaapkamer appartement zat vol. Het 1-slaapkamerappartement heeft maar 5 dagen geen huurders gehad. Alleen de studio was niet bezet. Dus lekker druk. En wij alle tijd om het boven in te richten.
Toen we aankwamen stond er boven alleen een kast en een bed (zonder matrassen). Gelukkig stonden er 2 matrassen in de garage, dus we konden slapen.
De gasten beneden hadden volledig ingerichte appartementen; wij moesten aardig kamperen de eerste dagen.
Onderhand is alles uitgepakt.en op zijn plek terecht gekomen. Met hulp van een aantal vrienden hebben we nu zoveel keukenspullen, dat we zelfs de hele buitenkeuken kunnen inrichten. De eerste BBQ hebben we al gegeven - voor 11 mensen. Heel gezellig. TV erbij, want Nederland moest spelen.

Jan is hard bezig om mijn kantoor af te maken. Zie foto. Hij heeft het er zo druk mee, dat hij aan fietsen niet toekomt. Mag van mij best hoor, maar hij wil het eerst af hebben.

Gisteren heb ik mijn brommertje opgehaald en hem veilig naar de villa gereden. Beetje eng was het wel, zo'n eerste ritje op een brommer na 25 jaar. Maar het went snel. Vanmiddag maar eens op de brommer naar tennis toe. Als het even kan ga ik woensdag en vrijdagmiddag tennissen.